Dag allemaal,
“Op een dag opende ik de deur en stond er een vreemde hond met onze dagelijkse krant in zijn mond. Verheugd door deze onverwachte bezorging, gaf ik hem wat hondensnoepjes. De volgende morgen stond tot mijn verschrikking dezelfde hond er weer, kwispelend met zijn staart, met zo’n 8 kranten om hem heen. De rest van die ochtend ben ik bezig geweest de kranten bij de rechtmatige eigenaars te bezorgen.” Een verhaal uit de Readers’s Digest magazine.
 
Religie neigt ernaar als die hond te denken, dat God Zich achter een grote deur bevindt en ons zal belonen met een voorspelbare reactie op iets specifieks wat we doen, waardoor we onze gebeden beantwoord zien, we genezing krijgen of die baan, enz. Als dan die beloning niet komt, zoals bij die hond, denken we dat we iets verkeerds gedaan hebben, al was de bedoeling goed, en proberen we er achter te komen wat God dan wel wil. Voeg daarbij een grote stapel veroordeling en je hebt een christen die zich gedraagt als een ineengedoken hond, overtuigd iets verkeerds gedaan te hebben, maar geen idee hebbend wat het was.
 
Stappen om een niet-wettische gelovige te worden
Wij zijn niet als die hond. God verschuilt zich niet achter die grote deur en jij hoeft niet om traktaties en gunsten te bedelen.
 
Het eerste, tevens het belangrijkste punt, is dat jij moet gaan begrijpen dat Christus al in jou is, en dat er niets is dat jij kunt doen wat daarbovenuit gaat. Die waarheid moet echt een deel van je worden, het besef dat God niet ‘daarbuiten’ is, maar ‘hierbinnen’, in jouw geest. Hij is al voor je gestorven en opgestaan en jij bent wedergeboren door Zijn Geest – je kunt Hem niet genoeg ‘geestelijke dagbladen’ brengen om iets toe te voegen aan het feit dat Christus in jou is. Je kunt niet meer indruk op Hem maken dan wat Hij al over jou denkt!
 
Hij is zo onder de indruk van jou dat Hij Zijn enig geboren Zoon, Christus Jezus, aan jou gegeven heeft – en nog meer dan dat, Hij besloot in jou te komen wonen.
ZOVEEL houdt Hij van je! Er is niets wat jij nog kunt doen om Hem ‘aan jouw kant’ te krijgen. Genade is volkomen afhankelijk van de gever van die genade, en dat wil zeggen dat Hij van jou houdt en dat Hij dat voor jou gedaan heeft en dat er niets is wat jij daaraan kunt doen – Hij deed het en Hij houdt van ons en Hij vindt ons leuk – wat Hij absoluut doet want we zijn uit Hem geboren en we hebben Zijn gaven en persoonlijke trekken als deel van ons zijn.
 
Als dat waar is…
…en dat is het, dan wil het zeggen dat God de Vader niet gemanipuleerd kan worden. Er is niets dat jij kunt doen waardoor Hij jou niet meer mag en er is ook niets dat jij doen kunt waardoor Hij jou nog meer mag. Hij is liefde – zo is Hij gewoon!
 
Dat maakt Hem in veel dingen onvoorspelbaar, of dat denken wij dan met ons beperkt verstand. Je weet niet altijd wat Hij van plan is. Ook kun je beantwoord gebed niet kopen en je kunt Hem niet imponeren door x te doen. Hij is God en Hij is soeverein.
 
Op dezelfde manier kende ik mijn grootvader en wat hij leuk vond en wat niet. In veel situaties was hij voor mij onvoorspelbaar en absoluut niet te manipuleren. Hij was opa en zijn manieren stonden vast. Wat ik als jongetje probeerde te doen, was bij hem in de buurt zijn zodat ik hem zo goed mogelijk leerde kennen en zijn wegen en zijn gedachten.
 
Hij was een keel, neus en oorarts en vroeger in de jaren 60, toen ik jong was en nadat we bij mijn grootouders gegeten hadden, nam hij mij mee naar het ziekenhuis om zijn patiënten te bezoeken. Elke patiënt was anders en ze hadden allemaal een andere aandoening en ik had absoluut geen idee wat mijn grootvader zou doen bij al die verschillende patiënten.
 
Maar ik kende hem, zijn karakter, zijn gedrag, zijn hart, omdat ik zoveel met hem omgegaan was. Dus ik kende, ook al was hij onvoorspelbaar in hoe hij iedere patiënt behandelde, zijn liefde en bedoeling en manieren. Dus wat de oplossing voor iedere patiënt ook zou zijn, het kwam vanuit de goede dingen in zijn hart. Onze hemelse Vader is ook zo. Hij is onvoorspelbaar, en toch volkomen voorspelbaar.
 
Je begint je dag niet in zonde om vervolgens je best te moeten doen in vrede en gemeenschap te leven
Je geest slaapt nooit en is in voortdurende communicatie en eenheid met Christus in jou. Je opent je ogen niet in de morgen om vervolgens schuldig te zijn aan het feit dat je een zondaar bent. Je opent je ogen om bewust te zijn van het feit dat Christus in jou is en jij in gemeenschap bent met de Almachtige God.
 
Uit bed komen en je klaar maken voor de nieuwe dag, is geen zonde. Evenmin zijn gedachten en gesprekken over wat er die dag komen gaat, zondig. Ontbijten is geen zonde. Een mens zijn is geen zonde. Zonde is een belediging van God. Je beledigt Hem niet door jouw dagelijkse routine. Wetticisme kijkt naar zelf en doet iemand voortdurend aan zichzelf twijfelen, bang om God beledigd te hebben of iets verkeerds gedaan te hebben. Als je zondigt, is Hij heel goed in staat jou dat in je geest te laten weten…daarover volgende week meer.
 
“Zie, hoe groot is de liefde die de Vader ons gegeven heeft: dat wij kinderen van God genoemd worden!”
1 Johannes 3:1
Wat een geweldige genade!
Tot volgende week, zegen,
 
John Fenn
www.cwowi.org
mail naar [email protected]
 

Dag allemaal,
Vandaag is het laatste deel van de serie ‘je zou een wettische gelovige kunnen zijn als…’.
De eerste 2 punten waren:
 
1. Je geestelijke disciplines bepalen hoe geestelijk je bent en hoe jij je voelt over jouw geestelijke conditie.
2. Je kent de Heer niet echt (zelf) maar alleen via het systeem
 
Laat mij naar de wortel gaan van wat iemand een wettische christen maakt.
 
Wetticisme is de combinatie van prestatie, angst en veroordeling, in een poging om God of de leiding van de kerk te behagen. (een kind kan deze trekken ook vertonen om een wettische ouder te behagen)
 
Een wettische gelovige is gefocust op daden en hoe zij zichzelf presenteren, gekoppeld aan het geloof dat God dan meer ingenomen met hen is of meer ertoe geneigd is hun gebeden te beantwoorden. Als jij een dringend antwoord op gebed nodig hebt en naar een dienst gaat waar je normaal gesproken niet naartoe zou gaan, in de hoop dat God ziet welke moeite je neemt of om Hem eraan te herinneren dat er een deadline aankomt, ben je wettisch.
 
Een ander voorbeeld is als jij gelooft dat financiële zegeningen een teken zijn van Gods stempel van goedkeuring over jouw leven, ben je wettisch. Als je ooit geprobeerd hebt een antwoord op gebed te kopen door x bedrag te geven voor bijvoorbeeld de redding van een geliefde, of voor een genezing van iemand, enzovoorts …dan ben je wettisch. De Vader heeft een relatie met ons door het bloed van Jezus en door het feit dat we zowel in Zijn gezin geboren als door Hem geadopteerd zijn – niet doordat we denken van alles te moeten doen om Hem te behagen.
 
Wetticisme zorgt ervoor dat iemand een valse identiteit produceert. In het openbaar houdt men de schijn op, maar thuis zijn ze anders en proberen ze het verschil goed te maken tussen wat zij geloven in hun wetticisme en de realiteit van hun leven. Het verschil proberen ze te compenseren door veroordelend en neerbuigend te zijn en door anderen te meten aan hun eigen standaards van wat zij geloven dat goed of fout is.
 
Punt 3 is daarom: Je voelt je geestelijk veilig als jij je slechts op 1 geestelijk onderwijs of gebied richt
 
Iemand die niet gewoon met de Vader kan wandelen en op zijn gemak is met Hem te converseren, gebaseerd op het feit dat Christus in hem is, kan niet naar een verscheidenheid van onderwijs en geloof  luisteren, omdat zij zich bedreigd voelen door mensen die buiten hun huidige focus zijn - zo’n iemand zou wettisch kunnen zijn. Wetticisme is intolerant voor anderen die anders geloven dan zij doen en als zij niet naar hun kant overgehaald kunnen worden, laten ze de relatie vallen.
(Wetticisme veroorzaakt boosheid en die mensen zijn over het algemeen diep van binnen boos en/of ongelukkig en beschermen hun hart zeer goed).
 
Ze kunnen de gehele raad Gods niet zien, gedeeltelijk door angst het laatste wat de hemel zegt te missen, of zij voelen dat zij alleen een openbaring hebben. Gehuld in een façade van geestelijke kennis en groei, maar eigenlijk gemotiveerd door angst voor het onbekende –  wettisch zijn helpt hen al die onbekende dingen van zich af te houden. Ze kunnen niet gewoon met de Vader wandelen en Zijn vrede in hun hart vertrouwen – ze zijn gedreven door vrees, gehuld in geestelijkheid.
 
Punt 4: je zou een wettische gelovige kunnen zijn als…Jij jouw natuurlijk leven scheidt van jouw geestelijk leven
 
Dit is iemand die alleen zijn spiritualiteit  laat zien aan anderen die net als zij geloven, of aan anderen waarvan zij denken dat ze als hen moeten geloven – die zij proberen te corrigeren. Niet in nederigheid, zoals de Schrift dat zegt, maar als een betweter, als iemand die gezag heeft. Vaak zijn zij door anderen afgewezen en houden zich dus stil, omdat ze weten dat zij weer afgewezen zullen worden als ze zeggen wat ze geloven. Dus als een haai die een prooi zoekt, houden zij zich stil totdat ze iemand vinden die zwak is.
 
Vaak hebben ze het gevoel dat het God en hen is, tegen de wereld; ze voelen zich voortdurend bedreigd en moeten dus beschermen wat ze geloven – zij hebben het licht, zij kennen de hogere weg en hoe anderen God moeten benaderen en een heilig leven moeten leiden.
 
Dit leidt tot punt 5: Jij bent helemaal alleen omdat je iedereen buitengesloten hebt vanwege hun onvolmaaktheden, hun zonden en foutieve leerstellingen. Vaak hebben zij geen goede vrienden en ze kunnen wat ze geloven niet met hun echtgenoot of echtgenote delen.
 
Omringd door mensen, maar toch alleen. Denk eens aan de farizeeërs en Jezus – zij eisten perfectie in het leven van anderen terwijl ze zelf een dubbele standaard hadden en diezelfde standaard zelf niet konden houden (al betoogden zij aan Jezus dat zij wel diezelfde standaards hielden; ze zagen hun eigen huichelachtigheid niet) – dus waren ze helemaal alleen, in hun eigen kleine groepje.
 
Ik denk dat isolement het ergste is als het gaat over wetticisme. Mensen verhullen hun eenzaamheid door actief bezig te zijn voor hun zaak, of met sociale media (of een combinatie daarvan), maar in het diepst van hun hart zijn ze eenzaam, en dat weten ze ook. Haal je de sociale media weg, de kerk waar ze naartoe gaan, hun Bijbel en notitieboekjes, dan blijkt dat ze geen wandel met de Heer hebben. Ze kennen Hem alleen via het framewerk van de tempel die ze voor Hem gebouwd hebben, maar weten niet dat Hij niet meer in een tempel woont – Hij woont in hen; maar zij zijn zo gefocust op anderen dingen die er zijn.
 
Hoe met Hem te wandelen, is volgende week.
Ik doe nu ook een live teaching op Facebook, wat je kunt zien door mij op Facebook op te zoeken en/of te volgen wat ik post. (de eerste was 2 weken geleden)
 
Zegen,
John Fenn
www.cwowi.org
Mail naar [email protected]

Dag allemaal,
Ik sprak met een man die de afgelopen jaren een – naar eigen zeggen - ‘afgevallen’ christen is geweest. Hij was door kerkleiding en de politiek daaromheen verwond en had zichzelf afgevraagd of hij nog wel in Jezus geloofde: Als Jezus Heer is, hoe kan het dan dat Hij zo’n verkeerd systeem laat bestaan, een systeem dat intern uit politieke spelletjes bestaat, maar een geestelijke buitenkant heeft, wat het onmogelijk maakt Hem te kennen en te ervaren?
 
Terwijl we aan het praten waren kreeg ik een ‘minivisioen’: ik zag in de geest  terwijl ik met hem aan het praten was. Ik zag zijn conditie gezien door zijn ogen: hij stond aan de ene kant van een kamer en Jezus sprak tot hem vanuit de andere kant van de kamer. Maar in het midden van die kamer lag een grote stapel met buizen, kabels, meubels en mensen. Het leek alsof alles  heen en weer geschud was en toen in het midden van de kamer terecht gekomen was.
 
Deze jonge man wilde Jezus zo graag kennen, Hem zien en met Hem praten, maar hij kon Hem niet direct zien omdat de stapel zo hoog was. Terwijl Jezus aan het praten was, was er iemand in die hoge stapel die herformuleerde wat Hij gezegd had, maar met eigen toevoegingen en bewerkingen, zodat de man niet onze Heer hoorde, maar onze Heer, gecombineerd met de verwrongen, verwarde ideeën van  mensen.
 
Terwijl ik naar dit visioen keek, zag ik iemand die helemaal bedekt werd door puin, alleen zijn hand en arm staken eruit. Hij wierp een scherp stuk metaal naar de jonge man, waardoor de jonge man eerst één en toen meerdere wonden op zijn lichaam kreeg, omdat ook anderen dingen naar hem toe begonnen te gooien. Het leek dat hoe meer hij Jezus wilde ervaren, hoe meer snijwonden hij door die mensen kreeg toegebracht.
 
Elke keer kromp hij ineen bij een toegebrachte snee en elke snee, hoe klein ook, begon te bloeden. Andere mensen, die ik niet kon zien, maar die gelijksoortige stukken staal in hun handen hadden, haalden naar hem uit totdat de verwondingen zo erg waren dat hij wist dat hij de kamer moest verlaten, wilde hij daar niet sterven.
 
Ik zag hoe hij wegliep, zijn hoofd gebogen, ontmoedigd. Hij sloot de deur achter zich en mompelde in zichzelf “Ik wou alleen Jezus zien”. Daarmee eindigde het.
 
De compassie van de Heer kwam over mij toen we spraken en ik realiseerde me dat de afgelopen 2 jaar dat hij niet meer in de kerk kwam, voor hem gezond geweest is. Ik dacht: wat is het verdrietig dat iemand die niet meer in een kerk komt, vaak emotioneel en geestelijk gezonder is dan toen hij nog naar de kerk ging. In die 2 jaar waren zijn wonden genezen, maar ze hadden genoeg littekens achter gelaten, dat hij niet weer opnieuw naar een kerk wilde gaan.
 
Hij vertelde mij dat hij vaak tegen mensen zegt dat hij niet meer gelooft; soms zelfs dat hij agnostisch is, maar dat de waarheid was dat hij de Heer nooit verlaten had. Hij wist alleen niet hoe hij Hem buiten de structuur van de kerk zou kunnen kennen. Hij kon gewoon niet langer meer door hoepels gaan en over hindernissen springen.
 
Die dag verwijderde de Heer de stapel puin tussen hen tweeën en werd hij verzoend en opnieuw herenigd met de Heer. Hij begon met Hem te wandelen, puur, zoals 2 vrienden doen die samen door het leven gaan; zonder vooraf aan allerlei eisen te moeten voldoen, waarvan anderen gezegd hadden dat die nodig waren om Hem te leren kennen.
 
Je zou een wettische gelovige kunnen zijn als…
je de Heer niet zelf kent, slechts via het systeem
 
Het plotselinge besef dat iemand het systeem meer en beter kent dan de Heer, is verwoestend. Te beseffen dat jij dacht geloof in de Heer te hebben, wat eigenlijk geloof in een formule bleek te zijn, of geloof in de structuur of geschiedenis van het instituut, leidt ertoe dat iemand zijn geloof in twijfel trekt. Dit heb ik in een breed scala christenen gezien – van zendelingen die vele jaren doorgebracht hebben in een ander land, om vervolgens door de organisatie die hen uitzond in de rug gestoken te worden, tot de huisvrouw die schriften vol onderwijs heeft: als er dan iets gebeurt met een favoriet iemand of met een kerk of systeem, dan zorgt hun pijn ervoor dat ze overal aan gaan twijfelen.
 
Ze komen tot de ontdekking dat hun geloof in een stapel puin was, in menselijke dwalingen en tradities, waarvan zij dachten dat het God was. Al die zaken weerhielden hen ervan de persoon van Jezus Christus te leren kennen. Ze zagen zichzelf nooit als wettisch, maar nu ze in de gaten hebben dat hun geloof gekaderd was door een structuur dat door mensen gemaakt is, maakt hen dat kapot.
 
De andere kant is ook waar
 
Zoals in het minivisioen, waar de Heer tot de man probeerde te praten, maar gehinderd werd, geldt het omgekeerde ook: Een christen zend zijn aanbidding en gebeden ‘omhoog’ naar de Heer toe, via een leerstelling of een populaire leer, niet wetend wat het filterend effect is van dezelfde puin die bij de man in het visioen aanwezig was. Soms probeert Hij ons te bereiken, maar wordt Hij gefilterd door traditie en foute leringen en soms is de enige manier, via dezelfde puin, dat een christen een relatie met de Heer ‘naar boven’ kan hebben.
 
Als jij jezelf identificeert met populair onderwijs of door deel van een populaire groep te zijn, zou je een wettische gelovige kunnen zijn.
 
Als jij aanstoot neemt als iemand jouw leerstellingen in twijfel trekt, zou je een wettische gelovige kunnen zijn.
 
Als je geen ideeën meer wilt uitwisselen, maar in de aanval gaat als iemand vragen heeft bij wat jij gelooft, zou je een wettische gelovige kunnen zijn.
 
Als je grote nadruk legt op uiterlijke verschijning, of als je gelooft dat jouw verschijning en dat van jouw kerk samengaat en belangrijk is, zou je een wettische gelovige kunnen zijn.
 
Als jij gelooft dat wat x leraar zegt, waar is en dat plaatst boven wat jijzelf leest in het Woord, zou je een wettische gelovige kunnen zijn.
 
Het punt bij wettische gelovigen is dat zij denken dat ze vrij zijn, terwijl ze zich eigenlijk in de ergste vorm van gebondenheid bevinden
Dit is het voor vandaag, volgende week rond ik dit af (hoop ik) met de punten 3-5.
Tot dan, zegen,
John Fenn
www.cwowi.org
mail naar [email protected]

Dag allemaal,
In het tehuis waar onze oudste zoon Chris een groot deel van de week woont, woont ook een andere christen en zij en Chris zijn beste vrienden. De band in de Geest die deze 2 ‘verstandelijk beperkten’ hebben, begon jaren geleden toen ze elkaar in het huis ontmoetten, zonder enige bemoeienis van ouders of staf. (Chris is mentaal 4, al is hij bijna 37. Zijn vriendin eveneens)
 
Als zij van streek is, heeft de staf meerdere keren opgemerkt dat Chris haar hand pakt en tegen haar zegt “Het is oké, Jezus is bij ons”.Als zij gevallen is en zichzelf pijn gedaan heeft, raakt hij haar arm aan en zegt “Jezus’ naam!” Dat komt regelmatig voor, gezien haar conditie.
 
Als we Chris na zijn 2-daags bezoek thuis weer naar het tehuis brengen, gaan we meestal eerst ergens een hapje eten – McDonald’s  of Pizza Hut bijvoorbeeld – en vaak staat hij erop dat we wat frietjes overlaten om voor haar mee te nemen. Als we aankomen in het tehuis, rol ik Chris naar de tafel en zij zit dan naast hem en Chris vertelt haar over de tijd die we met elkaar gehad hebben. Zij knikt met haar hoofd, hangt aan ieder woord dat hij zegt en eet af en toe een frietje tussendoor, alsof ze samen een date hebben bij een hamburgertent. Het is zo schattig en onschuldig en puur.
 
We vragen ons af wat de hemel zal brengen als zij hun vriendschap verder kunnen uitbouwen zonder de hindernissen van een beschadigd aards lichaam te hebben.
 
Chris houdt ervan christelijke TV programma’s  als ‘Gospel Bill’ en ‘Animated stories of the Bible’ te zien en ‘leest’ graag kinderbijbels met plaatjes. Hij heeft nog nooit iets in een dagboek geschreven wat over de Heer ging. Noch heeft hij een vaste tijd voor gebed, hij gaat alleen af en toe naar de kerk als we hem meenemen naar een huiskerk of als één van de staf hem meeneemt naar een plaatselijke kerk.
 
Hetzelfde kan van zijn vriendin gezegd worden. Toch zijn zij twee van de meest geestelijk begaafden, met pure harten die oprecht van mensen houden – ze zetten een heleboel van ons ‘normale’ christenen op veel manieren te schande. Chris vertelde mij op een dag: “Weet u wat Jezus tegen mij zei, Pa? Hij zal met mij in de bergen wandelen, yep, dat heeft Hij gezegd. Hij zal op een dag met mij in de bergen wandelen. Yahoo! Dat is zo gaaf!” (en hij lachte in zichzelf). Toch heeft Chris geen enkele structuur in zijn geestelijk leven.
 
Toen Chris en zijn vriendin op een dag de overgebleven frietjes opaten, nam de huismanager, ook een christen, mij even apart, en vertelde mij dit verhaal terwijl zijn ogen zich met tranen vulden vanwege de pracht en onschuld van dat moment. Chris’ vriendin had wat gezondheidsproblemen en ze moest een röntgenfoto van haar borst laten maken. Toen de manager haar probeerde uit te leggen dat er een foto van haar hart gemaakt zou gaan worden, vulden haar ogen zich met verwondering en enthousiasme toen ze in alle onschuld en oprechtheid vroeg: “Zullen ze Jezus zien?”
 
Dat is de grote vraag, nietwaar? Als men naar jouw hart zou kijken, zien ze Jezus dan? Chris en zijn vriendin meten hun wandel met de Heer niet af aan hun geestelijke discipline, want die hebben ze niet. Ze wandelen gewoon met de Heer. Ze blijven als kinderen en zijn niet alleen het koninkrijk van God binnen gegaan, maar ze wandelen daar met Hem. Het zijn alleen de mensen die wij ‘normaal’ noemen die het kinderlijk geloof gecompliceerd maken, dus hier zijn 5 punten die jou kunnen helpen wetticisme en religieusheid te identificeren, in plaats van gewoon met de Vader en onze Heer te wandelen. Na deze 5 punten, die ik in 3 weken tijd zal delen, begin ik een serie over hoe iemand zichzelf kan ontdoen van wetticisme en ‘religieus’ zijn.
 
Je zou een wettische gelovige kunnen zijn als…
Jouw geestelijke discipline jouw geestelijkheid bepaalt en hoe jij je voelt over je geestelijke conditie.
 
De christen meet zichzelf af aan wat hij doet. Je hebt starre regels en/of geestelijke doelen voor jezelf, zoals bijvoorbeeld om 5.00 uur opstaan om te bidden. Of misschien voel jij je ‘geleid’ om iedere donderdag te vasten. Of misschien is er iemand in jouw kerk of groep die het hele evangelie van Johannes doorleest, elke dag 1 hoofdstuk. Misschien ga je van de ene activiteit naar de andere, van gebedswandeling naar stadsgebed en als er niet iets is waar jij in betrokken bent, voel jij je lusteloos, richtingloos en nogal leeg. Je meet waar je met de Heer bent, af aan jouw geestelijke activiteiten en discipline.
 
Aan het begin van iedere discipline voel jij je goed over je christelijke wandel, maar na een paar dagen, als je moe bent of als het steeds zwaarder wordt om 5.00 uur op te staan, of als het stadsgebed saai en langdradig is en jij je verslaapt of die bijeenkomst mist, dan voel jij je verschrikkelijk. Je bent er zeker van dat je God in de steek heeft gelaten en dat Hij boos is op jou – en jij voelt je slecht over je wandel met Hem.
 
Er kwam eens iemand naar mij toe die zei dat hij er zeker van was dat God boos op hen was. Ik vroeg hem waarom en hij zei dat het was omdat ze besloten had iedere dag vroeg op te staan om te bidden, maar de hele week was het niet gelukt omdat ze te moe waren. Nu waren ze ervan overtuigd dat God boos was.
 
Ik vroeg hem of Hij hen gezegd had dat Hij boos was. ‘Nee.”
Ik vroeg wat ze vanbinnen voelden, in hun geest. “Gewoon. Vrede. Ik voel Zijn aanwezigheid.” Dus vroeg ik waarom ze dachten dat Hij boos was; Hij was nog in hen en zij voelden nog steeds Zijn vrede…en opeens zagen ze dat hun denken vergiftigd was door religieuze training, waardoor ze zichzelf afmeten aan hun geestelijke discipline, met als gevolg dat ze zich veroordeeld voelden.
 
Kanttekening
Veroordeling is niet van God, want het gaat dan om jou, wat jij wel of niet gedaan hebt en het trekt ons weg van God. Overtuiging is wel van God, het gaat over zonde en bekering en het weer goed maken met Hem en het trekt ons naar God toe. Christenen voelen zich niet veroordeeld in hun geest, maar ze kunnen wel overtuigd worden.
 
Dit is het voor vandaag; weet dat Jezus gekomen is zodat we in het gezin van God geboren konden worden – niet geboren in een stel regels en structuren, maar in een gezin. Hij wil met ons communiceren, één op één. Niet een relatie die gefilterd is door een stel regels, voorschriften en op prestaties gebaseerde richtlijnen waarvan wij denken dat Hij die wil – dat wil Hij niet. Zoals Paulus het meerdere keren zei, het enige dat ertoe doet, is het zijn van een nieuwe schepping in Christus…en op die basis wandelt Hij met ons.
Tot volgende week, zegen,
John Fenn
www.cwowi.org
mail naar
[email protected]