The Name 3 of 3, Unbelief
De Naam 3 van 3, Ongeloof
Hallo allemaal,
Deze aflevering gaat over ongeloof, wat het is en hoe je er vanaf komt.
Het woord 'ongeloof' wordt verschillende keren gebruikt in het Nieuwe Testament en is verbonden met hardheid van hart. Het is 'apistian' en betekent ontrouw en ongeloof - ontrouw door ongehoorzaamheid.
Ongeloof is GEEN klein geloof. Petrus liep werkelijk over water, maar hij werd afgeleid en begon te zinken. Jezus vroeg: "O jij kleingelovige, waarom ben je gaan twijfelen?" Dat is geen ongeloof, dat is afgeleid worden door de wind en de golven van het leven als we onze ogen van de Heer afnemen. Mt 14:31
Niet gaan waar God naartoe leidt, niet groeien in Hem en als persoon.
Ongeloof is een afwezigheid van geloof en bevat een element van ontrouw zijn aan de richting die de Heer probeert te leiden. Het wordt gebruikt in Hebreeën 3:19 als we het hebben over het ongelovige en ontrouwe Israël toen zij weigerden het Beloofde Land binnen te gaan. Ze faalden niet door een gebrek aan geloof, maar door ongeloof, zegt het vers.
Familiariteit leidt tot minachting
Dat is een Amerikaanse uitdrukking en ik weet niet zeker hoe het vertaald wordt - dank en excuses aan alle vrijwilligers over de hele wereld die mijn wekelijkse gedachten in vele andere talen vertalen.
In Marcus 6:1-6 is Jezus terug in zijn geboortestad. De mensen verwonderden zich over Zijn woorden en spraken over de 'machtige werken' waarover ze hadden gehoord. Hier komt hun ongeloof aan de oppervlakte:
"Is dit niet die timmerman? De zoon van Maria, broer van Jacobus, Jozef, Judas en Simon? En behoren zijn zussen niet hier bij ons? En ze namen aanstoot aan Hem.”
Hier zien we dat Jezus de oudste is van de 5 broers en minstens 2 zussen. Ze kenden Hem als timmerman, zoon van Maria, oudste broer van minstens 6 broers en zussen, en ze namen aanstoot. Als timmerman in die tijd wilde zeggen dat hij meer meubels en huishoudelijke artikelen bouwde dan huizen. Hoe zou jij het vinden om een door Jezus gemaakte tafel in je huis te hebben? Hij was bij iedereen bekend, dus het is redelijk om aan te nemen dat hij meubels had gemaakt die in veel huizen in de stad stonden. Ze kenden hem allemaal.
Als Maria haar kinderen om de 2 jaar gekregen heeft, dan zou Jezus op 30-jarige leeftijd broers en zussen hebben gehad van 28, 26, 24, 22, 20, 18 jaar. Dat 'zijn zussen hier bij ons zijn' geeft aan dat ze niet getrouwd zijn, dus ze waren tieners of jonger, in ieder geval jong genoeg om nog vrijgezel te zijn, met andere woorden. Het gezin woonde nog steeds in de stad, bij iedereen bekend, de kinderen waren bij iedereen bekend - en die vertrouwdheid droeg bij aan hun ongeloof.
"Hij kon daar niet veel machtige werken doen, behalve een paar zieken de handen opleggen en hen genezen. En Hij verwonderde zich over hun ongeloof. Dus trok Hij rond in de omgeving om te onderwijzen."
Hier moeten we onszelf checken. Hebben we iemand wel eens op een voetstuk geplaatst, maar toen we hem eenmaal leerden kennen en zagen dat hij gewoon een normaal mens is, viel hij toen van dat voetstuk? We doen dat bij kerken. Of bij een nieuwe baan. Of bij een nieuwe vriend of potentiële partner. Vermindert vertrouwdheid onze mening over hen, net zoals het dat deed voor de mensen in Jezus' geboortestad?
Ze lieten hun geschiedenis hun lot bepalen. Ze konden wat ze in het natuurlijke kenden, niet achter zich laten om omhoog te reiken en het eeuwige te grijpen.
De opgestane Heer en wat God in je leven aan het doen is, niet geloven.
Markus 16:14 over de opgestane Heer: "Hij verscheen aan de elf toen ze aan het avondeten zaten en berispte hen vanwege hun ongeloof en hardheid van hart."
Hij verwachtte dat ze de woorden zouden geloven van de vrouwen die bij het graf waren geweest en wat Hij hen eerder had verteld over wat er zou gebeuren.
Samenvatting voor ongeloof: In het Grieks, verharding van het hart, het niet volgen van de aanwijzingen van de Heer voor persoonlijke groei en leven. Vertrouwdheid of theologische onenigheid met iemand diskwalificeert die persoon in onze gedachten, zodat we vervallen in ongeloof over Gods werk in hen. Niet geloven in de wonderen die God in je leven heeft gedaan.
Het is een gemakkelijke check van ons hart om het niveau van ons eigen ongeloof te zien. Israël slaagde er niet in het Beloofde Land binnen te gaan vanwege ongeloof. Bestudeer dat eens. Ze waren geïntimideerd door het zware werk dat hen te wachten stond, ze dachten dat ze het niet konden, terwijl God zei dat ze het wel konden. Zo iemand zou zijn focus moeten verleggen om moedig te gaan waar God hem naartoe leidt, zelfs als hij het niet allemaal voor elkaar heeft, zelfs als het onmogelijk lijkt.
De oude buren van Jezus kenden Hem al 30 jaar als de oudste zoon van Maria, de vertrouwde timmerman in de gemeenschap. Ze lieten hun familiariteit hun geloof bedekken, zoals een wolk de zon bedekt. Ze zouden volwassen moeten worden, hun natuurlijke kennis opzij moeten zetten om het nieuwe werk van de Heer te grijpen.
De discipelen hadden moeten nadenken over alles wat ze hadden gezien, wat ze hadden gedaan, wat hen was verteld en wat ze hadden geloofd. In plaats daarvan zaten ze in een geestelijke neutrale houding en negeerden ze hun geschiedenis met de Heer. De berisping van de Heer maakte hen als het ware wakker, waardoor ze gingen nadenken, herinneringen ophalen, nadenken over de toekomst.
De cirkel rondmaken.
De vorige 2 weken gingen over geloof in de naam van Jezus. Deze laatste aflevering gaat over ongeloof. We kunnen niet proberen geloof in de Naam te hebben als we tevens geestelijk neutraal zijn, misschien vanwege kwetsuren in het verleden in kerkelijke kringen, hoewel de wonderen en voorzieningen van de Heer overal te zien waren.
Het lijkt een keuze te zijn. Israël ging het Beloofde Land niet binnen omdat ze ervoor kozen om in hun eigen tekortkomingen te geloven en in het werk dat voor hen lag om het Beloofde Land te zuiveren van vijanden. De buurtbewoners van Jezus zagen geen wonderen omdat ze te veel over Hem wisten en ze kozen ervoor Hem als timmerman en Maria's zoon te zien, in plaats van het grotere doel van Zijn leven.
Het is altijd onze keuze om in die Naam boven alle namen te geloven. Maar we moeten ook ons hart aanpassen. Negeer de reuzen en besef dat het hard werken zal zijn om de roeping aan te gaan die God voor jouw leven heeft. Laat de vertrouwdheid die je hebt met iemand of een kerk zonder consequenties zijn en kies ervoor om te geloven en te zien en jezelf over te geven aan de hogere dingen die God aan het doen is.
Denk aan de wonderen die Hij in het verleden heeft gedaan, maar leef niet in het verleden. Er wacht een hele nieuwe wereld, ga verder, zelfs als je de toekomst niet kent.
Laat de excuses voor ongeloof vallen. Laat de smoesjes over iemands verleden, het jouwe of iemand anders, vallen. En geloof. Concentreer je op die Naam. Dat het ons is toevertrouwd die Naam te gebruiken tegen de duivel, om anderen genezing te brengen. Concentreer je op de feiten in Romeinen 8:32 en laat het in je hart klinken:
"Hij, die Zijn Zoon, Zijn enige Zoon, niet gespaard heeft, maar Hem voor ons allen overgegeven heeft, hoe zal Hij ons met Hem ook niet alle dingen schenken?”
De Vader plande en Zijn Zoon deed het werk van de schepping van het universum. Toen werd die Zoon mens en stierf voor ons. Nu heeft de Vader ons diezelfde Zoon gegeven om in onze harten te wonen door de Geest van de Vader. We hebben het hele universum en zijn Schepper in onze geest. Begrijpen we dat?
We kunnen werkelijk alle dingen doen door Christus die in ons woont. Hij is werkelijk groter in ons dan hij die in de wereld is. We hebben waarlijk het voorrecht gekregen om die Naam te gebruiken tegen demonen en om genezing en verlossing te verkondigen voor iedereen die dat wil.
En Hij zal Zijn Woord bevestigen met tekenen die volgen...
Volgende week een nieuwe serie, tot dan, zegen,
John Fenn/wk/ak
http://www.cwowi.org en e-mail me op [email protected]
De Naam 3 van 3, Ongeloof
Hallo allemaal,
Deze aflevering gaat over ongeloof, wat het is en hoe je er vanaf komt.
Het woord 'ongeloof' wordt verschillende keren gebruikt in het Nieuwe Testament en is verbonden met hardheid van hart. Het is 'apistian' en betekent ontrouw en ongeloof - ontrouw door ongehoorzaamheid.
Ongeloof is GEEN klein geloof. Petrus liep werkelijk over water, maar hij werd afgeleid en begon te zinken. Jezus vroeg: "O jij kleingelovige, waarom ben je gaan twijfelen?" Dat is geen ongeloof, dat is afgeleid worden door de wind en de golven van het leven als we onze ogen van de Heer afnemen. Mt 14:31
Niet gaan waar God naartoe leidt, niet groeien in Hem en als persoon.
Ongeloof is een afwezigheid van geloof en bevat een element van ontrouw zijn aan de richting die de Heer probeert te leiden. Het wordt gebruikt in Hebreeën 3:19 als we het hebben over het ongelovige en ontrouwe Israël toen zij weigerden het Beloofde Land binnen te gaan. Ze faalden niet door een gebrek aan geloof, maar door ongeloof, zegt het vers.
Familiariteit leidt tot minachting
Dat is een Amerikaanse uitdrukking en ik weet niet zeker hoe het vertaald wordt - dank en excuses aan alle vrijwilligers over de hele wereld die mijn wekelijkse gedachten in vele andere talen vertalen.
In Marcus 6:1-6 is Jezus terug in zijn geboortestad. De mensen verwonderden zich over Zijn woorden en spraken over de 'machtige werken' waarover ze hadden gehoord. Hier komt hun ongeloof aan de oppervlakte:
"Is dit niet die timmerman? De zoon van Maria, broer van Jacobus, Jozef, Judas en Simon? En behoren zijn zussen niet hier bij ons? En ze namen aanstoot aan Hem.”
Hier zien we dat Jezus de oudste is van de 5 broers en minstens 2 zussen. Ze kenden Hem als timmerman, zoon van Maria, oudste broer van minstens 6 broers en zussen, en ze namen aanstoot. Als timmerman in die tijd wilde zeggen dat hij meer meubels en huishoudelijke artikelen bouwde dan huizen. Hoe zou jij het vinden om een door Jezus gemaakte tafel in je huis te hebben? Hij was bij iedereen bekend, dus het is redelijk om aan te nemen dat hij meubels had gemaakt die in veel huizen in de stad stonden. Ze kenden hem allemaal.
Als Maria haar kinderen om de 2 jaar gekregen heeft, dan zou Jezus op 30-jarige leeftijd broers en zussen hebben gehad van 28, 26, 24, 22, 20, 18 jaar. Dat 'zijn zussen hier bij ons zijn' geeft aan dat ze niet getrouwd zijn, dus ze waren tieners of jonger, in ieder geval jong genoeg om nog vrijgezel te zijn, met andere woorden. Het gezin woonde nog steeds in de stad, bij iedereen bekend, de kinderen waren bij iedereen bekend - en die vertrouwdheid droeg bij aan hun ongeloof.
"Hij kon daar niet veel machtige werken doen, behalve een paar zieken de handen opleggen en hen genezen. En Hij verwonderde zich over hun ongeloof. Dus trok Hij rond in de omgeving om te onderwijzen."
Hier moeten we onszelf checken. Hebben we iemand wel eens op een voetstuk geplaatst, maar toen we hem eenmaal leerden kennen en zagen dat hij gewoon een normaal mens is, viel hij toen van dat voetstuk? We doen dat bij kerken. Of bij een nieuwe baan. Of bij een nieuwe vriend of potentiële partner. Vermindert vertrouwdheid onze mening over hen, net zoals het dat deed voor de mensen in Jezus' geboortestad?
Ze lieten hun geschiedenis hun lot bepalen. Ze konden wat ze in het natuurlijke kenden, niet achter zich laten om omhoog te reiken en het eeuwige te grijpen.
De opgestane Heer en wat God in je leven aan het doen is, niet geloven.
Markus 16:14 over de opgestane Heer: "Hij verscheen aan de elf toen ze aan het avondeten zaten en berispte hen vanwege hun ongeloof en hardheid van hart."
Hij verwachtte dat ze de woorden zouden geloven van de vrouwen die bij het graf waren geweest en wat Hij hen eerder had verteld over wat er zou gebeuren.
Samenvatting voor ongeloof: In het Grieks, verharding van het hart, het niet volgen van de aanwijzingen van de Heer voor persoonlijke groei en leven. Vertrouwdheid of theologische onenigheid met iemand diskwalificeert die persoon in onze gedachten, zodat we vervallen in ongeloof over Gods werk in hen. Niet geloven in de wonderen die God in je leven heeft gedaan.
Het is een gemakkelijke check van ons hart om het niveau van ons eigen ongeloof te zien. Israël slaagde er niet in het Beloofde Land binnen te gaan vanwege ongeloof. Bestudeer dat eens. Ze waren geïntimideerd door het zware werk dat hen te wachten stond, ze dachten dat ze het niet konden, terwijl God zei dat ze het wel konden. Zo iemand zou zijn focus moeten verleggen om moedig te gaan waar God hem naartoe leidt, zelfs als hij het niet allemaal voor elkaar heeft, zelfs als het onmogelijk lijkt.
De oude buren van Jezus kenden Hem al 30 jaar als de oudste zoon van Maria, de vertrouwde timmerman in de gemeenschap. Ze lieten hun familiariteit hun geloof bedekken, zoals een wolk de zon bedekt. Ze zouden volwassen moeten worden, hun natuurlijke kennis opzij moeten zetten om het nieuwe werk van de Heer te grijpen.
De discipelen hadden moeten nadenken over alles wat ze hadden gezien, wat ze hadden gedaan, wat hen was verteld en wat ze hadden geloofd. In plaats daarvan zaten ze in een geestelijke neutrale houding en negeerden ze hun geschiedenis met de Heer. De berisping van de Heer maakte hen als het ware wakker, waardoor ze gingen nadenken, herinneringen ophalen, nadenken over de toekomst.
De cirkel rondmaken.
De vorige 2 weken gingen over geloof in de naam van Jezus. Deze laatste aflevering gaat over ongeloof. We kunnen niet proberen geloof in de Naam te hebben als we tevens geestelijk neutraal zijn, misschien vanwege kwetsuren in het verleden in kerkelijke kringen, hoewel de wonderen en voorzieningen van de Heer overal te zien waren.
Het lijkt een keuze te zijn. Israël ging het Beloofde Land niet binnen omdat ze ervoor kozen om in hun eigen tekortkomingen te geloven en in het werk dat voor hen lag om het Beloofde Land te zuiveren van vijanden. De buurtbewoners van Jezus zagen geen wonderen omdat ze te veel over Hem wisten en ze kozen ervoor Hem als timmerman en Maria's zoon te zien, in plaats van het grotere doel van Zijn leven.
Het is altijd onze keuze om in die Naam boven alle namen te geloven. Maar we moeten ook ons hart aanpassen. Negeer de reuzen en besef dat het hard werken zal zijn om de roeping aan te gaan die God voor jouw leven heeft. Laat de vertrouwdheid die je hebt met iemand of een kerk zonder consequenties zijn en kies ervoor om te geloven en te zien en jezelf over te geven aan de hogere dingen die God aan het doen is.
Denk aan de wonderen die Hij in het verleden heeft gedaan, maar leef niet in het verleden. Er wacht een hele nieuwe wereld, ga verder, zelfs als je de toekomst niet kent.
Laat de excuses voor ongeloof vallen. Laat de smoesjes over iemands verleden, het jouwe of iemand anders, vallen. En geloof. Concentreer je op die Naam. Dat het ons is toevertrouwd die Naam te gebruiken tegen de duivel, om anderen genezing te brengen. Concentreer je op de feiten in Romeinen 8:32 en laat het in je hart klinken:
"Hij, die Zijn Zoon, Zijn enige Zoon, niet gespaard heeft, maar Hem voor ons allen overgegeven heeft, hoe zal Hij ons met Hem ook niet alle dingen schenken?”
De Vader plande en Zijn Zoon deed het werk van de schepping van het universum. Toen werd die Zoon mens en stierf voor ons. Nu heeft de Vader ons diezelfde Zoon gegeven om in onze harten te wonen door de Geest van de Vader. We hebben het hele universum en zijn Schepper in onze geest. Begrijpen we dat?
We kunnen werkelijk alle dingen doen door Christus die in ons woont. Hij is werkelijk groter in ons dan hij die in de wereld is. We hebben waarlijk het voorrecht gekregen om die Naam te gebruiken tegen demonen en om genezing en verlossing te verkondigen voor iedereen die dat wil.
En Hij zal Zijn Woord bevestigen met tekenen die volgen...
Volgende week een nieuwe serie, tot dan, zegen,
John Fenn/wk/ak
http://www.cwowi.org en e-mail me op [email protected]
RSS Feed