What day is the Sabbath? - 1 of 2
Welke dag is de sabbat? - 1 van 2
Hallo allemaal,
Voor sommige christenen is de sabbat een zeer belangrijke dag. Maar welke dag is DE sabbat die we moeten houden? Dit is een lastige vraag.
Messiaanse christenen komen meestal op vrijdagavond of zaterdag bijeen, in de overtuiging dat ze daarmee Gods Woord gehoorzamen.
Velen geloven dat het God meer behaagt om op vrijdagavond of zaterdag samen te komen, omdat zij geloven dat Hij dat heeft geboden. Dat klinkt godvruchtig, maar als je de vele passages over de sabbat bestudeert, staat er nergens iets over samenkomen op vrijdagavond of zaterdag (sabbat). In feite eiste God alleen dat zij drie keer per jaar naar de tempel gingen. Exodus 20:8-11, de wet van de sabbat, zegt alleen dat er niet gewerkt mag worden. *Deuteronomium 16:16, Exodus 23:17
De eerste vermelding van bijeenkomsten op vrijdagavond of zaterdag komt uit de tijd dat Israël in ballingschap leefde in Babylon (500 v.Chr.), maar verdween toen ze terugkeerden naar Israël in de tijd van Nehemia en Ezra. Het samenkomen op vrijdagavond of zaterdag werd pas ongeveer 150 jaar voor de geboorte van Jezus een gewoonte. Het werd belangrijker onder de Farizeeën, die, zoals jij je wellicht herinnert, verschillende conflicten hadden met Jezus over de sabbat. (Marcus 7:9-13/Matteüs 15:1-6 bijvoorbeeld)
Maar ook goedbedoelende christenen zoals ‘Messianics’ of ‘Hebrew Roots’, ‘Zevende-dags Adventisten’, ‘Church of God 7th Day’ en ‘7th Day Baptist Church’ komen op zaterdag bijeen. Maar zij geloven niet volgens de realiteit van het Nieuwe Testament.
De Sabbat is een persoon.
In Exodus 31:16 noemt God de sabbat een ‘eeuwigdurend verbond’. De reden dat Gods rust eeuwigdurend is, is omdat de sabbat een persoon is. Jezus Christus IS de sabbat. Christus is in jou, daarom ben je in eeuwige sabbatsrust van jouw religieuze werken. Het is klaar! Het is volbracht! Jij hebt vrede met God en Hij met jou, vanwege de eeuwigdurende sabbat van Jezus Christus.
In Genesis 2:1-3 staat: “Zo werden de hemel en de aarde volkomen voltooid. Op de zevende dag voltooide God al Zijn werk en rustte Hij. Hij zegende de zevende dag en maakte die heilig, omdat Hij rustte van al het werk dat Hij geschapen had.”
De zevende dag, de sabbat, is een type en beeld van de persoon van Jezus Christus en Zijn werk aan het kruis. Het is het moment waarop God ophield. In II Korintiërs 5:18-19 schrijft Paulus: "En alle (nieuwe) dingen zijn van God, die ons met Zichzelf verzoend heeft door Jezus Christus, en ons de bediening van de verzoening gegeven heeft. Dat wil zeggen, God was in Christus om de wereld met Zichzelf te verzoenen, zonder hun zonden aan hen toe te rekenen...Wij zijn dan ambassadeurs voor Christus, die zeggen: “Wees verzoend met God.” (God is niet boos op jou; Hij heeft vrede met je gesloten door Jezus - aanvaard Zijn vredesoffer!“)
Toen Jezus zei: ”Het is volbracht", rustte Hij. God de Vader rustte. Zij stopten, het was volbracht, de verlossing was gewonnen. De sabbat vanaf het begin van de schepping zelf was een profetie over Jezus. Denk je dat de Heer moe of uitgeput was na zes dagen scheppen? Natuurlijk niet, Hij is een Geest, Hij kan niet fysiek uitgeput raken van het werk. Hij stopte. Het was volbracht. Hetzelfde geldt voor “Het is volbracht” aan het kruis. Het was volbracht, de duisternis werd van het kruis weggenomen, de zonde van de wereld was betaald. God stopte. Jezus stopte. De verlossing was gewonnen.
Elke sabbat in elk feest in de Bijbel is een voorafschaduwing van de rust die Jezus door Zijn werk aan het kruis heeft bewerkstelligd. Deze sabbatten wezen op een toekomstige afspraak, een tijd waarin God de afspraak letterlijk zou nakomen met de laatste sabbat. Deze feesten zijn ‘moed’*, goddelijke repetities voor het ware. (Exodus 23:15; 34:18, vastgestelde tijden*)
Hebreeën 4: De sabbat is Jezus Christus
In de eerste 8 verzen van Hebreeën 4 schrijft de auteur over Israël onder Mozes en Jozua, en zegt dat het evangelie aan hen werd gepredikt zoals aan ons, maar dat velen niet in de Heer geloofden. Hij vergelijkt de gelovigen met de ongelovigen die in de woestijn stierven, met mensen vandaag de dag die wel of niet geloven. In vers 3 schrijft hij: “Wij die geloofd hebben, gaan die rust binnen...” Hij verwijst naar het feit dat als je toen had geleefd, je net als Jozua en Kaleb en anderen die in de Heer geloofden zou zijn geweest, en niet als de ongelovigen.
Hij gaat verder met te spreken over de rust die Israël kreeg na veertig jaar rondzwerven in de woestijn toen zij het Beloofde Land binnengingen, in vers 8: “Als Jozua hun rust had gegeven, zou God niet hebben gesproken over een toekomstige (sabbat)dag van rust. Er is dus een sabbatsrust voor het volk van God. Iedereen die Gods rust binnengaat, rust ook van zijn eigen (religieuze) werken, zoals God rustte.”
Vers 9-11: “Er blijft dus een sabbatsrust over voor het volk van God; want wie Gods rust binnengaat, rust ook van zijn werken, zoals God van de zijne. Laten wij er dan naar streven om die rust binnen te gaan, opdat niemand verloren gaat door hun ongehoorzaamheid na te volgen.”
Hij vervolgt in vers 12 dat de sabbat een persoon is:Want het woord van God (bedenk dat er toen nog geen Nieuwe Testament was, hij heeft het over de Persoon die het Woord van God is) is scherper dan een tweesnijdend zwaard, het scheidt ziel en geest, gewrichten en merg, en oordeelt over de gedachten en bedoelingen van het hart. Niets in de schepping is voor Hem verborgen. Want alle dingen zijn bloot en naakt voor de ogen van Hem met wie wij te maken hebben. Nu wij dan een grote Hogepriester hebben die de hemelen is doorgegaan, Jezus Christus..."
Hier zien we dat Jezus Christus de sabbat IS. Volgende week zullen we een sabbat binnen een sabbat zien, en wat Paulus schreef over degenen die ervoor kiezen om één dag boven de andere te eren. Tot dan, zegen,
John Fenn/AK
cwowi.org en e-mail mij op [email protected] of [email protected]
Welke dag is de sabbat? - 1 van 2
Hallo allemaal,
Voor sommige christenen is de sabbat een zeer belangrijke dag. Maar welke dag is DE sabbat die we moeten houden? Dit is een lastige vraag.
Messiaanse christenen komen meestal op vrijdagavond of zaterdag bijeen, in de overtuiging dat ze daarmee Gods Woord gehoorzamen.
Velen geloven dat het God meer behaagt om op vrijdagavond of zaterdag samen te komen, omdat zij geloven dat Hij dat heeft geboden. Dat klinkt godvruchtig, maar als je de vele passages over de sabbat bestudeert, staat er nergens iets over samenkomen op vrijdagavond of zaterdag (sabbat). In feite eiste God alleen dat zij drie keer per jaar naar de tempel gingen. Exodus 20:8-11, de wet van de sabbat, zegt alleen dat er niet gewerkt mag worden. *Deuteronomium 16:16, Exodus 23:17
De eerste vermelding van bijeenkomsten op vrijdagavond of zaterdag komt uit de tijd dat Israël in ballingschap leefde in Babylon (500 v.Chr.), maar verdween toen ze terugkeerden naar Israël in de tijd van Nehemia en Ezra. Het samenkomen op vrijdagavond of zaterdag werd pas ongeveer 150 jaar voor de geboorte van Jezus een gewoonte. Het werd belangrijker onder de Farizeeën, die, zoals jij je wellicht herinnert, verschillende conflicten hadden met Jezus over de sabbat. (Marcus 7:9-13/Matteüs 15:1-6 bijvoorbeeld)
Maar ook goedbedoelende christenen zoals ‘Messianics’ of ‘Hebrew Roots’, ‘Zevende-dags Adventisten’, ‘Church of God 7th Day’ en ‘7th Day Baptist Church’ komen op zaterdag bijeen. Maar zij geloven niet volgens de realiteit van het Nieuwe Testament.
De Sabbat is een persoon.
In Exodus 31:16 noemt God de sabbat een ‘eeuwigdurend verbond’. De reden dat Gods rust eeuwigdurend is, is omdat de sabbat een persoon is. Jezus Christus IS de sabbat. Christus is in jou, daarom ben je in eeuwige sabbatsrust van jouw religieuze werken. Het is klaar! Het is volbracht! Jij hebt vrede met God en Hij met jou, vanwege de eeuwigdurende sabbat van Jezus Christus.
In Genesis 2:1-3 staat: “Zo werden de hemel en de aarde volkomen voltooid. Op de zevende dag voltooide God al Zijn werk en rustte Hij. Hij zegende de zevende dag en maakte die heilig, omdat Hij rustte van al het werk dat Hij geschapen had.”
De zevende dag, de sabbat, is een type en beeld van de persoon van Jezus Christus en Zijn werk aan het kruis. Het is het moment waarop God ophield. In II Korintiërs 5:18-19 schrijft Paulus: "En alle (nieuwe) dingen zijn van God, die ons met Zichzelf verzoend heeft door Jezus Christus, en ons de bediening van de verzoening gegeven heeft. Dat wil zeggen, God was in Christus om de wereld met Zichzelf te verzoenen, zonder hun zonden aan hen toe te rekenen...Wij zijn dan ambassadeurs voor Christus, die zeggen: “Wees verzoend met God.” (God is niet boos op jou; Hij heeft vrede met je gesloten door Jezus - aanvaard Zijn vredesoffer!“)
Toen Jezus zei: ”Het is volbracht", rustte Hij. God de Vader rustte. Zij stopten, het was volbracht, de verlossing was gewonnen. De sabbat vanaf het begin van de schepping zelf was een profetie over Jezus. Denk je dat de Heer moe of uitgeput was na zes dagen scheppen? Natuurlijk niet, Hij is een Geest, Hij kan niet fysiek uitgeput raken van het werk. Hij stopte. Het was volbracht. Hetzelfde geldt voor “Het is volbracht” aan het kruis. Het was volbracht, de duisternis werd van het kruis weggenomen, de zonde van de wereld was betaald. God stopte. Jezus stopte. De verlossing was gewonnen.
Elke sabbat in elk feest in de Bijbel is een voorafschaduwing van de rust die Jezus door Zijn werk aan het kruis heeft bewerkstelligd. Deze sabbatten wezen op een toekomstige afspraak, een tijd waarin God de afspraak letterlijk zou nakomen met de laatste sabbat. Deze feesten zijn ‘moed’*, goddelijke repetities voor het ware. (Exodus 23:15; 34:18, vastgestelde tijden*)
Hebreeën 4: De sabbat is Jezus Christus
In de eerste 8 verzen van Hebreeën 4 schrijft de auteur over Israël onder Mozes en Jozua, en zegt dat het evangelie aan hen werd gepredikt zoals aan ons, maar dat velen niet in de Heer geloofden. Hij vergelijkt de gelovigen met de ongelovigen die in de woestijn stierven, met mensen vandaag de dag die wel of niet geloven. In vers 3 schrijft hij: “Wij die geloofd hebben, gaan die rust binnen...” Hij verwijst naar het feit dat als je toen had geleefd, je net als Jozua en Kaleb en anderen die in de Heer geloofden zou zijn geweest, en niet als de ongelovigen.
Hij gaat verder met te spreken over de rust die Israël kreeg na veertig jaar rondzwerven in de woestijn toen zij het Beloofde Land binnengingen, in vers 8: “Als Jozua hun rust had gegeven, zou God niet hebben gesproken over een toekomstige (sabbat)dag van rust. Er is dus een sabbatsrust voor het volk van God. Iedereen die Gods rust binnengaat, rust ook van zijn eigen (religieuze) werken, zoals God rustte.”
Vers 9-11: “Er blijft dus een sabbatsrust over voor het volk van God; want wie Gods rust binnengaat, rust ook van zijn werken, zoals God van de zijne. Laten wij er dan naar streven om die rust binnen te gaan, opdat niemand verloren gaat door hun ongehoorzaamheid na te volgen.”
Hij vervolgt in vers 12 dat de sabbat een persoon is:Want het woord van God (bedenk dat er toen nog geen Nieuwe Testament was, hij heeft het over de Persoon die het Woord van God is) is scherper dan een tweesnijdend zwaard, het scheidt ziel en geest, gewrichten en merg, en oordeelt over de gedachten en bedoelingen van het hart. Niets in de schepping is voor Hem verborgen. Want alle dingen zijn bloot en naakt voor de ogen van Hem met wie wij te maken hebben. Nu wij dan een grote Hogepriester hebben die de hemelen is doorgegaan, Jezus Christus..."
Hier zien we dat Jezus Christus de sabbat IS. Volgende week zullen we een sabbat binnen een sabbat zien, en wat Paulus schreef over degenen die ervoor kiezen om één dag boven de andere te eren. Tot dan, zegen,
John Fenn/AK
cwowi.org en e-mail mij op [email protected] of [email protected]
RSS Feed