Adult children breaking contact with parents, 4 of 4
Volwassen kinderen die het contact met hun ouders verbreken, 4 van 4
Hallo allemaal,
Vandaag sluiten we deze belangrijke serie af.
‘Mijn waarheid’ vinden, ‘mijn vrede beschermen’
Volwassen kinderen die dit tegen hun ouders zeggen, zijn misleid door te denken dat ze zichzelf beschermen, maar in werkelijkheid schuiven ze hun pijn onder een andere laag. Hun geest wordt zwakker naarmate ze weglopen van degenen die hen uitdagen. Echte vrede komt voort uit het leren omgaan met de moeilijkheden van het leven. Kracht komt voort uit volwassenheid en emotionele volwassenheid.
Een emotioneel gezonde jongere zal zich realiseren...
...dat zijn ouders niet probeerden hem te controleren, maar hem te beschermen. Ouders spreken uit ervaring, ze hebben pijnlijke dingen meegemaakt, ze hebben fouten gemaakt en ze zijn niet perfect. Op een gegeven moment zal een volwassen kind zich realiseren dat het niet om controle ging, maar om bescherming. In plaats van zich terug te trekken van mama en papa, zullen ze hen meer waarderen in hun leven en putten uit hun goede en slechte ervaringen.
Wat je zaait, zal je oogsten
Wat je nu tegen je ouders doet, zullen je kinderen tegen jou doen. Ze horen wat je zegt, maar ze zullen kijken naar wat je doet, dat is training. Ze zullen opgroeien en net zoals jij worden. Je leert ze om familieleden die van ze houden te vermijden, conflicten te vermijden en ze zullen gauw beledigd zijn en aanstoot nemen. Op een dag zul je dezelfde vervreemding van je eigen kinderen ervaren die je nu bij hen veroorzaakt. Elke gemiste verjaardag, elke gemiste vakantie die je nu met je ouders vermijdt, zal jou ook overkomen. Is dat wat je wilt?
Ik zei dat ik hierop terug zou komen
Op grotere schaal, als mama en papa op deze manier worden onteerd, de aanstoot die je hebt genomen en je weigering om echte problemen aan te pakken zullen zich op een sluipende manier door je hele leven verspreiden. Toen ik eerder zei dat de laatste 5 geboden direct verband houden met het eren van mama en papa, was dit wat ik bedoelde. Je leven zal worden gestolen, je emoties zullen worden gestolen, je tijd zal worden gestolen, je kinderlijke geloof zal van je worden gestolen. Degenen van wie je houdt, zullen ontrouw zijn en je verraden. Als je gelukkige huwelijken en kinderen ziet, wil je hebben wat zij hebben, een succesvol leven. Je zult merken dat je het slachtoffer bent van die laatste vijf geboden, want het gebod om die zonden te vermijden houdt rechtstreeks verband met het eren van je ouders.
Mijn advies is daarom om de cyclus die je creëert te doorbreken.
Stap van de draaimolen af voordat het te laat is. Ga met je ouders om de tafel zitten om hun kant van het verhaal te horen. Laat hen jou hun levensverhaal vertellen, voordat ze de Heer kenden, de fouten die ze voor en na hebben gemaakt. Luister naar de lasten die ze voor je hebben gedragen en die je nooit hebt gezien. Luister naar hun pijn. Luister hoe ze zijn gegroeid in het leven en in de Heer. Ouders, wees kwetsbaar. Kinderen, besef dat zij net als jullie gebreken hebben, maar dat zij de enigen zijn die van jullie houden op een manier waarop alleen ouders van hun kinderen kunnen houden. Er is niemand op aarde die zo van je houdt.
Je moet een leeftijd bereiken waarop je ophoudt je ouders overal de schuld van te geven. Je moet ophouden hetzelfde verhaal steeds opnieuw te herhalen en het als excuus te gebruiken voor elke keuze die je hebt gemaakt. Als je je hele leven lang je ouders de schuld geeft, neem je geen enkele verantwoordelijkheid voor je eigen groei. Genezing betekent niet dat je degenen die van je houden uit je leven bant. Je geneest niet door je ouders pijn te doen door niet op te komen dagen voor verjaardagen en feestdagen.
Reactie of respons?
De populaire cultuur, waaronder sociale media, leert mensen te reageren, terwijl er in feite een respons nodig is. Een reactie is impulsief, emotioneel en gebeurt zonder na te denken. Een respons wordt gegeven nadat een situatie is doordacht, met het oog op een plan.
Een respone is afgewogen. Als iemand bijvoorbeeld reageert met een woede die erger is dan de mate van belediging, is er iets diepers aan de hand. Als een kind reageert door alle communicatie en contact met zijn ouders volledig te verbreken, is dat een reactie.
Nu is het tijd om je grote-jongensbroek aan te trekken. Niet reageren, maar gehoor geven aan. Zowel de ouders als het kind in dit onderzoek zijn volwassenen. Wees volwassen. Kinderen, dit is geen sociale media waar je kunt reageren en ontploffen als het kind dat je was toen je een driftbui had. Nee, het is nu tijd om face-to-face met mama en papa te gaan zitten en een gesprek aan te gaan - het wordt een onderhandeling en je zult uiteindelijk niet alles zeggen wat je had willen zeggen (dat geldt ook voor mama en papa). Maar je zult genoeg kunnen ventileren om vrede te hebben met het compromis.
Leer je reacties te beheersen, want het zijn je ouders en ze zullen je boos maken, ze zullen je advies geven dat je niet wilt, ze zullen je uitdagen. Je ouders de schuld geven van je levensomstandigheden is het ontkennen van je eigen keuzes. Je moet stoppen met het bekijken van sociale media die het verbreken van de relatie voeden, en je zult afstand moeten nemen van mensen die je pijn voeden.
Geef je ouders hun gezag terug
Neem een stap terug en geef je ouders de gelegenheid in te stappen. Zij bieden opties, ervaring en perspectief. Geef ze de ruimte voordat er een crisis ontstaat. Accepteer hun mening, ook al is die anders dan de jouwe. Voel je niet bedreigd, maar bekrachtigd – het is een kwestie van perspectief.
De verloren zoon
Het verhaal van de verloren zoon staat in Lucas 15:11-32. Er zijn boeken vol geschreven over hem en zijn broer. De zoon vroeg om zijn erfenis en kreeg die vroegtijdig, en gaf alles uit aan een luxueus leven. Uiteindelijk kwam hij terecht bij een heiden, waar hij varkens hoedde – iets wat een rechtschapen Jood in die tijd niet gedaan zou hebben.
Terwijl hij de varkens voedde en zich realiseerde dat zij beter aten dan hij, waardoor hij onrein werd op een niveau dat nog onder dat van varkens lag, zei Jezus: ‘hij kwam tot zichzelf’. Dat moment is waar elke ouder met een volwassen kind dat hen uit zijn leven heeft verbannen naar op zoek is.
Paulus' gebeden in Efeziërs 1:17-19 en 3:15-20
Dit zijn gebeden waarin de Vader wordt gevraagd om in mensen te werken. In 1:17-19 vraagt hij de Vader om hen de Geest van wijsheid en openbaring te geven in de kennis van Hem, zodat zij de uitnodiging kunnen zien die Hij heeft gedaan.
In 3:15-20 bidt hij dat de Vader hen in hun innerlijke mens zal sterken door Zijn Geest, zodat zij de liefde van Christus kunnen kennen die het verstand te boven gaat. Paulus vergeleek bidden voor iemand ook met barensweeën, in Galaten 4:19: Mijn kindertjes, ik ben weer in barensweeën totdat Christus in jullie gevormd is.
Ouders - geef niet op, bid in de geest van Paulus' gebeden, die niet gingen over het willen zien dat zij dit of dat doen, maar dat ze van binnenuit veranderd zullen worden door de Geest van de Vader.
Volwassen kinderen, doe hetzelfde voor je ouders. Jullie hebben allemaal fouten gemaakt.
Zowel ouders als kinderen zullen elkaar moeten vergeven en beseffen dat vrede tussen hen belangrijker is dan het uitpluizen van elk klein dinggetje dat ertoe heeft geleid dat ze het contact hebben verbroken. Jezus zei dat vergeving een beslissing is, geen emotie: “Als u staat te bidden, vergeef dan als u iets tegen iemand hebt.” Marcus 11:25-26
Neem de beslissing om alle rechtvaardigingen opzij te zetten - moeder, vader, kind - en besluit om te vergeven en verder te gaan. Onderneem stappen om die beslissing uit te voeren. Wees de volwassene. Neem het initiatief en laat de ander dat initiatief vervolgens accepteren.
Het kan jaren duren voordat iemand zijn emoties heeft verwerkt nadat hij heeft besloten om te vergeven.
Er zullen momenten zijn dat een vreselijke herinnering weer met volle kracht terugkomt. De manier om daarmee om te gaan is dat je, zodra je die emotie hebt verwerkt, je die emotie terugbrengt naar je besluit om te vergeven. Je zult merken dat wanneer je al die woede weer doormaakt, maar het terugbrengt naar dat besluit, God je zal genezen. De herinnering blijft, maar de pijn zal verdwenen zijn. Zo weet je dat Hij je heeft genezen.
Er valt nog veel meer te zeggen, maar dit is genoeg. Volgende week een nieuw onderwerp, tot dan, zegen,
John Fenn/AK
cwowi.org en mail me op [email protected]
Volwassen kinderen die het contact met hun ouders verbreken, 4 van 4
Hallo allemaal,
Vandaag sluiten we deze belangrijke serie af.
‘Mijn waarheid’ vinden, ‘mijn vrede beschermen’
Volwassen kinderen die dit tegen hun ouders zeggen, zijn misleid door te denken dat ze zichzelf beschermen, maar in werkelijkheid schuiven ze hun pijn onder een andere laag. Hun geest wordt zwakker naarmate ze weglopen van degenen die hen uitdagen. Echte vrede komt voort uit het leren omgaan met de moeilijkheden van het leven. Kracht komt voort uit volwassenheid en emotionele volwassenheid.
Een emotioneel gezonde jongere zal zich realiseren...
...dat zijn ouders niet probeerden hem te controleren, maar hem te beschermen. Ouders spreken uit ervaring, ze hebben pijnlijke dingen meegemaakt, ze hebben fouten gemaakt en ze zijn niet perfect. Op een gegeven moment zal een volwassen kind zich realiseren dat het niet om controle ging, maar om bescherming. In plaats van zich terug te trekken van mama en papa, zullen ze hen meer waarderen in hun leven en putten uit hun goede en slechte ervaringen.
Wat je zaait, zal je oogsten
Wat je nu tegen je ouders doet, zullen je kinderen tegen jou doen. Ze horen wat je zegt, maar ze zullen kijken naar wat je doet, dat is training. Ze zullen opgroeien en net zoals jij worden. Je leert ze om familieleden die van ze houden te vermijden, conflicten te vermijden en ze zullen gauw beledigd zijn en aanstoot nemen. Op een dag zul je dezelfde vervreemding van je eigen kinderen ervaren die je nu bij hen veroorzaakt. Elke gemiste verjaardag, elke gemiste vakantie die je nu met je ouders vermijdt, zal jou ook overkomen. Is dat wat je wilt?
Ik zei dat ik hierop terug zou komen
Op grotere schaal, als mama en papa op deze manier worden onteerd, de aanstoot die je hebt genomen en je weigering om echte problemen aan te pakken zullen zich op een sluipende manier door je hele leven verspreiden. Toen ik eerder zei dat de laatste 5 geboden direct verband houden met het eren van mama en papa, was dit wat ik bedoelde. Je leven zal worden gestolen, je emoties zullen worden gestolen, je tijd zal worden gestolen, je kinderlijke geloof zal van je worden gestolen. Degenen van wie je houdt, zullen ontrouw zijn en je verraden. Als je gelukkige huwelijken en kinderen ziet, wil je hebben wat zij hebben, een succesvol leven. Je zult merken dat je het slachtoffer bent van die laatste vijf geboden, want het gebod om die zonden te vermijden houdt rechtstreeks verband met het eren van je ouders.
Mijn advies is daarom om de cyclus die je creëert te doorbreken.
Stap van de draaimolen af voordat het te laat is. Ga met je ouders om de tafel zitten om hun kant van het verhaal te horen. Laat hen jou hun levensverhaal vertellen, voordat ze de Heer kenden, de fouten die ze voor en na hebben gemaakt. Luister naar de lasten die ze voor je hebben gedragen en die je nooit hebt gezien. Luister naar hun pijn. Luister hoe ze zijn gegroeid in het leven en in de Heer. Ouders, wees kwetsbaar. Kinderen, besef dat zij net als jullie gebreken hebben, maar dat zij de enigen zijn die van jullie houden op een manier waarop alleen ouders van hun kinderen kunnen houden. Er is niemand op aarde die zo van je houdt.
Je moet een leeftijd bereiken waarop je ophoudt je ouders overal de schuld van te geven. Je moet ophouden hetzelfde verhaal steeds opnieuw te herhalen en het als excuus te gebruiken voor elke keuze die je hebt gemaakt. Als je je hele leven lang je ouders de schuld geeft, neem je geen enkele verantwoordelijkheid voor je eigen groei. Genezing betekent niet dat je degenen die van je houden uit je leven bant. Je geneest niet door je ouders pijn te doen door niet op te komen dagen voor verjaardagen en feestdagen.
Reactie of respons?
De populaire cultuur, waaronder sociale media, leert mensen te reageren, terwijl er in feite een respons nodig is. Een reactie is impulsief, emotioneel en gebeurt zonder na te denken. Een respons wordt gegeven nadat een situatie is doordacht, met het oog op een plan.
Een respone is afgewogen. Als iemand bijvoorbeeld reageert met een woede die erger is dan de mate van belediging, is er iets diepers aan de hand. Als een kind reageert door alle communicatie en contact met zijn ouders volledig te verbreken, is dat een reactie.
Nu is het tijd om je grote-jongensbroek aan te trekken. Niet reageren, maar gehoor geven aan. Zowel de ouders als het kind in dit onderzoek zijn volwassenen. Wees volwassen. Kinderen, dit is geen sociale media waar je kunt reageren en ontploffen als het kind dat je was toen je een driftbui had. Nee, het is nu tijd om face-to-face met mama en papa te gaan zitten en een gesprek aan te gaan - het wordt een onderhandeling en je zult uiteindelijk niet alles zeggen wat je had willen zeggen (dat geldt ook voor mama en papa). Maar je zult genoeg kunnen ventileren om vrede te hebben met het compromis.
Leer je reacties te beheersen, want het zijn je ouders en ze zullen je boos maken, ze zullen je advies geven dat je niet wilt, ze zullen je uitdagen. Je ouders de schuld geven van je levensomstandigheden is het ontkennen van je eigen keuzes. Je moet stoppen met het bekijken van sociale media die het verbreken van de relatie voeden, en je zult afstand moeten nemen van mensen die je pijn voeden.
Geef je ouders hun gezag terug
Neem een stap terug en geef je ouders de gelegenheid in te stappen. Zij bieden opties, ervaring en perspectief. Geef ze de ruimte voordat er een crisis ontstaat. Accepteer hun mening, ook al is die anders dan de jouwe. Voel je niet bedreigd, maar bekrachtigd – het is een kwestie van perspectief.
De verloren zoon
Het verhaal van de verloren zoon staat in Lucas 15:11-32. Er zijn boeken vol geschreven over hem en zijn broer. De zoon vroeg om zijn erfenis en kreeg die vroegtijdig, en gaf alles uit aan een luxueus leven. Uiteindelijk kwam hij terecht bij een heiden, waar hij varkens hoedde – iets wat een rechtschapen Jood in die tijd niet gedaan zou hebben.
Terwijl hij de varkens voedde en zich realiseerde dat zij beter aten dan hij, waardoor hij onrein werd op een niveau dat nog onder dat van varkens lag, zei Jezus: ‘hij kwam tot zichzelf’. Dat moment is waar elke ouder met een volwassen kind dat hen uit zijn leven heeft verbannen naar op zoek is.
Paulus' gebeden in Efeziërs 1:17-19 en 3:15-20
Dit zijn gebeden waarin de Vader wordt gevraagd om in mensen te werken. In 1:17-19 vraagt hij de Vader om hen de Geest van wijsheid en openbaring te geven in de kennis van Hem, zodat zij de uitnodiging kunnen zien die Hij heeft gedaan.
In 3:15-20 bidt hij dat de Vader hen in hun innerlijke mens zal sterken door Zijn Geest, zodat zij de liefde van Christus kunnen kennen die het verstand te boven gaat. Paulus vergeleek bidden voor iemand ook met barensweeën, in Galaten 4:19: Mijn kindertjes, ik ben weer in barensweeën totdat Christus in jullie gevormd is.
Ouders - geef niet op, bid in de geest van Paulus' gebeden, die niet gingen over het willen zien dat zij dit of dat doen, maar dat ze van binnenuit veranderd zullen worden door de Geest van de Vader.
Volwassen kinderen, doe hetzelfde voor je ouders. Jullie hebben allemaal fouten gemaakt.
Zowel ouders als kinderen zullen elkaar moeten vergeven en beseffen dat vrede tussen hen belangrijker is dan het uitpluizen van elk klein dinggetje dat ertoe heeft geleid dat ze het contact hebben verbroken. Jezus zei dat vergeving een beslissing is, geen emotie: “Als u staat te bidden, vergeef dan als u iets tegen iemand hebt.” Marcus 11:25-26
Neem de beslissing om alle rechtvaardigingen opzij te zetten - moeder, vader, kind - en besluit om te vergeven en verder te gaan. Onderneem stappen om die beslissing uit te voeren. Wees de volwassene. Neem het initiatief en laat de ander dat initiatief vervolgens accepteren.
Het kan jaren duren voordat iemand zijn emoties heeft verwerkt nadat hij heeft besloten om te vergeven.
Er zullen momenten zijn dat een vreselijke herinnering weer met volle kracht terugkomt. De manier om daarmee om te gaan is dat je, zodra je die emotie hebt verwerkt, je die emotie terugbrengt naar je besluit om te vergeven. Je zult merken dat wanneer je al die woede weer doormaakt, maar het terugbrengt naar dat besluit, God je zal genezen. De herinnering blijft, maar de pijn zal verdwenen zijn. Zo weet je dat Hij je heeft genezen.
Er valt nog veel meer te zeggen, maar dit is genoeg. Volgende week een nieuw onderwerp, tot dan, zegen,
John Fenn/AK
cwowi.org en mail me op [email protected]
RSS Feed