It isn't about us going to heaven. 1 of 2
Het gaat er niet om dat wij naar de hemel gaan. 1 van 2
Hallo allemaal,
"Onze Vader in de hemel, Uw naam is heilig. Uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel“, uit het Onze Vader in Lucas 11:2. ”Uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel" is het onderwerp van de rest van het gebed. Het hele motief van het Onze Vader is dat de wil van de Vader in ons leven wordt gedaan door de wil van de Vader in ons te doen.
Het Onze Vader is meer een verklaring dan een verzoek
De werkwoorden van het Onze Vader zijn geschreven in de aoristus, wat betekent dat ze zijn geschreven als voltooide handelingen of verklaringen. Rondom die werkwoorden is het geschreven in de imperatief, wat betekent dat het een verzoek is. Tegenwoordig bidden we het gebed alleen als een verzoek, wat verandert wat Jezus eigenlijk zei.
Kijk naar wat Jezus zei en welke tijd Hij gebruikte:
“Heilig is uw naam” is een aorist imperatief, wat een oprechte, hartelijke uitspraak betekent, gekoppeld aan een brandend verlangen om ook heilig te zijn.
“Uw koninkrijk kome, uw wil geschiede” is een aorist imperatief, wat een krachtige, hartelijke uitspraak betekent die de oprechte hartenkreet weerspiegelt van de discipel die Zijn wil boven alles in zijn leven wil. Deze openingsuitspraken weerspiegelen iemand die bidt met een intensiteit die zijn onblusbare ijver weerspiegelt om Gods wil in zijn leven te laten geschieden.
“Uw wil geschiede” gebruikt hetzelfde - het weerspiegelt dat oprechte verlangen van de discipel die zijn wil volledig aan Hem heeft overgegeven. Ben je ooit zo wanhopig naar God geweest dat je uitspraken doet aan de Vader over je hart en liefde voor Hem, terwijl je tegelijkertijd om meer roept? Dat is dit: Uw wil geschiede in mijn leven, Vader, laat uw koninkrijk nog meer in mijn leven komen - wat een brandend verlangen weerspiegelt naar Gods wil en wegen in ons leven.
“Geef ons heden ons dagelijks brood” is zowel aorist als imperatief, wat in het Engels betekent dat het een uitspraak is met het oog op een voortdurende daad van vervulling. In het Nederlands zouden we kunnen zeggen: “U geeft ons dagelijks ons brood.” Dit komt overeen met Jezus' leer in Mattheüs 6:24-34, waar Jezus zei dat heidenen (mensen die geen verbond hebben) zoeken naar voedsel, kleding en een dak boven hun hoofd, terwijl wanneer wij de Vader en Zijn gerechtigheid zoeken, deze dingen ons door Hem (de Vader) worden toegevoegd. Hij voorziet dagelijks in onze behoeften. Maar ‘U geschiedde naar uw geloof’. Als je zwak bent in het geloof, zie je Zijn voorziening misschien niet en moet je van wonder naar wonder leven. Het is veel beter om IN wonderen te leven als onderdeel van het dagelijks leven.
Dit komt overeen met II Petrus 1:3-4, waar gedeeltelijk staat: “... alles wat betrekking heeft op het leven en de godsvrucht is ons gegeven door de kennis van Jezus Christus, onze Heer.” Ik heb dit ZO vaak gebruikt wanneer er iets gebeurde dat me verraste - een noodgeval, een onverwachte rekening - en zei dan onmiddellijk: “Vader, openbaar uw voorzienigheid! II Petrus 1:3-4 zegt dat alles wat betrekking heeft op het leven en de godsvrucht door u IS voorzien, dus Vader, openbaar uw voorzienigheid!” Zo leven betekent rust, want je weet dat wat jou verraste, Hem niet heeft verrast, en je krijgt een kinderlijke opwinding terwijl je wacht om te zien hoe Hij (Vader) heeft voorzien.
En ja, in intense momenten heb ik dat precies zo tegen Hem gezegd. Hij en Jezus zijn degenen die in het Onze Vader en via Petrus hebben gezegd dat alle dingen worden voorzien, dus in intense tijden ben ik zo vrijmoedig. Op andere momenten, zoals bij een rekening die ik onverwacht krijg, is het niet zo intens, bijna reflectief: “Vader, dit heeft U niet verrast, maar mij wel. Hoe heeft U ervoor betaald? Openbaar alstublieft Uw voorziening, Uw manier om in deze behoefte te voorzien.” In een nederige, reflectieve houding, zoek ik in mijn hoofd naar mijn eigen plan A, plan B, enzovoort, maar vastbesloten om Zijn plan vervuld te zien worden.
“Vergeef ons onze zonden zoals wij degenen vergeven die ons iets verschuldigd zijn” is hetzelfde: “U vergeeft ons onze zonden op basis van het feit dat wij degenen vergeven die ons iets verschuldigd zijn.” Het Griekse woord dat vertaald wordt met ‘verschuldigd’ of ‘schuld’ wordt niet in de eerste plaats gebruikt in verband met zonde, hoewel het in deze context wel zo is, maar ook veel meer. Jezus zei dat we moeten zeggen dat de Vader ons onze zonden vergeeft terwijl wij degenen vergeven die ons iets verschuldigd zijn - dat omvat zonde, maar ook die emotionele ‘sorry's’ waar we naar op zoek zijn, die excuses, die erkenningen van degenen die ons onrecht hebben aangedaan en die ons laten weten dat ze zich bewust zijn van de schade die ze hebben aangericht. Het woord ‘verschuldigd’ omvat dat allemaal in Jezus' uitspraak.
“U vergeeft ons onze zonden terwijl wij iedereen vergeven die ons iets verschuldigd is.” Dat betekent niet dat financiële schulden worden kwijtgescholden, want dat was niet de context, maar emotionele schulden, een erkenning van het feit dat zij ons onrecht hebben aangedaan, dat is de context. En nogmaals, het is geschreven in de aoristus, wat een feitelijke uitspraak betekent - onze zonden worden inderdaad door de Vader vergeven, omdat wij ook degenen vergeven die ons iets verschuldigd zijn.
“Leid ons niet in verzoeking” en “verlos ons van het kwade” zijn opnieuw in de aoristus geschreven, wat betekent dat het feitelijke uitspraken zijn. Dit komt overeen met de rest van het Nieuwe Testament, dat de Vader ons niet met het kwade verleidt, want Hij wordt niet met het kwade verleid, zoals Jakobus 1:13 zegt. Hij verlost ons wel van het kwade, zoals 1 Korintiërs 10:13 zegt; wanneer de vijand als een vloed binnenkomt, werpt de Vader een standaard op zodat we niet boven onze krachten worden beproefd, en hij biedt een uitweg. “U brengt ons niet in verzoeking en U verlost ons van het kwade” geeft hier een nauwkeurigere vertaling weer van de aoristus-imperatief grammatica.
Matteüs 6:9-13 vermeldt ook het Onze Vader, en hij werd ertoe gebracht de slotzin toe te voegen:
“Want van U is het koninkrijk, de kracht en de heerlijkheid in eeuwigheid. Amen.” Ook dit is aorist (als een uitspraak), zoals blijkt uit de nauwkeurige vertaling van deze zin. Het is geen verzoek dat het het koninkrijk van de Vader is, maar een uitspraak, een nadrukkelijke uitspraak. Het is nadrukkelijk dat het het koninkrijk van de Vader is, de glorie van de Vader en de macht van de Vader. Het woord ‘amen’ betekent ‘standvastig’ in het Hebreeuws (apeitheia). Het Griekse ‘amen’ betekent standvastig, vastberaden, betrouwbaar. Soms wordt het vertaald met ‘zo zij het’. Ik vind ‘betrouwbaar’ mooi, omdat deze uitspraken in het Onze Vader betrouwbaar zijn. Zo sloot Jezus Zijn instructie af.
Wat ik met al deze details wil zeggen, is dat dit gebedspatroon gaat over de wil van de Vader die op aarde wordt gedaan, allereerst uitgedrukt in ons leven. Niet de opname. Niet wanneer de maan rood is of de kalender op één lijn staat. Maar nu, de wil en het koninkrijk van de Vader gedaan in ons, nu. Het besef van ons burgerschap in de hemel en dus onze onmiddellijke thuiskomst na de dood is altijd in onze gedachten, maar eerst en vooral is het de wil van de Vader die nu op aarde in ons leven wordt gedaan.
Sommige gelovigen zijn zo op de hemel gericht dat ze op aarde geen nut hebben.
Het is leuk om te speculeren, en het internet voedt dat verlangen om het laatste nieuws uit de hemel te weten. Dat is deels volkomen normaal voor de menselijke natuur, want zelfs de profeten uit het Oude Testament, die alleen beloften hadden over de komende verlossing, zochten ijverig naar meer informatie. (1 Petrus 1:9-12)
Maar wanneer dat verlangen naar meer informatie over opgenomen worden in de hemel uit balans raakt met onze belangrijkste richtlijn, namelijk dat de wil van de Vader dagelijks op aarde in ons wordt gedaan, dan is dat een probleem. Zolang we leven, moeten we leven voor de wil van de Vader op aarde. Ja, we leven in de zekerheid dat Jezus ons is voorgegaan om een plaats voor ons te bereiden, maar nergens in het Nieuwe Testament wordt geleerd dat dat onze focus moet zijn.
Wat wel wordt geleerd, is het discipelschapproces van steeds leren, steeds groeien, steeds meer op Christus gaan lijken in het hier en nu. Als je de evangeliën leest, ging het grootste deel van Jezus' leer over hoe we Gods koninkrijk op aarde kunnen uitdragen door in liefde te wandelen, gesteund door een sterke morele en geestelijke ruggengraat.
Jezus begon het Onze Vader met de woorden: “Vader in de hemel, uw naam is heilig.” Volgende week beginnen we met heiligheid. Tot dan, zegen,
John Fenn/AK
cwowi.org en mail me op [email protected]
Het gaat er niet om dat wij naar de hemel gaan. 1 van 2
Hallo allemaal,
"Onze Vader in de hemel, Uw naam is heilig. Uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel“, uit het Onze Vader in Lucas 11:2. ”Uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel" is het onderwerp van de rest van het gebed. Het hele motief van het Onze Vader is dat de wil van de Vader in ons leven wordt gedaan door de wil van de Vader in ons te doen.
Het Onze Vader is meer een verklaring dan een verzoek
De werkwoorden van het Onze Vader zijn geschreven in de aoristus, wat betekent dat ze zijn geschreven als voltooide handelingen of verklaringen. Rondom die werkwoorden is het geschreven in de imperatief, wat betekent dat het een verzoek is. Tegenwoordig bidden we het gebed alleen als een verzoek, wat verandert wat Jezus eigenlijk zei.
Kijk naar wat Jezus zei en welke tijd Hij gebruikte:
“Heilig is uw naam” is een aorist imperatief, wat een oprechte, hartelijke uitspraak betekent, gekoppeld aan een brandend verlangen om ook heilig te zijn.
“Uw koninkrijk kome, uw wil geschiede” is een aorist imperatief, wat een krachtige, hartelijke uitspraak betekent die de oprechte hartenkreet weerspiegelt van de discipel die Zijn wil boven alles in zijn leven wil. Deze openingsuitspraken weerspiegelen iemand die bidt met een intensiteit die zijn onblusbare ijver weerspiegelt om Gods wil in zijn leven te laten geschieden.
“Uw wil geschiede” gebruikt hetzelfde - het weerspiegelt dat oprechte verlangen van de discipel die zijn wil volledig aan Hem heeft overgegeven. Ben je ooit zo wanhopig naar God geweest dat je uitspraken doet aan de Vader over je hart en liefde voor Hem, terwijl je tegelijkertijd om meer roept? Dat is dit: Uw wil geschiede in mijn leven, Vader, laat uw koninkrijk nog meer in mijn leven komen - wat een brandend verlangen weerspiegelt naar Gods wil en wegen in ons leven.
“Geef ons heden ons dagelijks brood” is zowel aorist als imperatief, wat in het Engels betekent dat het een uitspraak is met het oog op een voortdurende daad van vervulling. In het Nederlands zouden we kunnen zeggen: “U geeft ons dagelijks ons brood.” Dit komt overeen met Jezus' leer in Mattheüs 6:24-34, waar Jezus zei dat heidenen (mensen die geen verbond hebben) zoeken naar voedsel, kleding en een dak boven hun hoofd, terwijl wanneer wij de Vader en Zijn gerechtigheid zoeken, deze dingen ons door Hem (de Vader) worden toegevoegd. Hij voorziet dagelijks in onze behoeften. Maar ‘U geschiedde naar uw geloof’. Als je zwak bent in het geloof, zie je Zijn voorziening misschien niet en moet je van wonder naar wonder leven. Het is veel beter om IN wonderen te leven als onderdeel van het dagelijks leven.
Dit komt overeen met II Petrus 1:3-4, waar gedeeltelijk staat: “... alles wat betrekking heeft op het leven en de godsvrucht is ons gegeven door de kennis van Jezus Christus, onze Heer.” Ik heb dit ZO vaak gebruikt wanneer er iets gebeurde dat me verraste - een noodgeval, een onverwachte rekening - en zei dan onmiddellijk: “Vader, openbaar uw voorzienigheid! II Petrus 1:3-4 zegt dat alles wat betrekking heeft op het leven en de godsvrucht door u IS voorzien, dus Vader, openbaar uw voorzienigheid!” Zo leven betekent rust, want je weet dat wat jou verraste, Hem niet heeft verrast, en je krijgt een kinderlijke opwinding terwijl je wacht om te zien hoe Hij (Vader) heeft voorzien.
En ja, in intense momenten heb ik dat precies zo tegen Hem gezegd. Hij en Jezus zijn degenen die in het Onze Vader en via Petrus hebben gezegd dat alle dingen worden voorzien, dus in intense tijden ben ik zo vrijmoedig. Op andere momenten, zoals bij een rekening die ik onverwacht krijg, is het niet zo intens, bijna reflectief: “Vader, dit heeft U niet verrast, maar mij wel. Hoe heeft U ervoor betaald? Openbaar alstublieft Uw voorziening, Uw manier om in deze behoefte te voorzien.” In een nederige, reflectieve houding, zoek ik in mijn hoofd naar mijn eigen plan A, plan B, enzovoort, maar vastbesloten om Zijn plan vervuld te zien worden.
“Vergeef ons onze zonden zoals wij degenen vergeven die ons iets verschuldigd zijn” is hetzelfde: “U vergeeft ons onze zonden op basis van het feit dat wij degenen vergeven die ons iets verschuldigd zijn.” Het Griekse woord dat vertaald wordt met ‘verschuldigd’ of ‘schuld’ wordt niet in de eerste plaats gebruikt in verband met zonde, hoewel het in deze context wel zo is, maar ook veel meer. Jezus zei dat we moeten zeggen dat de Vader ons onze zonden vergeeft terwijl wij degenen vergeven die ons iets verschuldigd zijn - dat omvat zonde, maar ook die emotionele ‘sorry's’ waar we naar op zoek zijn, die excuses, die erkenningen van degenen die ons onrecht hebben aangedaan en die ons laten weten dat ze zich bewust zijn van de schade die ze hebben aangericht. Het woord ‘verschuldigd’ omvat dat allemaal in Jezus' uitspraak.
“U vergeeft ons onze zonden terwijl wij iedereen vergeven die ons iets verschuldigd is.” Dat betekent niet dat financiële schulden worden kwijtgescholden, want dat was niet de context, maar emotionele schulden, een erkenning van het feit dat zij ons onrecht hebben aangedaan, dat is de context. En nogmaals, het is geschreven in de aoristus, wat een feitelijke uitspraak betekent - onze zonden worden inderdaad door de Vader vergeven, omdat wij ook degenen vergeven die ons iets verschuldigd zijn.
“Leid ons niet in verzoeking” en “verlos ons van het kwade” zijn opnieuw in de aoristus geschreven, wat betekent dat het feitelijke uitspraken zijn. Dit komt overeen met de rest van het Nieuwe Testament, dat de Vader ons niet met het kwade verleidt, want Hij wordt niet met het kwade verleid, zoals Jakobus 1:13 zegt. Hij verlost ons wel van het kwade, zoals 1 Korintiërs 10:13 zegt; wanneer de vijand als een vloed binnenkomt, werpt de Vader een standaard op zodat we niet boven onze krachten worden beproefd, en hij biedt een uitweg. “U brengt ons niet in verzoeking en U verlost ons van het kwade” geeft hier een nauwkeurigere vertaling weer van de aoristus-imperatief grammatica.
Matteüs 6:9-13 vermeldt ook het Onze Vader, en hij werd ertoe gebracht de slotzin toe te voegen:
“Want van U is het koninkrijk, de kracht en de heerlijkheid in eeuwigheid. Amen.” Ook dit is aorist (als een uitspraak), zoals blijkt uit de nauwkeurige vertaling van deze zin. Het is geen verzoek dat het het koninkrijk van de Vader is, maar een uitspraak, een nadrukkelijke uitspraak. Het is nadrukkelijk dat het het koninkrijk van de Vader is, de glorie van de Vader en de macht van de Vader. Het woord ‘amen’ betekent ‘standvastig’ in het Hebreeuws (apeitheia). Het Griekse ‘amen’ betekent standvastig, vastberaden, betrouwbaar. Soms wordt het vertaald met ‘zo zij het’. Ik vind ‘betrouwbaar’ mooi, omdat deze uitspraken in het Onze Vader betrouwbaar zijn. Zo sloot Jezus Zijn instructie af.
Wat ik met al deze details wil zeggen, is dat dit gebedspatroon gaat over de wil van de Vader die op aarde wordt gedaan, allereerst uitgedrukt in ons leven. Niet de opname. Niet wanneer de maan rood is of de kalender op één lijn staat. Maar nu, de wil en het koninkrijk van de Vader gedaan in ons, nu. Het besef van ons burgerschap in de hemel en dus onze onmiddellijke thuiskomst na de dood is altijd in onze gedachten, maar eerst en vooral is het de wil van de Vader die nu op aarde in ons leven wordt gedaan.
Sommige gelovigen zijn zo op de hemel gericht dat ze op aarde geen nut hebben.
Het is leuk om te speculeren, en het internet voedt dat verlangen om het laatste nieuws uit de hemel te weten. Dat is deels volkomen normaal voor de menselijke natuur, want zelfs de profeten uit het Oude Testament, die alleen beloften hadden over de komende verlossing, zochten ijverig naar meer informatie. (1 Petrus 1:9-12)
Maar wanneer dat verlangen naar meer informatie over opgenomen worden in de hemel uit balans raakt met onze belangrijkste richtlijn, namelijk dat de wil van de Vader dagelijks op aarde in ons wordt gedaan, dan is dat een probleem. Zolang we leven, moeten we leven voor de wil van de Vader op aarde. Ja, we leven in de zekerheid dat Jezus ons is voorgegaan om een plaats voor ons te bereiden, maar nergens in het Nieuwe Testament wordt geleerd dat dat onze focus moet zijn.
Wat wel wordt geleerd, is het discipelschapproces van steeds leren, steeds groeien, steeds meer op Christus gaan lijken in het hier en nu. Als je de evangeliën leest, ging het grootste deel van Jezus' leer over hoe we Gods koninkrijk op aarde kunnen uitdragen door in liefde te wandelen, gesteund door een sterke morele en geestelijke ruggengraat.
Jezus begon het Onze Vader met de woorden: “Vader in de hemel, uw naam is heilig.” Volgende week beginnen we met heiligheid. Tot dan, zegen,
John Fenn/AK
cwowi.org en mail me op [email protected]
RSS Feed