God shows the finished vision? Hindrances 2 of 3
God toont het voltooide visioen? Belemmeringen 2 van 3
Hallo allemaal,
In september 1977 zaten Barb en ik op de universiteit en op een avond baden we samen en de Heer sprak toen tot ons over onze toekomst.
Hindernis: Niet begrijpen dat er een kloof is tussen het visioen en de voltooiing ervan.
We zaten op de universiteit omdat onze ouders dat wilden, maar ons hart ging uit naar de bediening. We wilden geen 4 jaar en het geld van onze ouders verspillen om een diploma te halen dat we niet zouden gebruiken, maar we wisten niet hoe de Heer ons zou leiden.
Terwijl we baden, kreeg Barb een visioen waarin ze voor de Rocky Mountains van Colorado stond met de Heer voor haar. Hij legde Zijn handen op haar schouders en draaide haar om, nu met de bergen in haar rug, om zo ver het oog reikte naar het oosten te kijken. Het was bedekt met rijpe tarwe en elke tarwekop was een menselijk gezicht. Hij sprak tot haar over onze roeping in de bediening. Terwijl dat met haar gebeurde, vertelde Hij me dat we in september daaropvolgend konden trouwen, dat we naar Boulder, Colorado aan de voet van de bergen zouden verhuizen en:"Daarna zal ik je een ranch geven.
Dat was in september 1977 en een jaar later trouwden we. Alles gebeurde precies zoals aangegeven en nadat we afgestudeerd waren aan de Bijbelschool, verhuisden we naar Boulder. We bleven zoeken naar die ranch, in die tijd niet begrijpend dat profetieën vaak vlak na elkaar worden gegeven waardoor het lijkt alsof de ene direct op de andere volgt.
Een voorbeeld hiervan is Lucas 4:18-20 waar de Heer Jesaja 61:1-2 voorleest. “Om het aangename jaar van de Heer en de dag van de wraak van onze God te verkondigen ...” Jezus stopte halverwege de zin: “Om het aangename jaar van de Heer te verkondigen.” Toen ging Hij zitten en maakte de zin niet af, terwijl Hij zei dat het eerste deel was vervuld.
Jesaja schreef het alsof het aangename jaar van de Heer en de dag van de wraak op hetzelfde moment vielen. Jezus stopte halverwege de zin en liet zo een hiaat zien. Er zitten 2000 jaar tussen 'het aanvaardbare jaar van de Heer' en 'de dag van de wraak van onze God' (Zijn wederkomst). Jezus kon hen niet vertellen dat er een tijd van 2000 jaar van de heidenen zou zitten tussen het aanvaardbare jaar van de Heer en de dag van de wraak (Zijn wederkomst).
Omdat we dit toen nog niet begrepen, waren Barb en ik op zoek naar die ranch nadat we naar Boulder waren verhuisd, omdat Hij had gezegd: “Daarna zal ik jullie een ranch geven.” We wisten niet hoe lang 'daarna' zou zijn. We reden vaak door het gebied, op zoek naar een eigendom dat in onze geest getuigenis aflegde. Er waren veel eigendommen waarvan we in gedachten konden zien wat het zou kunnen worden, waar de Heer het voor zou kunnen gebruiken. Maar niets had het getuigenis van de Heilige Geest, dus kochten we niets. Toen we in december 1992 uit Colorado verhuisden, legden we die profetie opzij, 'op een plank' zoals we zeggen, om van de plank gehaald te worden als dat woord ooit zou gebeuren.
Die profetie was in september 1977. We verhuisden naar Boulder in mei 1980. Hij gaf ons een ranch, grotendeels via een erfenis die we in 1997 kregen, een volle 20 jaar na die profetie en 10 jaar nadat we Boulder hadden verlaten! Hij vertelde ons over de verhuizing naar Boulder, toonde ons de volheid van onze bediening en vertelde ons over een ranch, allemaal op hetzelfde moment. Hoe konden we weten dat de vervulling van de beloofde ranch 20 jaar zou duren?
Hoeveel mensen hebben een visioen van de Heer ontvangen over hun leven en vervolgens tijd en geld besteed aan het zoeken naar dat visioen, zich afvragend wat er gebeurd is, waar het is, wanneer het zal gebeuren?
Waarom het lijkt als 'doe het nu':God is tijdloos:IK BEN
Omdat Hij onafhankelijk is van tijd, voelt het als NU als Hij je iets vertelt. Het voelt alsof je dit nu moet doen, want voor Hem is alles in het heden, dus zo voelt het ook in onze geest. NU. Maar dat is het niet. Er wordt van ons verwacht dat we ons gezonde verstand gebruiken en ons deel doen in het natuurlijke, waarbij we in balans en ons gezond verstand blijven gebruiken.
Het boek Handelingen is geschreven in chronologische volgorde over een periode van ongeveer 30 jaar, met slechts 1007 verzen en 28 hoofdstukken om die 30 jaar te verslaan. Er ontbreken veel details. Eén detail dat Paulus later voor ons invult, is dat hij na zijn ontmoeting met Jezus in Handelingen 9, met niemand sprak, maar 3 jaar lang in de woestijnen van Arabië verbleef. Hij schrijft in Galaten 1:12-19, Handelingen 26:16 wat hem door openbaring van Jezus geleerd is.
Maar in Handelingen 26:17, als Paulus zijn getuigenis aan koning Agrippa vertelt, citeert hij de Heer toen Hij aan hem verscheen op de weg naar Damascus:”...u verkiezende uit het volk en de heidenen, tot wie Ik u NU zend.” Jezus had hem gezegd NU zend Ik je naar de heidenen, maar het duurde meer dan 3 jaar voordat dat gebeurde. Als God spreekt, lijkt het NU omdat Hij de IK BEN is, de altijd aanwezige.
Hindernis: afleiding
Je ogen niet op de belofte houden. In Handelingen 7:22 wordt ons verteld dat Mozes was opgeleid in de manieren van de Egyptenaren, en de geschiedenis zegt dat hij een groot militair bevelhebber was. Maar toen hij 40 jaar oud was, doodde hij een Egyptenaar die een Israëliet mishandelde, omdat hij dacht dat dit een burgeroorlog zou ontketenen. We weten dit omdat vers 25 zegt: “Want hij meende (Gk:nomizo, denken, veronderstellen, aannemen) dat zijn broeders zouden inzien, dat God hun door zijn hand verlossing wilde geven, maar zij zagen het niet”.
In de Hollywoodfilm 'The Ten Commandments' ziet Mozes op 80-jarige leeftijd dat hij de verlosser zou zijn toen de Heer aan hem verscheen in het brandende braambos. Maar Handelingen 7:22-25 vertelt ons dat hij al op 40-jarige leeftijd wist dat hij de verlosser was. Die fout kostte hem 1/3 van zijn leven, hij ontvluchtte Egypte en begreep niet wat er mis was gegaan.
Maar in Hebreeën 11:27 staat: “Door geloof verliet hij Egypte, niet vrezende voor de toorn van de koning, Want hij bleef standvastig als ziende de Onzienlijke.” Het Griekse woord 'standvastig' is kartereo, wat in het Latijn charta is, wat een kaart of schrift betekent (een route of pad dat je moet nemen).
Wat Hebreeën 11:27 ons vertelt is dat Mozes nog steeds het visioen in zijn hart had, hij wist dat hij de verlosser was, hij wist alleen niet hoe het zou gebeuren. Hij had gedacht dat hij zijn militaire capaciteiten zou gebruiken om Israël tegen de Egyptenaren op te zetten. Hoewel hij niet begreep hoe hij dat had kunnen missen, hield hij toch vast aan het visioen en weigerde zich te laten afleiden door het feit dat hij voorlopig zijn leven iets anders moest inrichten.
Hindernis: obstakels nemen als je uit Zijn wil bent
In Genesis 12:1-10 wordt ons verteld dat Abram van de Heer het bevel kreeg om het huis van zijn vader te verlaten en naar het Beloofde Land te gaan. Toen hij aankwam in wat nu Israël is, zegt vers 7 dat de Heer opnieuw aan hem verscheen en hem in wezen zei: 'Dit is het’. In de verzen 8 en 9 trekt Abram door het land en vestigt hij zich daar. Dan staat er in vers 10: “En er was hongersnood in het land, en Abram verhuisde naar Egypte omdat de hongersnood erg hevig was waar hij was.”
In vers 7 vertelde de Heer hem dat hij in het Beloofde Land was aangekomen en nadat hij zijn huis en leven volledig in dit nieuwe land had opgezet, was er zo'n ernstige hongersnood dat hij naar Egypte moest verhuizen om te kunnen overleven. Dat betekent dat een hongersnood in je beloofde land niet noodzakelijkerwijs een aanwijzing is dat je God hebt gemist. De Heer deed niets om de hongersnood te stoppen, Hij had Abram niet gewaarschuwd dat er een hongersnood op komst was. Abram moest de beslissing nemen om naar Egypte te verhuizen totdat de hongersnood voorbij was.
Ga terug naar het laatste wat je weet dat de Heer tegen je zei. Zorg ervoor dat je alles hebt gedaan waarvan je weet dat je het in het natuurlijke moet doen. Als er dan een 'hongersnood' is, doe dan wat juist en verstandig is om te doen in het natuurlijke, zoals Abram deed. Wat ik herhaaldelijk zie is dat mensen in het 'land van hongersnood' blijven en weigeren hun gezond verstand te gebruiken om te doen wat juist en verstandig is in het natuurlijke, en uiteindelijk verhongeren - al hun middelen gebruikend, in plaats van zich aan te passen aan veranderende omstandigheden.
De redenen om ons de volledige visie te geven, is voor volgende week als we deze serie afsluiten. Tot dan, zegen,
John Fenn/AK
cwowi.org en e-mail me op [email protected] of [email protected]
God toont het voltooide visioen? Belemmeringen 2 van 3
Hallo allemaal,
In september 1977 zaten Barb en ik op de universiteit en op een avond baden we samen en de Heer sprak toen tot ons over onze toekomst.
Hindernis: Niet begrijpen dat er een kloof is tussen het visioen en de voltooiing ervan.
We zaten op de universiteit omdat onze ouders dat wilden, maar ons hart ging uit naar de bediening. We wilden geen 4 jaar en het geld van onze ouders verspillen om een diploma te halen dat we niet zouden gebruiken, maar we wisten niet hoe de Heer ons zou leiden.
Terwijl we baden, kreeg Barb een visioen waarin ze voor de Rocky Mountains van Colorado stond met de Heer voor haar. Hij legde Zijn handen op haar schouders en draaide haar om, nu met de bergen in haar rug, om zo ver het oog reikte naar het oosten te kijken. Het was bedekt met rijpe tarwe en elke tarwekop was een menselijk gezicht. Hij sprak tot haar over onze roeping in de bediening. Terwijl dat met haar gebeurde, vertelde Hij me dat we in september daaropvolgend konden trouwen, dat we naar Boulder, Colorado aan de voet van de bergen zouden verhuizen en:"Daarna zal ik je een ranch geven.
Dat was in september 1977 en een jaar later trouwden we. Alles gebeurde precies zoals aangegeven en nadat we afgestudeerd waren aan de Bijbelschool, verhuisden we naar Boulder. We bleven zoeken naar die ranch, in die tijd niet begrijpend dat profetieën vaak vlak na elkaar worden gegeven waardoor het lijkt alsof de ene direct op de andere volgt.
Een voorbeeld hiervan is Lucas 4:18-20 waar de Heer Jesaja 61:1-2 voorleest. “Om het aangename jaar van de Heer en de dag van de wraak van onze God te verkondigen ...” Jezus stopte halverwege de zin: “Om het aangename jaar van de Heer te verkondigen.” Toen ging Hij zitten en maakte de zin niet af, terwijl Hij zei dat het eerste deel was vervuld.
Jesaja schreef het alsof het aangename jaar van de Heer en de dag van de wraak op hetzelfde moment vielen. Jezus stopte halverwege de zin en liet zo een hiaat zien. Er zitten 2000 jaar tussen 'het aanvaardbare jaar van de Heer' en 'de dag van de wraak van onze God' (Zijn wederkomst). Jezus kon hen niet vertellen dat er een tijd van 2000 jaar van de heidenen zou zitten tussen het aanvaardbare jaar van de Heer en de dag van de wraak (Zijn wederkomst).
Omdat we dit toen nog niet begrepen, waren Barb en ik op zoek naar die ranch nadat we naar Boulder waren verhuisd, omdat Hij had gezegd: “Daarna zal ik jullie een ranch geven.” We wisten niet hoe lang 'daarna' zou zijn. We reden vaak door het gebied, op zoek naar een eigendom dat in onze geest getuigenis aflegde. Er waren veel eigendommen waarvan we in gedachten konden zien wat het zou kunnen worden, waar de Heer het voor zou kunnen gebruiken. Maar niets had het getuigenis van de Heilige Geest, dus kochten we niets. Toen we in december 1992 uit Colorado verhuisden, legden we die profetie opzij, 'op een plank' zoals we zeggen, om van de plank gehaald te worden als dat woord ooit zou gebeuren.
Die profetie was in september 1977. We verhuisden naar Boulder in mei 1980. Hij gaf ons een ranch, grotendeels via een erfenis die we in 1997 kregen, een volle 20 jaar na die profetie en 10 jaar nadat we Boulder hadden verlaten! Hij vertelde ons over de verhuizing naar Boulder, toonde ons de volheid van onze bediening en vertelde ons over een ranch, allemaal op hetzelfde moment. Hoe konden we weten dat de vervulling van de beloofde ranch 20 jaar zou duren?
Hoeveel mensen hebben een visioen van de Heer ontvangen over hun leven en vervolgens tijd en geld besteed aan het zoeken naar dat visioen, zich afvragend wat er gebeurd is, waar het is, wanneer het zal gebeuren?
Waarom het lijkt als 'doe het nu':God is tijdloos:IK BEN
Omdat Hij onafhankelijk is van tijd, voelt het als NU als Hij je iets vertelt. Het voelt alsof je dit nu moet doen, want voor Hem is alles in het heden, dus zo voelt het ook in onze geest. NU. Maar dat is het niet. Er wordt van ons verwacht dat we ons gezonde verstand gebruiken en ons deel doen in het natuurlijke, waarbij we in balans en ons gezond verstand blijven gebruiken.
Het boek Handelingen is geschreven in chronologische volgorde over een periode van ongeveer 30 jaar, met slechts 1007 verzen en 28 hoofdstukken om die 30 jaar te verslaan. Er ontbreken veel details. Eén detail dat Paulus later voor ons invult, is dat hij na zijn ontmoeting met Jezus in Handelingen 9, met niemand sprak, maar 3 jaar lang in de woestijnen van Arabië verbleef. Hij schrijft in Galaten 1:12-19, Handelingen 26:16 wat hem door openbaring van Jezus geleerd is.
Maar in Handelingen 26:17, als Paulus zijn getuigenis aan koning Agrippa vertelt, citeert hij de Heer toen Hij aan hem verscheen op de weg naar Damascus:”...u verkiezende uit het volk en de heidenen, tot wie Ik u NU zend.” Jezus had hem gezegd NU zend Ik je naar de heidenen, maar het duurde meer dan 3 jaar voordat dat gebeurde. Als God spreekt, lijkt het NU omdat Hij de IK BEN is, de altijd aanwezige.
Hindernis: afleiding
Je ogen niet op de belofte houden. In Handelingen 7:22 wordt ons verteld dat Mozes was opgeleid in de manieren van de Egyptenaren, en de geschiedenis zegt dat hij een groot militair bevelhebber was. Maar toen hij 40 jaar oud was, doodde hij een Egyptenaar die een Israëliet mishandelde, omdat hij dacht dat dit een burgeroorlog zou ontketenen. We weten dit omdat vers 25 zegt: “Want hij meende (Gk:nomizo, denken, veronderstellen, aannemen) dat zijn broeders zouden inzien, dat God hun door zijn hand verlossing wilde geven, maar zij zagen het niet”.
In de Hollywoodfilm 'The Ten Commandments' ziet Mozes op 80-jarige leeftijd dat hij de verlosser zou zijn toen de Heer aan hem verscheen in het brandende braambos. Maar Handelingen 7:22-25 vertelt ons dat hij al op 40-jarige leeftijd wist dat hij de verlosser was. Die fout kostte hem 1/3 van zijn leven, hij ontvluchtte Egypte en begreep niet wat er mis was gegaan.
Maar in Hebreeën 11:27 staat: “Door geloof verliet hij Egypte, niet vrezende voor de toorn van de koning, Want hij bleef standvastig als ziende de Onzienlijke.” Het Griekse woord 'standvastig' is kartereo, wat in het Latijn charta is, wat een kaart of schrift betekent (een route of pad dat je moet nemen).
Wat Hebreeën 11:27 ons vertelt is dat Mozes nog steeds het visioen in zijn hart had, hij wist dat hij de verlosser was, hij wist alleen niet hoe het zou gebeuren. Hij had gedacht dat hij zijn militaire capaciteiten zou gebruiken om Israël tegen de Egyptenaren op te zetten. Hoewel hij niet begreep hoe hij dat had kunnen missen, hield hij toch vast aan het visioen en weigerde zich te laten afleiden door het feit dat hij voorlopig zijn leven iets anders moest inrichten.
Hindernis: obstakels nemen als je uit Zijn wil bent
In Genesis 12:1-10 wordt ons verteld dat Abram van de Heer het bevel kreeg om het huis van zijn vader te verlaten en naar het Beloofde Land te gaan. Toen hij aankwam in wat nu Israël is, zegt vers 7 dat de Heer opnieuw aan hem verscheen en hem in wezen zei: 'Dit is het’. In de verzen 8 en 9 trekt Abram door het land en vestigt hij zich daar. Dan staat er in vers 10: “En er was hongersnood in het land, en Abram verhuisde naar Egypte omdat de hongersnood erg hevig was waar hij was.”
In vers 7 vertelde de Heer hem dat hij in het Beloofde Land was aangekomen en nadat hij zijn huis en leven volledig in dit nieuwe land had opgezet, was er zo'n ernstige hongersnood dat hij naar Egypte moest verhuizen om te kunnen overleven. Dat betekent dat een hongersnood in je beloofde land niet noodzakelijkerwijs een aanwijzing is dat je God hebt gemist. De Heer deed niets om de hongersnood te stoppen, Hij had Abram niet gewaarschuwd dat er een hongersnood op komst was. Abram moest de beslissing nemen om naar Egypte te verhuizen totdat de hongersnood voorbij was.
Ga terug naar het laatste wat je weet dat de Heer tegen je zei. Zorg ervoor dat je alles hebt gedaan waarvan je weet dat je het in het natuurlijke moet doen. Als er dan een 'hongersnood' is, doe dan wat juist en verstandig is om te doen in het natuurlijke, zoals Abram deed. Wat ik herhaaldelijk zie is dat mensen in het 'land van hongersnood' blijven en weigeren hun gezond verstand te gebruiken om te doen wat juist en verstandig is in het natuurlijke, en uiteindelijk verhongeren - al hun middelen gebruikend, in plaats van zich aan te passen aan veranderende omstandigheden.
De redenen om ons de volledige visie te geven, is voor volgende week als we deze serie afsluiten. Tot dan, zegen,
John Fenn/AK
cwowi.org en e-mail me op [email protected] of [email protected]
RSS Feed