God making examples of others; 3 of 4, Visitations, Leaders
God stelt anderen als voorbeeld; 3 van 4, Bezoeken van de Heer, Leiders
Hallo allemaal,
Moderne samenlevingen zoeken op de verkeerde plekken naar voorbeelden voor hoe ze moeten leven. Popcultuur is een duidelijk voorbeeld. Het lijkt dus vreemd dat christenen naar mannen en vrouwen uit de oudheid kijken als voorbeelden, zowel goede als slechte, maar het leven van die mensen uit de oudheid wordt beschreven in de Bijbel, zodat we kunnen leven en leren.
Davids leven, van Goliath tot Batseba, van de opstand van zijn zoon Absalom tot Salomo, wordt voor iedereen beschreven. Zijn emotionele achtbaanrit tijdens deze verschillende levensfasen staat in de Psalmen, voor iedereen te lezen. De triomfen en mislukkingen van anderen zijn gedetailleerd beschreven als voorbeelden voor ons. Van Abraham die een kind verwekt bij Hagar, tot Israël in de woestijn, tot de priesters uit de tijd van Maleachi die de Schrift verdraaiden om aan hun eigen lusten tegemoet te komen, het staat er allemaal als voorbeelden van het goede, het slechte en het lelijke.
Jaren geleden had ik een paar bezoeken van de Heer waarin Hij mij leerde over oordeel.
In die tijd vroeg ik naar Ananias en Saffira, wier dood in Handelingen 5:1-11 iedereen met ontzag voor God vervulde als een voorbeeld van wat je niet moet doen.
“Waarom was U zo streng voor Ananias en Saffira?” vroeg ik. “Vergeet niet dat mijn lichaam zich in die tijd in Jeruzalem concentreerde (behalve degenen die na Pinksteren waren verspreid). Wat zij wilden invoeren, kon niet worden toegestaan.”
De eenheid in de gemeente was in dat eerste jaar zo sterk dat hypocrisie onbekend was. Dat wil zeggen, totdat Ananias en Saffira besloten om tegen iedereen te liegen over hun donatie. De Heer oordeelde hen ter plekke, en beiden vielen drie uur na elkaar dood neer nadat ze de leugen rechtstreeks in het gezicht van Petrus hadden bevestigd. De Heer zei tegen mij:
“Onthoud dit, mijn zoon. Het niveau van oordeel is altijd gelijk aan het niveau van zalving.”
Toen vroeg ik Hem om ‘de zalving’ te definiëren. Hij zei: “Je zou het kunnen zien als de manifeste aanwezigheid van God.” Ik bedacht meteen dat het niet alleen Zijn aanwezigheid in een dienst is, maar ook in iemands leven. De manifeste aanwezigheid in de vorm van zegen, genade, timing. Ik begon ‘de zalving’ te begrijpen als meer dan Zijn aanwezigheid die voelbaar is in een dienst, maar ook in iemands leven. Manifest betekent ‘duidelijk, zichtbaar of bekendgemaakt’.
Hij vervolgde: “Velen roepen tot de Vader om opwekking te sturen, maar ik zeg je de waarheid als ik zeg dat als de Vader opwekking zou brengen in dit land, er heel veel Ananias en Saffira's (doden) zouden zijn in het hele land.”
De Heer stelde hen destijds ten voorbeeld, maar later in Handelingen 7 stond Hij toe dat Saulus van Tarsus gelovigen vervolgde en deelnam aan hun executie. Handelingen 8:1-3 zegt dat Saulus de kerk ‘vernietigde’ door huizen binnen te gaan, mannen en vrouwen te arresteren en hen naar de gevangenis te sturen. Het Griekse woord dat met ‘vernietigen’ is vertaald, is ‘elymaineto’ - je kunt het Engelse woord ‘eliminate’ (elimineren) in dat woord terugzien. Gelovigen kwamen toen samen in huizen, zoals ze dat vandaag de dag in het grootste deel van de wereld nog steeds doen, dus door huizen binnen te gaan en mensen naar de gevangenis te slepen, werd die (huis)kerk geëlimineerd en werden hele families vernietigd.
Maar de Heer maakte een einde aan de vervolging toen Hij buiten Damascus aan Saul (Paulus) verscheen, waardoor de vervolging zich niet verder kon verspreiden en het evangelie zich buiten Jeruzalem kon verspreiden. Paulus zei dat de Heer hem tot voorbeeld stelde door de genade die Hij hem betoonde, en als voorbeeld voor degenen die later in de Heer zouden geloven.
Zijn er dingen in ons verleden die ons bang maken om ooit terug te keren naar die zonde(n)? Heeft de Heer ons beperkt of tegengehouden, door ons Zijn redding te tonen en die dingen tot voorbeelden te maken van fouten die nooit meer herhaald mogen worden?
Hebreeën 10:32-33 zegt: “Denk aan die vroege dagen toen u voor het eerst verlicht werd (over de Heer), en denk aan de grote moeilijkheden die u toen doorstond, soms zelfs in het openbaar blootgesteld en vervolgd.”
Die dagen moeten voor ons een voorbeeld zijn dat we nooit terugkeren, en dat we Zijn genade zien.
Onderzoek waarom ze voor iedereen zichtbaar als voorbeeld werden gesteld door een modern voorbeeld te geven.
In 1995-96 werd de affaire van toenmalig president Clinton met een stagiaire in het Witte Huis openbaar gemaakt. Ik vroeg de Vader waarom Hij toestond dat dit privé-schandaal aan het licht kwam.
"Ik stond toe dat zijn affaire zichtbaar werd... omdat hij de zonden van zijn generatie vertegenwoordigt, namelijk lust en hebzucht. Ik heb toegestaan dat sommigen naar zijn leven zouden kijken en zouden zeggen: ‘Kijk, hij is net als ik’, en op hun weg zouden doorgaan, of ‘Kijk, hij is net als ik’, en zich zouden bekeren en hun leven zouden veranderen."
Deze fouten mochten aan het licht komen met als gevolg dat ze zichtbaar voor iedereen terechtgewezen werden. Zoals Paulus zei, opdat anderen zouden vrezen - en van hun voorbeeld zouden leren.
Dit is wat er gebeurt als de zonde van een voorganger aan het licht komt: het dient als voorbeeld voor anderen. In 1 Timoteüs 5:19-20 schrijft Paulus: “Neem geen beschuldiging tegen een oudste aan, behalve met twee of drie getuigen. Wie zondigt, vermaan voor het aangezicht van allen, opdat ook de anderen zich zullen vrezen.”
Als we dus zien dat het overspel of geestelijk misbruik van een voorganger aan de kaak wordt gesteld, moeten we daar niet over roddelen, noch op sociale media tekeer gaan en de persoon persoonlijk aanvallen. Gods bedoeling is om een voorbeeld te stellen ‘opdat anderen zullen vrezen’. De context van het openbaar aan de kaak stellen van zonde is beperkt tot leiders – hij zegt niet dat de zonde van een gemeentelid aan de hele gemeente moet worden onthuld. Paulus schrijft specifiek over leiders.
Het nieuws over de dood van Ananias en Saffira zou destijds het lokale nieuws hebben gehaald, net zoals het falen van een voorganger tegenwoordig het nieuws haalt. Stellen we die voorbeelden voor ogen, denken we na over het oordeel van de Heer en onderzoeken we ons eigen leven? Zeggen we wel eens iets wat de generatie van mijn ouders regelmatig zei: “Het is allemaal de genade van God”?
Volgende week een bezoek dat ik zelden deel, over hoe de Heer ons leert aan de hand van voorbeelden uit ons eigen leven. Tot dan, zegen,
John Fenn/AK
cwowi.org en mail me op [email protected]
God stelt anderen als voorbeeld; 3 van 4, Bezoeken van de Heer, Leiders
Hallo allemaal,
Moderne samenlevingen zoeken op de verkeerde plekken naar voorbeelden voor hoe ze moeten leven. Popcultuur is een duidelijk voorbeeld. Het lijkt dus vreemd dat christenen naar mannen en vrouwen uit de oudheid kijken als voorbeelden, zowel goede als slechte, maar het leven van die mensen uit de oudheid wordt beschreven in de Bijbel, zodat we kunnen leven en leren.
Davids leven, van Goliath tot Batseba, van de opstand van zijn zoon Absalom tot Salomo, wordt voor iedereen beschreven. Zijn emotionele achtbaanrit tijdens deze verschillende levensfasen staat in de Psalmen, voor iedereen te lezen. De triomfen en mislukkingen van anderen zijn gedetailleerd beschreven als voorbeelden voor ons. Van Abraham die een kind verwekt bij Hagar, tot Israël in de woestijn, tot de priesters uit de tijd van Maleachi die de Schrift verdraaiden om aan hun eigen lusten tegemoet te komen, het staat er allemaal als voorbeelden van het goede, het slechte en het lelijke.
Jaren geleden had ik een paar bezoeken van de Heer waarin Hij mij leerde over oordeel.
In die tijd vroeg ik naar Ananias en Saffira, wier dood in Handelingen 5:1-11 iedereen met ontzag voor God vervulde als een voorbeeld van wat je niet moet doen.
“Waarom was U zo streng voor Ananias en Saffira?” vroeg ik. “Vergeet niet dat mijn lichaam zich in die tijd in Jeruzalem concentreerde (behalve degenen die na Pinksteren waren verspreid). Wat zij wilden invoeren, kon niet worden toegestaan.”
De eenheid in de gemeente was in dat eerste jaar zo sterk dat hypocrisie onbekend was. Dat wil zeggen, totdat Ananias en Saffira besloten om tegen iedereen te liegen over hun donatie. De Heer oordeelde hen ter plekke, en beiden vielen drie uur na elkaar dood neer nadat ze de leugen rechtstreeks in het gezicht van Petrus hadden bevestigd. De Heer zei tegen mij:
“Onthoud dit, mijn zoon. Het niveau van oordeel is altijd gelijk aan het niveau van zalving.”
Toen vroeg ik Hem om ‘de zalving’ te definiëren. Hij zei: “Je zou het kunnen zien als de manifeste aanwezigheid van God.” Ik bedacht meteen dat het niet alleen Zijn aanwezigheid in een dienst is, maar ook in iemands leven. De manifeste aanwezigheid in de vorm van zegen, genade, timing. Ik begon ‘de zalving’ te begrijpen als meer dan Zijn aanwezigheid die voelbaar is in een dienst, maar ook in iemands leven. Manifest betekent ‘duidelijk, zichtbaar of bekendgemaakt’.
Hij vervolgde: “Velen roepen tot de Vader om opwekking te sturen, maar ik zeg je de waarheid als ik zeg dat als de Vader opwekking zou brengen in dit land, er heel veel Ananias en Saffira's (doden) zouden zijn in het hele land.”
De Heer stelde hen destijds ten voorbeeld, maar later in Handelingen 7 stond Hij toe dat Saulus van Tarsus gelovigen vervolgde en deelnam aan hun executie. Handelingen 8:1-3 zegt dat Saulus de kerk ‘vernietigde’ door huizen binnen te gaan, mannen en vrouwen te arresteren en hen naar de gevangenis te sturen. Het Griekse woord dat met ‘vernietigen’ is vertaald, is ‘elymaineto’ - je kunt het Engelse woord ‘eliminate’ (elimineren) in dat woord terugzien. Gelovigen kwamen toen samen in huizen, zoals ze dat vandaag de dag in het grootste deel van de wereld nog steeds doen, dus door huizen binnen te gaan en mensen naar de gevangenis te slepen, werd die (huis)kerk geëlimineerd en werden hele families vernietigd.
Maar de Heer maakte een einde aan de vervolging toen Hij buiten Damascus aan Saul (Paulus) verscheen, waardoor de vervolging zich niet verder kon verspreiden en het evangelie zich buiten Jeruzalem kon verspreiden. Paulus zei dat de Heer hem tot voorbeeld stelde door de genade die Hij hem betoonde, en als voorbeeld voor degenen die later in de Heer zouden geloven.
Zijn er dingen in ons verleden die ons bang maken om ooit terug te keren naar die zonde(n)? Heeft de Heer ons beperkt of tegengehouden, door ons Zijn redding te tonen en die dingen tot voorbeelden te maken van fouten die nooit meer herhaald mogen worden?
Hebreeën 10:32-33 zegt: “Denk aan die vroege dagen toen u voor het eerst verlicht werd (over de Heer), en denk aan de grote moeilijkheden die u toen doorstond, soms zelfs in het openbaar blootgesteld en vervolgd.”
Die dagen moeten voor ons een voorbeeld zijn dat we nooit terugkeren, en dat we Zijn genade zien.
Onderzoek waarom ze voor iedereen zichtbaar als voorbeeld werden gesteld door een modern voorbeeld te geven.
In 1995-96 werd de affaire van toenmalig president Clinton met een stagiaire in het Witte Huis openbaar gemaakt. Ik vroeg de Vader waarom Hij toestond dat dit privé-schandaal aan het licht kwam.
"Ik stond toe dat zijn affaire zichtbaar werd... omdat hij de zonden van zijn generatie vertegenwoordigt, namelijk lust en hebzucht. Ik heb toegestaan dat sommigen naar zijn leven zouden kijken en zouden zeggen: ‘Kijk, hij is net als ik’, en op hun weg zouden doorgaan, of ‘Kijk, hij is net als ik’, en zich zouden bekeren en hun leven zouden veranderen."
Deze fouten mochten aan het licht komen met als gevolg dat ze zichtbaar voor iedereen terechtgewezen werden. Zoals Paulus zei, opdat anderen zouden vrezen - en van hun voorbeeld zouden leren.
Dit is wat er gebeurt als de zonde van een voorganger aan het licht komt: het dient als voorbeeld voor anderen. In 1 Timoteüs 5:19-20 schrijft Paulus: “Neem geen beschuldiging tegen een oudste aan, behalve met twee of drie getuigen. Wie zondigt, vermaan voor het aangezicht van allen, opdat ook de anderen zich zullen vrezen.”
Als we dus zien dat het overspel of geestelijk misbruik van een voorganger aan de kaak wordt gesteld, moeten we daar niet over roddelen, noch op sociale media tekeer gaan en de persoon persoonlijk aanvallen. Gods bedoeling is om een voorbeeld te stellen ‘opdat anderen zullen vrezen’. De context van het openbaar aan de kaak stellen van zonde is beperkt tot leiders – hij zegt niet dat de zonde van een gemeentelid aan de hele gemeente moet worden onthuld. Paulus schrijft specifiek over leiders.
Het nieuws over de dood van Ananias en Saffira zou destijds het lokale nieuws hebben gehaald, net zoals het falen van een voorganger tegenwoordig het nieuws haalt. Stellen we die voorbeelden voor ogen, denken we na over het oordeel van de Heer en onderzoeken we ons eigen leven? Zeggen we wel eens iets wat de generatie van mijn ouders regelmatig zei: “Het is allemaal de genade van God”?
Volgende week een bezoek dat ik zelden deel, over hoe de Heer ons leert aan de hand van voorbeelden uit ons eigen leven. Tot dan, zegen,
John Fenn/AK
cwowi.org en mail me op [email protected]
RSS Feed