Rosh haShanah explained, Yom Kippur, Tabernacles #4
Rosh haShanah verklaard, Yom Kippoer, Loofhuttenfeest – Deel 4
 
Dag allemaal,”Dus de Messiaanse hoop*, de opstanding en onsterfelijkheid zijn verweven met de sjofar.” Vandaag zullen we het specifiek over de opname hebben en wanneer de antichrist geopenbaard zal worden. *The Authorizes Daily Prayer Book by Hertz.
(p 865)
 
Dus de opstanding is vanaf de oudheid al een begrip en het Feest der Bazuinen, wat begint met de nieuwe maan, als de maan verborgen is, wordt altijd al in verband gebracht met de opstanding. Paulus noemde de nieuwe maan een ‘schaduw van hetgeen komen moest’ in Colossenzen 2:17. Dat wat komen moet, noemen wij de opname; ‘Natzal’ in het Hebreeuws.
 
Ik wil daarbij het verband noemen tussen de zon, die voor de Messias staat, en de maan, voor de gelovigen, die over de nacht heerst, zoals de maan dat doet. Maleachi 4:2: “Maar voor u, die Mijn naam vreest, zal de zon der gerechtigheid opgaan, en er zal genezing (opstanding) zijn onder haar vleugelen; gij zult uitgaan en springen als kalveren uit de stal.” (springen van vreugde)
 
Sommige leraren hebben niet begrepen waarom er ‘Zon’ wordt genoemd in plaats van ‘zoon’, maar als je het bovenstaande begrijpt, is het logisch. De maan staat voor de gelovigen, die het licht van de Zon reflecteren en met Hem verborgen zullen zijn bij een toekomstige nieuwe maan. Paulus schrijft aan de Thessalonicenzen wat hij in 1 Corinthiërs 15 schreef, maar met wat extra details en dat is waar we verder mee gaan.
 
1 Thessalonicenzen 4:14-18
“Want indien wij geloven dat Jezus gestorven en opgestaan is, zal God ook zó hen, die ontslapen zijn, door Jezus wederbrengen met Hem. 15 Want dit zeggen wij u met een woord des Heren: wij levenden, die achterblijven tot de komst des Heren, zullen in geen geval de ontslapenen voorgaan, 16 want de Here zelf zal op een teken, bij het roepen van een aartsengel en bij het geklank ener bazuin Gods, (laatste bazuin, 1 Cor. 15) nederdalen van de hemel en zij, die met Christus gestorven zijn, zullen het eerst opstaan; 17 daarna zullen wij, levenden die achterbleven, samen met hen op de wolken in een oogwenk weggevoerd worden, de Here tegemoet in de lucht, en zó zullen wij altijd met de Here wezen. 18 Vermaant elkander dus met deze woorden.
 
 (even iets over ‘slaap’. Dit is geen ‘zielenslaap’, maar eerder het aardse gezichtspunt, zoals Jezus dit woord gebruikte om de dode dochter van Jaïrus te beschrijven, in Marcus 5:39. Paulus zei ook tegen de Corinthiërs dat als wij ons verblijf in het lichaam verlaten, we bij de Here onze intrek nemen).
 
Dit is precies wat Paulus de Corinthiërs vertelde in 1 Cor. 15:45-52, dat bij het klinken van de laatste bazuin, de doden onvergankelijk zullen worden opgewekt, en wij veranderd zullen worden.
 
De vraag die ik heb en waar ik geen antwoord op weet, is hoe geeft Hij hen die al bij Hem zijn, een nieuw lichaam? Hij zei ook ‘als we het lichaam verlaten, zijn we bij de Heer’ aan de Corinthiërs, dus hoe geeft de Heer de doden in Christus fysieke en verheerlijkte lichamen? Als iemands lichaam stof is, wordt dan al het stof van alle tijden en plaatsen verzameld en keert het terug om die lichamen te vormen dat het eens was, om vervolgens door de kracht van God getransformeerd te worden in hemels materiaal? Hoe doet het sterfelijke onsterfelijkheid aan?
 
Voor Jezus was het makkelijk – Zijn dode fysieke lichaam van aards materiaal lag intact in het graf. Romeinen 6:4 zegt dat Hij door de majesteit van de Vader opgewekt is, Zijn aards lichaam werd getransformeerd in hemels materiaal, een ‘verheerlijkt’ lichaam. Maar hoe zit dat dan als iemands lichaam al lang geleden veranderd is in stof? Ik weet het niet! Wij kunnen ons daarover verwonderen, maar het is niet waard daarover te argumenteren. We zullen het snel genoeg te weten komen.
 
In het volgende hoofdstuk, 5 van 1 Thessalonicenzen, zegt Paulus dat voor de wereld, als Jezus ons weghaalt, het zal zijn als een dief in de nacht: “Maar gij broeders, zijt niet in de duisternis, zodat die dag u als een dief overvallen zou…” v.4-5
 
Sta eens stil bij die beeldspraak
Een dief in de nacht, beschrijft het perspectief van de wereld over de gebeurtenis die wij de opname noemen. Een dief in de nacht komt onverwacht het huis van iemand anders binnen om dingen te stelen die niet van hem zijn. Voor de wereld is Jezus die dief, die een huis binnenkomt dat niet van Hem is (dat huis is het wel, want onze lichamen zijn het huis van de Heilige Geest) en neemt wat niet van Hem is (wettelijk zijn we gekocht met een prijs en behoren we aan Hem toe, dus op die laatste dag kan Hem niets verweten worden). Hij noemt dan opnieuw dat God ons bevrijd heeft van de komende toorn, dus vertroost jezelf met deze woorden. Jij bent niet slapend en Hij is voor jou niet een dief!
 
Paulus’ eerste brief aan de Thessalonicenzen was niet genoeg
Dus gaat Paulus in zijn tweede brief hier dieper op in: 2 Thessalonicenzen 2:1-8
“Maar wij verzoeken u broeders, met betrekking tot de komst van onze Here Jezus Christus en onze vereniging met Hem, 2 dat gij niet spoedig uw bezinning verliest of in onrust verkeert, hetzij door een geestesuiting, hetzij door een prediking, hetzij door een brief, die van ons afkomstig zou zijn, alsof de dag des Heren reeds aanbrak. 3 Laat niemand u misleiden, op welke wijze dan ook, want eerst moet de afval komen en de mens der wetteloosheid zich openbaren, de zoon des verderfs, 4 de tegenstander, die zich verheft tegen al wat God of voorwerp van verering heet, zodat hij zich in de tempel Gods zet, om aan zich te laten zien, dat hij een god is. 5 Herinnert gij u niet, dat ik, toen ik nog bij u was, u dit meermalen gezegd heb? 6 En gij weet thans wel, wat hem weerhoudt, totdat hij zich openbaart op zijn tijd. 7 want het geheimenis der wetteloosheid is reeds in werking; wacht slechts totdat hij, die op het ogenblik nog weerhoudt, verwijderd is. 8 Dan zal de wetteloze zich openbaren; hem zal de Here Jezus doden door de adem Zijns mond en machteloos maken door zijn verschijning, als Hij komt.”
 
Voor hen die Rosh haShanah niet kennen noch de cultuur van die tijd, is dit een verwarrend gedeelte. Men neemt dus vers 3 ‘de afval’ en vult in wat men denkt dat het betekent: een afvallen van het geloof en men leert dat een menigte christenen van het geloof zullen afvallen, net voor de opname.
Maar grammaticaal gezien klopt dit al niet, omdat Paulus zegt ‘gij weet thans wel wat hem (de antichrist) weerhoudt…totdat hij, die op het ogenblik nog weerhoudt,verwijderd is.
 
Op de een of andere manier moeten we geloven dat een afval van het geloof de antichrist weerhoudt geopenbaard te worden. Dat is niet logisch, omdat we eigenlijk het zout der aarde zijn, het conserveermiddel. Kijk eens door de eeuwen heen naar welke maatschappij dan ook, dan zie je dan gelovigen in God als zout waren, maar ook de bron van creativiteit en vrijheid. Dus hoe kan een afval van God de antichrist weerhouden zich te openbaren? En hoe kan een afvallen van het geloof een ‘verwijderen, wegnemen’ veroorzaken? Dat is gewoon niet logisch.
 
Het correcte antwoord wordt gevonden in de uitdrukking ‘de afval’ of apostia. (Grieks)
In de tijd van Paulus (zoals vermeld in de Amplified Bijbel) betekende de zin ‘de afval’ precies wat Paulus zei: een vertrek, een op reis gaan, een wegvallen uit het zicht. Aanvankelijk werd dit woord gebruikt om zeilen van een schip die uit het zicht verdwijnen, te beschrijven, een schip dat over de horizon verdwijnt.
Als we dat zo begrijpen, is het grammaticaal volkomen logisch, en in Rosh haShanah.
Paulus veranderde niet van gedachten, nadat hij onderwijs over Rosh haShanah had gegeven aan de Corinthiërs, de Colossenzen en de Thessalonicenzen. Hij zei: “Laat niemand u misleiden, want eerst moet het vertrek komen (uit het zicht verdwijnen, dwz de opname) en DAN kan de mens der wetteloosheid zich openbaren…gij weet nu wel wat hem weerhoudt, totdat hij zich openbaart op zijn tijd, totdat hij (het lichaam van Christus), die op het ogenblik nog weerhoudt, verwijderd is.”
Dus we zien dat 1 Corinthiërs 15, Colossenzen 2:17, 1 en 2 Thessalonicenzen allemaal consistent zijn in het onderwijs over de Laatste Bazuin.
 
Het gebruik van ‘hij’ die nog weerhoudt, is voor sommigen verwarrend
Veel christenen zijn meer gewend aan het feit dat het lichaam van Christus aangeduid wordt als de bruid van Christus, dan als het lichaam van Christus. In het NT wordt het meest het woord ‘hij’ gebruikt, het lichaam van Christus. Dus het is niet vreemd dat Paulus dit woord gebruikt en hij met ‘hij’ refereert aan het lichaam van Christus, dat uit de weg genomen wordt.
 
Colossenzen 2:17 ‘…maar het lichaam is van Christus.
Colossenzen 1:24 ‘ten behoeve van Zijn lichaam, dat is de gemeente’.
Efeze 5:23 ‘Christus is het Hoofd van de gemeente en de Behouder van Zijn gemeente’.
1 Corinthiërs 12:12 ‘want zoals het lichaam één is en vele leden heeft…hoewel het er veel zijn , één lichaam zijn, zo is het ook met Christus’.
 
De vraag is: Hoe wordt de antichrist geopenbaard?
Daniël zei in 9:26-27 dat een leider zal opstaan die een vredesverdrag van 7 jaar met Israël zal sluiten. Jezus verwijst hierna, in Mattheüs 24:15 en Hij bevestigt dit begrip. Daniël vertelt dat in het midden van die 7 jaar de leider in de tempel gaat zitten, alle offers doet ophouden en zijn verbond met Israël verbreekt.
Jezus zei dat wie dit ziet, zo snel mogelijk moet vluchten, want er zal dan een grote verdrukking zijn, totdat Hij terugkomt. (Mattheüs 24:15-20)
 
Sommigen zeggen dat de antichrist pas geopenbaard wordt in het midden van dat verdrag van 7 jaar, dus geloven ze dat de opname in het midden van de verdrukking valt. Maar dat is in tegenspraak met Rosh haShanah, wat Jezus en iedereen om Hem heen begrepen. Het meest waarschijnlijke scenario is dat de antichrist geopenbaard wordt, zoals Daniël vermeld, wanneer hij dat 7-jarig verdrag met Israël maakt. DAT is wat hem identificeert, de verdrag maker. Zijn verraad komt 3 ½ jaar later, maar zij die leven, weten wie hij is. Dat scenario wil zeggen dat hij een leider wordt, direct na de opname, aan het begin van de verdrukking, een periode van 7 jaar.
 
Volgende week zal ik het hebben over de 2 geiten die in Yom Kippoer gebruikt worden en waarom dat betrekking heeft op de wederkomst van Jezus, en meer.
 
Tot dan, zegen!
John Fenn
www.cwowi.org
mail naar [email protected]

Rosh haShanah explained, Yom Kippur, Tabernacles, #3. What Paul taught
Rosh haShanah uitgelegd, Yom Kipoer, Loofhuttenfeest – deel 3. Wat Paulus leerde
 
Dag allemaal,
Als we Paulus’ kennis van de Joodse feesten begrijpen, waaruit hij zijn brieven schreef, kunnen we de context bepalen van zijn onderwijs, vandaar deze serie. Je zult zien dat alle puzzelstukjes op zijn plek komen.
 
Het feest der bazuinen wordt ook wel de Dag ter Herdenking genoemd – Yom haZikkaron. De 10-daagse periode tussen het Feest der Bazuinen/Rosh haShanah en Yom Kippoer is een tijd van berouw, waarin iemand zichzelf oordeelt. Het feest der Bazuinen wordt beschouwd als de oordeelsdag voor de gelovigen, waarbij hun lot wordt bezegeld op Yom Kippoer – de grote Verzoendag.
 
Op deze dag ter Herdenking opent God het gedenkboek, specifiek het Boek des Levens, of het Boek der Levenden, zoals zij dat begrepen. Maleachi 3:16: “Dan spreken zij die de Here vrezen, onder elkander, ieder tot zijn naaste: De Here bemerkte het toch en hoorde het en er werd een gedenkboek voor Zijn aangezicht geschreven, ten goede van hen die de Here vrezen en Zijn Naam in ere houden.”
 
Het is op dat moment dat zij die ‘veranderd’ werden bij de Laatste Bazuin, hun oordeel onder ogen zien. Omdat zij al in de Messias geloven, is hun oordeel niet hemel of hel, maar eerder wat zij gedaan hebben met wat hun gegeven is in de Messias. Hoe zal dat zijn?
 
Paulus geeft inzicht, in 1 Corinthiërs 3:1-15: …jullie zijn nog onmondig. Melk heb ik u gegeven, geen vast voedsel, want dat kondt gij nog niet verdragen…Want als er onder u nijd en twist is, zijt gij dan niet vleselijk en leeft gij niet als onveranderlijke mensen?...Want een ander fundament dan dat er ligt, namelijk Jezus Christus, kan niemand leggen. Is er iemand, die op dit fundament bouwt met goud, zilver en kostbaar gesteente, hout, hooi of stro, ieders werk zal aan het licht komen. Want de dag zal het doen blijken, omdat hij met vuur verschijnt, en hoedanig ieders werk is, dat zal het vuur uitmaken. Indien het werk dat hij erop gebouwd heeft, standhoudt, zal hij loon ontvangen, maar indien iemands werk verbrandt, zal hij schade lijden, doch hijzelf zal gered worden, maar als door vuur heen.”
 
Zowel Romeinen 14:10 als 2 Corinthiërs 5:10 spreken over de Rechterstoel van Christus, waar wij eens voor komen te staan. Dit vindt plaats bij het blazen van de Laatste Bazuin, in de hemel. We kunnen ons afvragen hoe de Heer tijd heeft alle gelovigen vanaf het begin van de mensheid te oordelen, maar ik opper hierbij dat wij de macht van de Heer niet kennen. Toen ik mijn ‘toer’ van de hemel kreeg, was ik ongeveer 20-30 minuten aardse tijd weg, maar in de hemel leek het alsof ik daar de hele dag geweest was. Hij is de Ik Ben en ik denk dat de Rechterstoel van Christus bijna onmiddellijk na de ‘opname’ plaatsvindt.
 
Denk aan de Rechterstoel van Christus als een gigantische filter
In de hemel is er alleen maar puurheid, rechtvaardigheid, heelheid en goddelijkheid in alle dingen. Het onzuivere kan niet in de hemel zijn, want de Vader is zo machtig, zo puur, dat niets kan overleven. Dus moet er een filter zijn, de Rechterstoel van Christus, dat als een filter fungeert om alles weg te branden in iemands leven en hart dat niet net zo puur is als de hemel. De Rechterstoel van Christus zal alle onvergevingsgezindheid, bitterheid, jaloezie, ruzie, verdeeldheid, bijbedoelingen, uit ons wegbranden – alles wat niet pure godsvrucht is. Het kaf wordt verbrand, wat puur is, komt erdoor.
 
Dat zal een tijd van verzoening tussen mensen zijn. Doordat de Heilige Geest door openbaring precies deelt wat ieders motief en bedoeling was in wat er in het verleden in hun leven plaatsvond, zullen misverstanden opgehelderd worden en er zal vergeving en genade zijn. De verschillen die er waren, worden bijgelegd en men zal overweldigd zijn dat men in de hemel bij de Heer en vrienden en familie is, deels omdat al het ‘kaf’ van de aarde weggebrand is. Wat een vreugde!
 
De puurheid van wie wij in onze geest zijn, komt door het vuur heen; maar dat niet alleen, de Heer biedt waardering en erkenning voor onze juiste beslissingen, onze onbaatzuchtige opoffering, onze inspanningen om onze gedachten en motieven puur te houden – dat is het goud, zilver en kostbaar gesteente.
 
We weten niet hoe de Heer doet wat David noemt: “U doet mijn tranen in Uw kruik, zijn zij niet in Uw boek?*” Wij weten niet hoe de Vader onze gebeden neemt en die in de hemel tot reukwerk voor Hem maakt*. We weten niet hoe Hij de levens van de eerste apostelen neemt om daar de fundamenten in de muur va de hemelse stad te maken*, maar dat doet Hij. Onze juiste beslissingen, onze groei in Hem, wordt op de één of andere manier omgezet in hemels materiaal. Zoals Petrus zei, zijn wij levende stenen, onze levens bouwen de hemelse stad – wat een genade! *Psalm 56:8, Openbaring 5:8; 21:14.
Maar wat gebeurt er op aarde, terwijl wij dit meemaken in de hemel?
We weten dat wij dan niet meer op aarde zijn. Paulus zei dit 2 x vóór zijn onderwijs over de details van de ‘dag der wrake’ (Jacobs benauwdheid).
 
1 Thess. 1:10: “…en uit de hemelen Zijn Zoon te verwachten, die Hij uit de doden opgewekt heeft, Jezus, die ons verlost van de komende toorn.
1 Thess. 5:9: “Want God heeft ons niet gesteld tot toorn, maar tot het verkrijgen van zaligheid door onze Here Jezus Christus.
Vers 11: “Vermaant (vertroost) daarom elkander en bouwt elkander op.”
 
Paulus gaat op details in over de Laatste Trompet, wat we volgende week zullen bespreken. Maar weet dit: als jij websites leest die je iets anders geven dan vertroosting, GA NIET MEER NAAR DIE SITES, kijk niet meer naar die video”s, enz.
 
Het blazen van de Laatste Trompet, wat voor ons een grote vreugde is, is voor de wereld ‘de Dagen van Ontzag’, waarin de wereld door God verdeeld wordt in 3 groepen: de volkomen rechtvaardigen, de volkomen goddelozen en de grootste groep: zij die ertussenin zitten (die nog niet besloten hebben). Deze tijd is het begin van de ‘weeën van de Messias,’ ook bekend als ‘de Tijd van Benauwdheid voor Jacob’, in de aanloop naar de Dag des Heren. Er staan in de Bijbel ongeveer 300 verwijzingen naar deze tijd. (Als iemand mij schrijft naar [email protected] dan zal ik jouw een email sturen met een lijst van deze teksten).
 
Er wordt geleerd dat de hele wereld op het Feest der Bazuinen voor God komt te staan en dat Hij iedereen in 1 van deze 3 categorieën indeelt: De volkomen rechtvaardigen, de volkomen goddelozen en zij die nog niet gekozen hebben. “Alles wordt op Rosh haShanah geoordeeld, en hun lot is verzegeld op Yom Kippoer; dat zijn de woorden van Rabbi Meir, Rabbi Judah…Alle dingen worden geoordeeld op Rosh haShanah.” Rosh haShanah 16b-17a & Tosefta Rosh ha Shanah 1:13
 
Psalm 27 wordt iedere dag gelezen; de Midrash noemt dat dit slaat op de Dagen van Ontzag, of de ‘Tijd van Benauwdheid voor Jacob, in Jeremia 30:7: “Alas! Die dag is ontzagwekkend. Geen dag is daarmee te vergelijken. Het is de tijd van Jacobs benauwdheid, maar hij (Jacob, dat wil zeggen Israël) zal daaruit gered worden.” Het is wat wij ‘De verdrukking’ noemen. Ezechiël 33:1-7 wordt ook vaak gelezen. (De wachter op de muur die waarschuwt).
 
Psalm 27: De Heer is mijn licht en mijn heil, voor wie zou ik vrezen? De Heer is mijn levens veste, voor wie zou ik vervaard zijn? 2 Toen boosdoeners op mij afkwamen om mijn vlees te eten – mijn tegenstanders en mijn vijanden – zijn zij zelf gestruikeld en gevallen. 3 Al legert zich een leger tegen mij, mijn hart vreest niet; al verheft zich een krijg tegen mij, nochtans blijf ik vertrouwen. 4 Eén ding heb ik van de Here gevraagd. Dit zoek ik: te verblijven in het huis des Heren al de dagen van mijn leven, om de lieflijkheid des Heren te aanschouwen en om te onderzoeken in Zijn tempel.5 Want Hij bergt mij in Zijn hut ten dage des kwaads. Hij verbergt mij in het verborgene van zijn tent, Hij plaatst mij hoog op een rots. 6 En nu heft mijn hoofd zich op boven mijn vijanden rondom mij; daarom wil ik in Zijn tent offeren met geschal, ik wil zingen, ja psalmzingen de Here. 7 Hoor Here, hoe ik luide roep, wees mij genadig en antwoord mij. 8 Van Uwentwege zegt mijn hart: Zoekt Mijn aangezicht. Ik zoek Uw aangezicht Here. 9 verberg uw aangezicht niet voor mij, wijs uw knecht niet af in toorn. Gij waart mijn hulp; verwerp mij niet en verlaat mij niet, o God mijns heils. 10 Al hebben mijn vader en moeder mij verlaten, toch neemt de Here mij aan. 11 Onderwijs mij Here, uw weg en leid mij op een effen pad om mijn belagers wil; 12 geef mij niet prijs aan de lust van mijn tegenstanders, want valse getuigen staan tegen mij op, en hij die geweld blaast. 13 O, als ik niet had geloofd des Heren goedheid te zullen zien in het land der levenden! 14 Wacht op de Here, wees sterk, uw hart zij onversaagd; ja wacht op de Here
 
Volgende week: de details van de opname, de anti-Christ geopenbaard, wat ‘de afval’ in Paulus tijd betekende.
Tot dan, zegen,
John Fenn
[email protected]
mail naar [email protected]

Rosh haShanah explained, Yom Kippur, Tabernacles #2
Rosh haShanah uitgelegd, Jom Kippoer, Loofhuttenfeest - deel 2
 
Dag allemaal,
Vorige week heb ik gehad over het Feest der Bazuinen, een feest dat door God ingesteld is. Het feest heeft meerdere namen en wordt ook wel Rosh haShanah genoemd. Elke naam hiervan geeft openbaring over Gods profetisch plan!
 
Deze week wil ik iets belangrijks daaraan toevoegen, dat ons zal helpen het hoe en waarom van deze studie te begrijpen en volgende week gaan we dieper op het Feest der Bazuinen in, op de Heilige Dagen en op Jom Kippoer.
 
Rosh haShanah betekent ‘hoofd van het jaar’
De ‘heidense’ nieuwjaarsdag, 1 januari, is een tijd van opnieuw beginnen, nadat men zichzelf beoordeeld heeft betreffende het afgelopen jaar. In veel, zo niet alle Joodse gemeenschappen, is Rosh haShanah een feest wat 2 dagen duurt, de 1e en 2e Tishri. Denk bijvoorbeeld aan de Amerikaanse Thanksgiving Day, wat op de laatste donderdag van elke november gevierd wordt - veel mensen hebben de vrijdag daarna geen zin om ook maar iets te doen. Of, wie heeft er op 2 januari zin om naar zijn werk te gaan? Dus die 1e Tishri wordt dunnetjes gevierd op de 2e, vanwege de menselijke natuur, lol.
 
Israël heeft 2 kalenders: een heilige en een burgerlijke kalender. De burgerlijke kalender werd door God ingesteld op Nissan 1, zoals vermeld in Exodus 12:2: “Deze maand zal u het begin der maanden zijn; zij zal u de eerste der maanden van het jaar zijn.” (in 2018 was Nissan 1 onze 17 maart, hun jaar 5778). De paasweek begint op de 10e van Nissan.
 
De burgerlijke kalender is hoe de voorwaarden van de koning worden gemeten
Zij gebruikten de burgerlijke kalender voor dingen als onroerend goed transacties, huwelijken en scheidingen en dergelijke – in hun denken kun je de heilige kalender, wat over Gods feesten gaat, niet mengen met het werelds leven. De burgerlijke kalender begint bij het Feest der Bazuinen, Rosh haShanah – het hoofd van het jaar.
 
Maar nergens in het OT heeft God Tishri 1 als het Nieuwjaar van de burgerlijke kalender aangewezen. Er zijn echter aanwijzingen door het hele OT heen dat zij deze dag als het begin van het burgerlijk jaar zagen; in de oude geschriften van de Rabbi’s was dit zeker al het geval. (In de Mishnah, Rosh haShanah 1:1 staat: “De eerste van Tishri is het begin van het jaar voor sabbat cycli en jubileum.”) ook kunnen we zien dat Nehemia 8:1-8 op Tishri 1 plaatsvond, een nieuw begin voor de ballingen die naar het land terugkeerden, enz.
 
Bovendien begonnen veel eeuwenoude Semitische culturen hun jaar in de herfst, na de oogst. De Egyptenaren hadden ook een heilige en een burgerlijke kalender; hun burgerlijke kalender begon rond 20 Juli. Maar voor veel Semitische mensen begon het nieuwe landbouw seizoen na de herfstoogst en dat werd het begin van het nieuwe jaar. Het is duidelijk dat God dit niet verbood en eigenlijk, zoals de eeuwenoude culturen laten zien en de aanwijzingen die hierover zijn in het OT en de geschriften, was dit hun praktijk. Dus Israël had eeuwenlang 2 kalenders.
 
Op dit punt
Sommige lezers vragen zich misschien af, omdat we veel van die praktijken en overtuigingen niet in het OT te vinden zijn, waarom we daar aandacht aan moeten geven? Zijn dit geldige overtuigingen en praktijken?
 
Het antwoord is dit: in de geschriften van de oude Rabbi’s komen we achter het HOE zij hoofdstuk en vers praktiseerden – hoe zij het uitleefden. In de Talmoed (Mishna & Gemara), Targum en Midrash, zien we ‘hoe’ ze hun geloof uitoefenden. Deze boeken zijn de commentaren, gewoonten en praktijken van het oude Israël, door de eeuwen heen geschreven door de Rabbi’s.
 
Een voorbeeld: Hoeveel christenen hebben deelgenomen aan een Pascha Seder? In de Bijbel worden er slechts 3 elementen vermeld die vereist zijn: Geroosterd lam, brood zonder gist en bittere kruiden (Exodus 12:8). Maar er wordt niets gezegd over HOE dit te eten.
 
Als je een Seder maaltijd hebt bijgewoond, weet je dat er vaak gezouten water bij is, een ei, de Afikoman, wat een half afgebroken brood is, verborgen in linnen en wat later gegeten wordt, en meer. Waar komt dit gebruik vandaan, want dit is niet in de Bijbel te vinden, noch zijn er instructies te vinden over hoe de Pascha maaltijd gegeten moet worden. Het ‘hoe’ kwam van de Rabbi’s uit de vroegere tijden. Je vindt er geen hoofdstuk en vers over, maar het is duidelijk oud en ontleent aan Gods oorspronkelijke instructies.
 
De apostel Paulus in Efeze 5:14-17, citeert en parafraseert dit deel van de Rabbi’s uit Rambam, Hilchot Teshuvah (Hoofdstuk 3):
“Ontwaakt gij die slaapt en sluimert, sta op uit uw sluimer; onderzoek uw daden, bekeer en herinnert u uw Schepper. Degenen van jullie die de waarheid vergeten in de ijdelheid der tijden…kijk in uw zielen en verbeter je wegen en daden, laat een ieder zijn slechte pad verlaten en zijn gedachten die niet goed zijn…”
 
Wat Paulus schreef: “…Ontwaakt, gij die slaapt, en sta op uit de doden, en Christus zal over u lichten. Ziet dus nauwlettend toe, hoe gij wandelt, niet als onwijzen, doch als wijzen, u de gelegenheid ten nutte makende, want de dagen zijn kwaad. Weest daarom niet onverstandig, maar tracht te verstaan, wat de wil des Heren is.”
Paulus nam Rabbijnse werken hierin op; de Schrift in dit geval, geeft in sommige gevallen enige geldigheid voor deze bronnen.
 
Een ander voorbeeld is het contrast tussen Genesis 12:1 en Handelingen 7:2. In Genesis 12:1 lezen we dit:
“De Here nu zeide tot Abram: Ga uit uw land en uit uw maagschap en uit uw vaders huis naar het land dat Ik u wijzen zal.” Dat is het. God vertelde hem dit.
 
In Handelingen 7 doet Stefanus zijn verdediging. 50 verzen van dat hoofdstuk zijn niets meer dan de geschiedenis van Israël, wat duidelijk algemeen bekend was voor de luisteraars, omdat hij ononderbroken en zonder correctie kon spreken. In vers 2 zegt hij: “…de God der heerlijkheid is verschenen aan onze vader Abraham, toen hij nog in Mesopotamië was, voordat hij in Haran ging wonen en Hij zeide tot hem: Verlaat uw land en uw bloedverwanten en kom herwaarts naar het land dat Ik u wijzen zal.”
 
Zie je het verschil? Stefanus wist dat God aan Abraham verschenen was, maar Mozes, in Genesis 12:1, liet dat detail weg. Mozes vertelt ons dat God tot Abram sprak. Hoe wist het hele Jodendom dat God eigenlijk aan Abraham verschenen was om hem dit te zeggen? Door de mondelinge en schriftelijke geschiedenis, die door de eeuwen heen aan generaties doorgegeven werd. Ik zou nog veel meer voorbeelden kunnen geven. (Kijk eens naar de informatie die Stefanus geeft, in vers 19-25; informatie die je niet in Exodus vindt, als voorbeeld).
 
Een praktisch voorbeeld: Ik weet nog dat ik mijn moeder als jongetje ‘hielp’ in de keuken – zij was een bekroonde kok – en zij had haar geschreven recepten. Maar soms zei ze tegen mij ‘maar ik doe het op deze manier, dat is beter,’ enzovoorts. Het ene was het geschreven woord van haar recept, het andere de ‘hoe het te doen’. Ik kan daar voorbeelden aan toevoegen van mijn vader en ik die apparaten repareerden met de handleiding in de hand, maar het doen ervan was altijd net een beetje anders, of er waren aanvullende details nodig die de handleiding niet vermeldde. Ook al stond iets niet in moeders recept, dat maakte het recept of de maaltijd niet ongeldig. Hetzelfde met mijn vader die dingen repareerde rondom het huis en zijn eigen kennis en vaardigheden gebruikte naast wat er in de handleiding stond.
 
Dus dat is de reden waarom deze aanvullende stukken informatie van de Rabbi’s geldig en belangrijk zijn voor ons begrip.
 
Waar waren we…
Bovenstaande is omdat ik wil dat iedereen die dit leest, in staat is bezwaren en vragen waar ze mee geconfronteerd kunnen worden, kunnen beantwoorden. Wat ik deel komt puur uit de Schrift en van de Rabbi’s. In geen geval beweer ik perfect te zijn, maar ik blijf bij wat solide is en gebalanceerd en juist en ik verdiep mij niet in sensatiezucht en sla ook niet een andere richting in dat niet door de Schrift ondersteund kan worden en/of de geschiedenis, de cultuur of vroegere kennis.
 
 
Volgende week ga ik verder met waarom het Feest der Bazuinen op nieuwe maan plaatsvindt, waar het ‘verborgen zijn’ over gaat en waar de aarde doorheen gaat gedurende de tijd nadat de laatste bazuin geblazen is en laat ik NT verzen zien hieraan gerelateerd.
Bedankt voor het lezen hiervan, wat een fundamenteel begrip geeft en waarom dit geldig en belangrijk is.
Tot volgende week, zegen!
 
(En denk aan mijn Facebook en YouTube video onderwijs op de woensdagmiddag; zij behandelen hetzelfde onderwerp als deze serie){om 15:00 u}
 
John Fenn
Cwowi.org
Mail naar [email protected]
 

Rosh haShanah explained, Yom Kippur, Tabernacles #1
Rosh haShanah uitgelegd, Yom Kippoer, Loofhuttenfeest – Deel 1
 
Het Joods Nieuwjaar, Rosh haShanah ligt voor ons. Het wordt ook wel genoemd ‘Yom Teruah’ (Dag van het Ontwakend Bazuingeschal) en dit feest begrijpen, is de sleutel tot het begrijpen van de laatste dagen, van de ‘opname’ van de gemeente, en van nog veel meer.
 
Want op deze dag, op Rosh haShanah, wordt er op een bazuin geblazen om de rechtvaardige doden te doen ontwaken. Dit ‘geheimenis’ zoals Paulus dat in zijn eerste brief aan de Corinthiërs laat zien (15:39-55) is dat zij, die op dat moment leven, ook veranderd zullen worden en verheerlijkte lichamen zullen hebben. En tezamen met de rechtvaardigen die al gestorven waren, zullen zij de Heer ontmoeten. Dat was het geheimenis, dat wij die leven, ons zullen voegen bij de rechtvaardige doden, want in het Judaïsme wordt niet vermeld dat de rechtvaardigen die leven, veranderd zullen worden.
 
Wat mij verbijstert, is dat zoveel christenen hun theologie over de opname gebouwd hebben, zonder enige kennis van Rosh haShanah te hebben – wat is wat Paulus leerde. Dat heeft tot heel veel fouten geleid, dus deze serie gaat over de 3 herfstfeesten, zodat we de Schrift en het grotere geheel kunnen begrijpen; wat God aan het doen is, zal doen, en ons aandeel daarin.
 
We sluiten het jaar 5778 af
Dit jaar (2018) vindt Rosh haShanah plaats op 10 September op onze kalender. Op de Joodse kalender is het Tishri 1 en begint het jaar 5779. Het is het Joods Nieuwjaar, waarin men viert, volgens oude traditie, dat de wereld geschapen werd.
 
Yom Kippoer, de Verzoendag, is 10 dagen later, op 19 September op onze kalender, of Tishri 10 op de Hebreeuwse kalender. Deze 10 dagen, vanaf het begin van Rosh haShanah op Tishri 1, tot het begin van Yom Kippoer, op Tishri 10, worden Heilige Dagen genoemd.
 
Deze 10 dagen beëindigen een tijd van verootmoediging van 40 dagen, dat op de maand Elul 1 begonnen is (12 Augustus dit jaar).
 
Die 40 dagen van verootmoediging worden ‘teshuvah’ genoemd (Hebreeuws: terugkeer) dat op Elul 1 begint, 40 dagen voor Yom Kippoer. Gedurende deze 40 dagen keren de Joden hun hart en denken naar de Heer; naar iedereen die zij dat jaar onrecht hebben aangedaan en in nederigheid bereiden ze hun hart voor op Rosh haShanah, wat de dag van oordeel is voor gelovigen in de God van Israël en voor de Verzoendag (Yom Kippoer) wanneer hun zonden vergeven worden.
 
Wat gebeurde er op Rosh haShanah?
Rosh haShanah is de enige van de 7 Bijbelse feesten dat op nieuwe maan begint, als er dus geen maan is. De andere 6 feesten beginnen op volle maan, maar Rosh haShanah begint als de maan verborgen is. Psalm 81, en vers 4 in het bijzonder, wordt dan gelezen: “Blaast de bazuin (shofar) op de nieuwe maan, op de afgesproken tijd, op onze feestdag.”
 
Later zal de reden hiervoor in detail uitgelegd worden, maar het beeld is dat de maan altijd een type van de gelovigen is, wat als zodanig in het Judaïsme erkend wordt, omdat de maan geschapen werd om in de nacht te regeren (Genesis 1:16). Wij weten ook dat de maan geen licht van zichzelf heeft, maar het licht van de zon reflecteert…
 
De reden dat Rosh haShanah begint als de maan verborgen is, is omdat het ontwakend bazuingeschal veroorzaakt dat de gelovigen in de Messias in Hem verborgen worden. Gedurende deze tijd worden zij beoordeeld en ontvangen ze beloningen, de Messias wordt gekroond en er wordt feest gevierd – dit alles in de hemel, terwijl de aarde door een tijd heengaat die ‘Jacob’s Benauwdheid’ genoemd wordt.
 
In de Talmut is de term die zij gebruiken voor deze gebeurtenis van de Teruah, het Ontwakend Bazuingeschal, Yom HaKeseh, wat de Dag van Verbergen betekent. Paulus bevestigt dit in Colossenzen 2:16-17, waar hij zegt dat de nieuwe maan een ‘schaduw is van hetgeen komen moet’. Volgende week meer hierover.
 
De oorspronkelijke bazuin
Het wordt gezegd dat de oorspronkelijke bazuin de rechter ramshoorn is van de ram die in een struik gevangen zat, toen Abraham op het punt stond zijn zoon Isaac te offeren; dus het werd gebruikt als een ontwakende bazuin (Hebreeuws: Teruah). Rabbi Eliezer (Pirke De-Rabbi) schreef rond 700 AD dat men al lang begreep dat de linkerhoorn van Abrahams ram op de berg Sinaï geblazen werd, in Exodus 19:13 en ‘eerste hoorn’ of ‘eerste bazuin’ genoemd werd. De rechterhoorn van Abraham’s ram wordt ‘de laatste bazuin’ genoemd en wordt geblazen op het Ontwakend Bazuingeschal. Hier verwees Paulus naar toen hij ‘de laatste bazuin’ noemde, in 1 Corinthiërs 15:52. Als de lezer de betekenis van Rosh haShanah niet kent, zal hij de betekenis hiervan missen.
 
Dit kan deels de reden zijn dat Hebreeën 11:17-19 zegt dat Abraham Isaak ‘bij wijze van spreken’ teruggekregen heeft. De ramshoorn, de ‘laatste bazuin’ duidt het offer aan, het oordeel en het opwekken der doden.
 
Dit is belangrijk
Volgens Rabbi Se’adiah Gao (892-942 AD), zijn er 10 betekenissen van de hoorn:
1- Het is het begin van de schepping. 2- Het is de eerste dag van de 10 dagen van verootmoediging. 3- Om ons te herinneren aan Exodus 19:1-25, waar het geluid van de shofar klonk om zowel te verkondigen als te waarschuwen ‘alles wat de Here gesproken heeft, zullen wij doen’.
4- Om Israël aan de woorden van de profeten te herinneren, die vergeleken werden met het klinken van de bazuin als een waarschuwing aan de wachters, om acht te slaan. 5-Om te herinneren aan de vernietiging van de tempel en het blazen van de trompetten van de vijand. 6- Om te herinneren aan Izaak, die vastgebonden was en zijn leven offerde aan God, en aan het ram dat in zijn plaats geofferd werd. 7- Om ons eraan te herinneren angst en beven te voelen, zoals Amos 3 zegt “Wordt de bazuin in een stad geblazen, zonder dat de inwoners opschrikken?” 8- Om ons te herinneren aan de Dag des Oordeels, zoals Zefanja 1 zegt “Die dag is een dag van verbolgenheid, een dag van benauwdheid…een dag van bazuingeschal…”
9- De verstrooiing van de Joden te gedenken en ons verlangen naar een toekomstige inzameling, zoals gezegd is dat er een shofar op die dag zal klinken  en zij die verspreid waren, zullen terugkeren”. (Jesaja 27)
10- Om ons geloof in een toekomstige opstanding in herinnering te brengen, zoals Jesaja 18 zegt “Alle inwoners der wereld en bewoners der aarde, wanneer men de banier opheft op de bergen, zult gij het zien, en wanneer men de bazuin blaast, zult gij het horen…”
 
Waarom het belangrijk is: Wat wordt er gemist?
Dat element van oordeel, van verootmoediging en berouw, van sombere reflectie is wat een groot deel van de christelijke cultuur mist; men zoekt links en rechts naar tekenen voor de spoedige terugkomst van de Heer. Men ziet het blazen van de shofar alleen als een ontsnappen aan de wereld, zich niet realiserend dat het tevens de rechterstoel van Christus is – ja, de bruiloft van het Lam volgt – maar het is voor ons een oordeelsdag, volgens Rosh haShanah. Volgende week daar meer over.
 
In liturgie over Rosh haShanah alsmede in de Talmud (boek over Joodse ceremonie en wetten, door de eeuwen heen samengesteld door Rabbi’s), Rosh haShanah wordt ook genoemd Yom haZikkaron, wat ‘Gedenkdag’ betekent. Zo wordt het door God genoemd, toen Hij het feest gaf, in Leviticus 23:24: “…een gedenkdag (zikkaron) aangekondigd door bazuingeschal, een heilige samenkomst.” God noemde het een Gedenkdag, waarom?
 
Op Rosh haShanah opent God een boek, een gedenkboek, zoals we kunnen lezen in Maleachi 3:16: “Dan spreken zij die de Here vrezen, ieder tot zijn naaste: De Here slaat er acht op en luistert. Er is een gedenkboek geschreven voor Zijn aangezicht, en voor wie de Here vrezen en wie zijn Naam hoogachten.”
 
Dit was heel veel informatie om te verwerken, maar ik bouw een fundament, zodat ik kan uitleggen wat Paulus zei in 1 Corinthiërs 1 & 2 Thessalonicenzen; wat en waarom wij het boek Openbaring hebben, en over het Loofhuttenfeest, de enige van de 7 feesten die God gaf dat elk jaar gevierd zal worden, 1,000 jaar lang.
 
Maar volgende week…over die bazuin, de volgorde van de gebeurtenissen, WANNEER het zal komen…en meer.
Tot dan, zegen!
John Fenn
www.cwowi.org
[email protected]