Jesus the Oriental King #2; How kings are carried.
Jezus de Oosterse Koning #2; Hoe koningen worden gedragen. 
 
Hallo allemaal,
Ik heb gedeeld dat de Bijbel een Oosters boek is dat geschreven is door Oosterlingen, en hoe wij in het westen (Westerlingen) zo vaak belangrijke punten missen die een vers onbedoeld iets proberen te laten zeggen, of we halen een tekst volledig uit zijn context, zodat het iets lijkt te zeggen wat niet zo bedoeld was.
 
Het westen wordt grotendeels geregeerd door gekozen functionarissen, terwijl Jezus herhaaldelijk wordt beschreven als een Koning, de Koning der Koningen en Heer der Heren. Zelfs als een natie tegenwoordig een koning of koningin heeft, zijn ze onderworpen aan parlementen en gekozen organen in een wetgevend orgaan. De weinige moderne absolute koningen in de huidige naties kunnen worden omschreven als dictators of despoten, omdat hun absolute heerschappij zonder verantwoording leidt tot de onderdrukking van hun onderdanen. We hebben dus geen moderne voorbeelden van een goede en vriendelijke koning, laat staan de cultuur van een echt koninkrijk waarin de burgers profiteren van de welwillende aard van een goede koning.
 
Het koninkrijk van God
We gebruiken de term 'koninkrijk van God' heel gemakkelijk, maar we hebben niets in gedachten om te definiëren en te beschrijven wat dat betekent. Laten we dus beginnen met het oude Israël, toen God uit het rijk van de Geest kwam om Mozes op de berg te ontmoeten, van aangezicht tot aangezicht zoals iemand spreekt met een vriend' (Exodus 33:11).
 
(Omwille van de opheldering van de religieuze traditie: Velen zijn verward hoe de Heer en Mozes in v11 'van aangezicht tot aangezicht' konden spreken, terwijl er 9 verzen later in Exodus 33:20 staat: 'Niemand zal Mijn aangezicht zien en leven'. Het evangelie van Johannes in 1:18 zegt dat niemand God op enig moment heeft gezien en in 6:46 zei Jezus: 'Niet dat iemand de Vader heeft gezien, behalve Hij die bij de Vader is, Hij heeft Hem gezien'. De context heeft het over niemand in het natuurlijke die de Vader heeft gezien of kan zien. Als je in de Geest bent, kun je Zijn gezicht zien en leven. Dat is het verschil tussen Exodus 33:11 en v20.
 
In het vlees kan niemand Zijn gezicht zien, want de glorie en de kracht zouden onze aardse lichamen vernietigen. Als we daar in de hemel zijn, in geest en ziel, of als we onze hemelse lichamen ontvangen, kunnen we Zijn gezicht zien. Als men vandaag de dag in de Geest is, kan men Zijn gezicht zien. Zo zag Mozes Hem in Exodus 33:11 van aangezicht tot aangezicht, zoals een mens tot een vriend spreekt, daar hij in de Geest was, maar later in het natuurlijke in vers 20 moest hij zijn ogen bedekken.
 
De Vader is door velen gezien toen zij in de Geest waren: Mozes en de andere 73 mannen in Exodus 24:7-11, Ezechiël in hoofdstuk 1, Daniël zag Hem als de 'Oude van de Dagen' met 'de Zoon des mensen' in hoofdstuk 7:9-13, en de apostel Johannes beschrijft Hem in heel Openbaring 4, waarvan in hoofdstuk 5:7 staat dat het Lam, dat gedood was, maar nu leeft, kwam en het boek uit Zijn rechterhand nam en de zegels begon te openen - wat de rest van de Openbaring is.
 
Dus als je iemand hoort zeggen dat hij naar de hemel is gegaan, wat in de Geest zou zijn, maar het gezicht van de Vader niet kon zien, ren dan weg van dat getuigenis, want het is een leugen of verfraaid of gekleurd door diens eigen religieuze tradities en gebrek aan begrip en zal daarom onnauwkeurigheden hebben, althans gedeeltelijk. In de Geest kan men Zijn gezicht zien en leven. In het natuurlijke is het niet mogelijk om dit te doen en te leven.)
 
Een koninkrijk heeft zijn eigen regels, zijn eigen cultuur, en het gaat alleen om diens koning.
In Hebreeën 8:5 wordt ons verteld dat Mozes de plannen voor de tabernakel en al zijn inrichting zag, en dat hem gezegd werd: 'Zie, dat je het maakt volgens het patroon dat je op de berg ziet'. Mozes had een exacte reeks plannen die hij in de Geest met de Heer had gezien over hoe de Heer alles gebouwd wilde hebben.
 
Een van de plannen die God hem gaf, was hoe Hij wilde dat de Ark van het Verbond, Zijn troon en de plaats van Zijn aanwezigheid, gedragen moest worden. Zelfs Koning David, zo'n 400 jaar later, kende Hem als 'degene die tussen de cherubs troont.’ (II Samuel 6: 2)
 
In Exodus 25:9 hebben we het eigenlijke bevel van de Heer om de ark te bouwen volgens het plan dat hem op de berg is getoond, en onder de eerste dingen die Hij in deze passage zei, was het bouwen van de ark met 4 ringen, één op elke hoek, waardoor de palen glijden, en waardoor de priesters de palen op hun schouders konden zetten en de ark konden dragen, waar Israël ook maar rondzwierf.
 
Draagstoel
Het feit dat de Ark van het Verbond, de plaats van Gods aanwezigheid, op een 'draagstoel' op de schouders van de priesters zou worden gedragen, is volledig in overeenstemming met de koningen van die tijd. In de oudheid in diezelfde tijd in de geschiedenis, in Egypte, India en China, is dat precies hoe koningen werden gedragen. In India werd op dezelfde manier een standbeeld van de god Krishna gedragen. Het was zo gewoon, zelfs in Europa, dat de Roomse kerk in het jaar 675 na Christus een bevel moest geven om geen bisschoppen meer op een draagstoel te dragen. (Derde Concilie van Braga, 675 na Christus)
 
Ik vind het verbazingwekkend dat we dat concept vandaag de dag nog steeds hebben in sommige charismatische kerken, waar de (zogenaamde) voorganger of 'bisschop' of 'apostel' zijn jas en Bijbel laat dragen door een mindere persoon, en er is zelfs een video uit 2016 van een Nigeriaanse voorganger die omhoog wordt gehouden door anderen terwijl hij in zijn stoel zit en predikt. Ik vraag me af welk deel van 'want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, leer van Mij' ze niet begrijpen? Het niveau van het gebrek aan openbaring van de Heer in onze kerken vandaag de dag is verbazingwekkend en beschamend.
 
Maar het feit dat de Heer instructies gaf om de Ark van het Verbond met Zijn aanwezigheid op de schouders van de priesters te dragen, is volkomen in overeenstemming met de heersers van die tijd. De oude Israëlieten begrepen het concept van een koning, en dat God de Koning van allen is.
 
Laten we dit inzicht uitdragen, dat Jezus de Koning der Koningen is, de Heer der Heren, naar onze tijd toe. Hij zei in Lucas 17:21: "Zie, het koninkrijk Gods is in u.". Paulus zei dat we een geheimenis hebben, 'dat is Christus in u, de hoop op glorie'. (Kolossenzen 1:27).
 
Intern hebben we dan de absolute Koning in onze geest. Maar we leven in een aards-lichaam in een gevallen wereld, dus er is een voortdurend duwen en trekken tussen de absolute Koning in ons, die we perfect willen dienen, gedragen in een vlees dat uit de gevallen aarde is geschapen en dat de weg van de wereld wil gaan. Dat geven en nemen is levenslang.
 
Maar we kunnen leren om ons van binnenuit te laten domineren door de absolute Koning in ons, wat ons denken zal veranderen, wat er vervolgens toe leidt dat we veranderen wat we ons lichaam wel of niet laten doen. In ons hart dragen we de Heer boven alles in een draagstoel, bewonderd en aanbeden zoals Hij zou moeten zijn, Koning der koningen en Heer der heren. Ons leven wordt besteed aan het verwezenlijken van wat in ons hart is, tot een realiteit in onze gedachten en daden. Dat is normaal christendom. Dat is het discipelschapsproces.
 
We worden getroost door de woorden van de verbazingwekkende apostel Paulus, auteur van ongeveer 2/3 van het NT:
 
"Ik bedoel niet dat ik precies ben wat God wil dat ik ben. Dat doel heb ik nog niet bereikt. Maar ik blijf proberen het te bereiken en het de mijne te maken. Dat is wat Christus Jezus wil dat ik doe. Het is de reden dat Hij mij de zijne heeft gemaakt. Broeders en zusters, ik weet dat ik nog een lange weg te gaan heb. Maar er is één ding dat ik doe: Ik vergeet wat er in het verleden is gebeurd en probeer zo hard als ik kan het doel te bereiken dat voor mij ligt. Ik blijf hard rennen naar de eindstreep om de prijs te krijgen die van mij is, want God heeft me door Christus Jezus geroepen om daarboven in de hemel te leven". (Gemakkelijk te lezen versie, ERV)
 
Volgende week meer over Jezus de Oosterse Koning
tot dan, zegen,
John Fenn/wk/ak
www.cwowi.org en e-mail mij op [email protected]
 

Jesus the Oriental King #1
Jezus de Oosterse Koning #1
 
Hallo allemaal,
Een Maleisische vriend en ik waren op een dag aan het lunchen en praatten over de Bijbelse cultuur. Maleisië ligt aan het eind van het Maleisische schiereiland in Zuidoost-Azië. Het schiereiland strekt zich uit van Thailand in het noorden, bijna tot het eiland Sumatra in het zuiden. De meeste Amerikanen zouden de regio herkennen als Thailand, Cambodja en Vietnam, in datzelfde algemene gebied van Zuidoost-Azië.
 
We hadden het over de Bijbelse cultuur en hij bracht de intimiteit van een maaltijd bij iemand thuis ter sprake. Mijn vriend merkte op dat als hij naar mensen gaat die nog niet van Jezus gehoord hebben, de grootste reactie die hij van hen krijgt, niet over de marteling en het kruis gaat, en niet over de genezingen en wonderen, maar wanneer hij hen vertelt dat Jezus verraden werd tijdens een maaltijd, wat in Johannes 13 in detail wordt beschreven.
 
Hij zei dat hij regelmatig tranen over de gezichten van de mensen ziet lopen bij het besef dat Jezus verraden werd tijdens een maaltijd met Zijn naaste vrienden. Ze kunnen zich geen pijnlijkere situatie voorstellen, en velen van hen komen tot de Heer als gevolg daarvan, zich bewust van de prijs die Hij voor onze zonden heeft betaald. De meest intieme tijd die men met vrienden in de cultuur van het Oosten kan hebben, is tijdens een maaltijd.
 
Wij in het westen zien het kruis alleen als symbool dat Jezus leed, en lezen het verraad van Jezus in Johannes 13 louter als een etentje waar we 'het Avondmaal' van de Heer van kennen. We missen de impact van het verraad volledig, hoewel de schrijvers van het Nieuwe Testament dat niet deden. Mattheüs noemt het meer dan 10 keer, Marcus minstens 8 keer, Lucas 5 en Johannes 9 keer. Zelfs Paulus in I Korintiërs 11, toen hij vertelde over het Avondmaal van de Heer, maakt het punt en noemt dat Jezus tijdens het eten werd verraden. 
 
Het is duidelijk dat de schrijvers van het evangelie en de mensen van ZO Azië de overtreding begrepen van het verraden worden, en niet alleen verraden, maar juist tijdens de maaltijd!
 
Dat verschil in perceptie is het verschil tussen de *Oriëntalen van het oosten en de *Occidentalen van het westen. De Bijbel is een Oosters boek, geschreven door Oriëntalen, met gebruiken en praktijken die grotendeels onveranderd zijn gebleven, van Abraham tot Openbaring. De Bijbel is niet geschreven vanuit het perspectief van het westen (occidentaal), maar vanuit het oosten. We noemen China 'het verre oosten' en zijn gevoelloos over het feit dat we het land in de regio Israël 'het midden oosten' noemen. Het is nog steeds 'het oosten'. (*Het woord 'occidentaal' is Latijn voor 'west', en 'oriëntaal' is Latijns voor 'oost'.)
 
Wat maakt het uit?
Niemand houdt ervan om zijn woorden uit hun context te halen. Toch is dat wat veel christenen doen als ze hun Bijbel lezen. Ze proberen het te begrijpen, niet door de oosterse cultuur van die tijd, maar door hun eigen westerse kerkelijke cultuur van de 21e eeuw.
 
Zo ook is het Nieuwe Testament geschreven door apostelen die kerk in huis deden en schreven naar mensen die kerk in huis doen; velen halen de context van de '5-voudige' en hoe de gaven van de Geest functioneren uit het huis en proberen ze in het auditoriumgebouw, de kerk genaamd, te plaatsen, om vervolgens verward en gefrustreerd te eindigen met weinigen die kunnen functioneren in de gaven die God hen gegeven heeft - en ze vragen zich af waarom.
 
Hetzelfde gebeurt wanneer we de Bijbel lezen en proberen die te begrijpen voor ons persoonlijke leven. In Psalm 69:22 staat bijvoorbeeld: "Laat hun tafel een strik voor hen worden; en datgene wat voor hun welzijn zou moeten zijn, laat het hun valstrik worden.”
 
Die passage is verwarrend voor de westerling, want hoe kan een tafel een strik worden? Maar als we ons de oosterse gewoonte herinneren om een mat op de grond te leggen waarop voedsel wordt gelegd, en de eters die daar op en rondom zitten, begint het vers te kloppen.
 
Het Hebreeuwse woord dat hier vertaald wordt als 'tafel' en uitgesproken wordt als 'school-khawn' (shul-cha-nam) is letterlijk 'een mat van huid of leder op de grond gelegd'.
 
Daarom zegt de psalmist wanneer hij zegt 'laat hun tafel een strik voor hen worden', 'laat hen struikelen over de mat op de grond; en laat dat wat een zegen zou zijn geweest hun valstrik worden'. Nu krijgt het betekenis, maar alleen als je eerst de gewoonte begrijpt om op een mat op de grond te eten.
 
Jezus de Oosterse Koning
Vandaag is de oproep om naar voren te komen in de kerk (als ze er een hebben) zo: de pastor vraagt om elk hoofd te buigen en elk oog te sluiten, terwijl hij vraagt om de hand op te steken door hen die Jezus willen ‘aannemen’. Dat is zo erg westers, want een Oosterling zou nooit denken dat hij het voorrecht heeft om alleen maar de Koning te 'accepteren' in zijn leven. In plaats daarvan zouden ze hun leven aan de Koning geven en nederig vragen om hen te aanvaarden.
 
Dr. Michael Brown en ik waren op een dag aan het lunchen toen hij op bezoek was in Tulsa - ik had in zijn kerk en Bijbelschool gediend toen zij in Pensacola, Florida, waren gevestigd, en toen hij in de stad was, kwamen we samen voor een maaltijd. We hadden het over een aantal van deze verschillen tussen oost en west en hij noemde een reis naar India en wat een van de Indiase predikanten had gezegd - India ligt ook in het Oosten.
 
"Jullie in Amerika prediken een ander evangelie dan wij in India", zei de Indiase pastor. Toen Michael vroeg wat hij bedoelde, antwoordde de voorganger: "U predikt dat als u Jezus accepteert, Hij uw gezin zal genezen, Hij uw financiën zal herstellen en u meer zal geven, en dat Hij uw lichaam zal genezen. Je zult gezegend worden als je Jezus accepteert. Wij prediken dat als je in Jezus gelooft, je familie je kan afwijzen, jij je gezondheid kan verliezen, je financiën kan verliezen, en jij je leven kan verliezen".
 
Het westen nodigt Jezus uit in hun toch al drukke leven, terwijl het oosten hun hele leven aan Jezus geeft, zodat ze onmiddellijk bereid zijn om voor Hem te sterven als ze daartoe worden opgeroepen. Het westen begrijpt niet dat Jezus een Koning is, maar denkt in plaats daarvan allereerst aan Hem als zijnde een vriend, één die aan onze kant staat om ons leven beter te maken. Het oosten beseft dat Hij de Koning is die over de aarde zal heersen, en zelfs nu als Hoofd van het lichaam van Christus, heerst en regeert als de God-Mens.
 
De een is geschokt dat God in het vlees verraden zou worden door een vermeende vriend tijdens een intiem diner, de ander ziet slechts een diner waarin een van de aanwezigen vertrok om zijn plan uit te voeren.
 
Ik kijk om me heen naar het lichaam van Christus in het westen en zie zoveel zonde, zoveel liefde voor de wereld en alles wat er in de wereld is, en ik vraag me af hoe weinig openbaring er is over Wie Jezus is. En dat is de sleutel, onze kerken hebben grotendeels het ontvangen van openbaring van God als het doel om elkaar te ontmoeten, en voor gebed en aanbidding, losgelaten ten gunste van entertainment, gekopieerd van de wereld. In plaats van mensen aan te trekken met een banier die zegt dat ze God kunnen leren kennen, probeert de kerk mensen aan te trekken onder de banier die verkondigt dat Jezus je leven beter zal maken als je Hem erin betrekt.
 
Maar voor de weinigen die Hem als Koning kennen....de Koning die ook onze vriend is, maar het een kan niet zonder de ander – voor die weinigen is er grote genade en vrede op hen.
 Volgende week meer over Jezus de Oosterse Koning. Tot dan, Zegen
John Fenn/wk/ak
www.cwowi.org en e-mail mij op [email protected]
 

Jesus 101 #3, If you don't feel as close to God...
Jezus 101 #3, Als jij je niet zo dicht bij God voelt....
 
Hallo allemaal,
De term 'wegglijden, afglijden' wordt al jaren gebruikt om een christen aan te duiden die niet meer naar de kerk gaat of momenteel ook niet 'met de Heer wandelt’.
  
Waar komt die term vandaan?
Wij zien de term in Hosea 4:16: "Israël glijdt terug als een wegglijdende vaars".(naar de Engelse King James vertaling). Nederlandse vertaling: “Israel is weerspannig, als een weerspannige koe”.
 
Maar de term 'terugglijden' betekent niet wat je denkt. Als we 'terugglijden' zeggen stellen we ons een dier voor dat van zijn meester wegglijdt van een gladde, modderige helling. Het beeld van een terugglijdende christen is dus het beeld van iemand op een gladde helling, die naar beneden glijdt in de richting van de eeuwige scheiding van God, niet zijn einde beseffend.
 
De waarheid van het Hebreeuwse woord 'sarar', hier vertaald als 'terugglijden', is dat het 'koppig, opstandig' betekent. Het woord beeld van Hosea 4:16 is niet van een dier dat naar achteren glijdt, maar van een dier dat zijn hielen in het zand zet terwijl de meester aan het touw trekt; een vaars of ezel die weigert te bewegen. Iemand die terugglijdt is iemand die zijn hielen heeft ingegraven en weigert verder te gaan, ook al trekt de meester aan het touw om met hem mee te gaan.
 
Ben je ooit iemand geweest die teruggleed?
Ik denk dat we dat allemaal wel eens een keer zijn geweest. Zoals ze zeggen: "Als jij je niet zo dicht bij God voelt als vroeger, raad eens wie er dan bewogen heeft"?
 
Als je een vlekje op je kleding hebt, zie je alleen maar die vlek.
Het Nieuwe Testament zegt dat onze gerechtigheid geestelijk gezien bestaat uit witte linnen gewaden. Dit is te zien in Openbaring 19:8: "Het fijne linnen, schoon en wit, is de gerechtigheid van de heiligen".
 
Deze gewaden van wit linnen worden ook gezien in Openbaring 3:4, 5 en 3:18, 6:11 en 7:9-14. En dit zijn de gewaden die we in Efeziërs 5:26-28 hebben, waar het spreekt over een man die zijn vrouw liefheeft zoals de Heer de gemeente, "opdat Hij aan Zichzelf een glorieuze kerk zou voorstellen, die geen vlek of rimpel heeft, of iets dergelijks, maar dat het zonder vlek of smet zou zijn...".
 
Denk eens aan het woordbeeld van een mantel van fijn linnen, zonder zelfs maar een rimpel of vlek - dat betekent dat het mogelijk is om zo'n mantel met een rimpel of vlek erop te hebben.
 
Een vlek verpest het kledingstuk niet, maar als je een vlekje op een schone outfit krijgt, zie je alleen die vlek.
 
De Heer, aan deze kant van de hemel, kan het met ons hebben over een kwestie die we niet willen aanpakken, en we zijn als die koppige muilezels die de hielen in het zand graven en weigeren iets met dat onderwerp te doen. De rest van het gewaad is prima - we houden van de Heer, we zijn helemaal blij, we zien dat Hij ons zegent op dit gebied en dat.
 
Als Hij ons maar eens met rust zou laten over die ene vlek op ons kleed. We willen niet het juiste doen op dat ene terrein. Als we nu in zo'n toestand zouden sterven, zou die ene plek van koppigheid worden weggebrand als hout, hooi en stro waar Paulus het in I Korintiërs 3:1-15 over heeft - dan zijn we gered, maar als iemand die door het vuur is gegaan, want dat vuil zal worden weggebrand, zodat het kleed schoon en fris kan zijn.
 
Heb je gemerkt dat waar Hij met ons over bezig is, iets heel eenvoudigs is?
Ik herinner me dat Barb me op een keer vroeg om iets te doen rondom het huis wat ik niet wilde doen. Ik weet niet meer wat het was, maar ik herinner me de berisping van de Heer die ik erover kreeg. Ik denk dat het iets was wat ik niet nodig vond te doen, of iets dat zij zelf kon doen, maar niet wilde, en ik weigerde in beweging te komen en klaagde bij de Heer over haar. Ik was aan het terugglijden, ik zette mijn hielen in het zand.
 
Plotseling zei de Heer tegen mij: "Als Ik je zou vragen om het te doen, zou je het dan doen?" Ik gaf aarzelend toe: 'Ja' omdat ik wist dat ik nooit een ruzie met de Heer kan winnen. Hij antwoordde toen: "Goed dan. Ik vraag je om het te doen, want Ik ben in haar. Ga nu doen wat zij vraagt, want Ik vraag het ook.". (Ik gehoorzaamde)
 
Het lijkt erop dat wat die kleine vlek op het linnengoed ook is, het altijd iets eenvoudigs is, iets elementairs, alleen Jezus 101 als het ware. En het is zo gemakkelijk om er over 'terug te glijden’ – om onze hielen in te graven, zittend op ons stuitje, weigerend om te bewegen.
 
Kleine dingen, zoals het goedmaken van onze relatie met iemand, dingen zoals een vriend bellen om te horen hoe het gaat, om dingen te vergeven wanneer iemand jou pijn heeft gedaan. Eenvoudig, elementair Christendom.
 
Is het een wonder dat mensen liever achter de leuke dingen aanlopen? Het doen van de basis dingen is niet iets dat leuk is. Het gaat altijd om het kruisigen van het vlees. De verleiding is om terug te glijden, om onze hielen in het zand te zetten.
 
Toch heb ik ontdekt dat als ik me concentreer op het doen van de eenvoudige basisprincipes van het geloof, de rest op zijn plek valt. Ik verlang niet meer naar de oppervlakkige dingen die niets voor mijn geloof betekenen, maar alleen dienen om de tijd te doden en me mentaal beroeren. Godsvrucht met tevredenheid, zoals Paulus zei, is grote winst. Er is zo'n vrede, alleen al door die kleine dingen te doen, de eenvoudige dingen, en met Hem te wandelen.
Volgende week een nieuw onderwerp, tot dan, zegen,
John Fenn/wk/ak
cwowi.org en e-mail mij op [email protected]

Jesus 101 #2, the teaching visitation
Jezus 101 #2, Wat de Heer mij leerde
 
Hallo allemaal,
Op een late avond was ik nog op om te bidden, en plotseling was ik in de Geest, met de Heer voor me staand in mijn huiskamer. Ik kon Hem en de natuurlijke dingen van mijn woonkamer tegelijkertijd zien. Hij zei: "Ik wil je leren hoe ik mensen onderwijs".
 
Ik kende een aantal van de basisprincipes
Markus 4: 33 zegt dat Hij hen leerde 'naar dat zij het konden horen’- wat laat zien dat Hij ons toen noch nu, niet overweldigt met dingen die we niet kunnen begrijpen of waar we niet in wandelen. En als we niet klaar zijn voor een waarheid, dan houdt Hij het achter totdat we Hem daarover zoeken.
 
Een goed voorbeeld hiervan is de doop met de Heilige Geest. Ik ben wedergeboren op mijn 16e jaar, maar binnen enkele weken raakte ik gefrustreerd over mijn gebrek aan begrip van het Woord en mijn gebrek aan kracht, maar ik kende niets anders. Ik herinner me dat ik het de Vader op een dag vertelde: "Ik wil niet ondankbaar overkomen Vader en ik wil U niet beledigen, maar is dit alles wat er is? Ik dacht dat er meer zou zijn".
 
De volgende dag begon mijn vriendin die me tot de Heer leidde, met mij te praten over de doop met de Heilige Geest. Tot de dag ervoor had ik er nog niet eens van gehoord, maar toen ze me vertelde dat ik door de Heer via de Heilige Geest onderwezen zou kunnen worden en een diepere relatie zou kunnen hebben, was ik er klaar voor! Hij had haar laten wachten tot ik er klaar voor was en in staat zou zijn om er informatie over te ontvangen. Hij wachtte tot ik meer kennis van Hem vroeg - Hij forceerde niets.
 
Die nacht leerde de Heer me wat er soms gebeurt als iemand zich niet eerst bekeert voordat men in Hem gaat geloven.
 
Johannes 3:22-26 vertelt ons dat Johannes de Doper mensen op één plaats doopt....
...en Jezus en Zijn discipelen dopen mensen op een andere plaats. Ons wordt verteld dat sommige discipelen van Johannes zich zorgen maakten omdat Jezus meer mensen trok dan Johannes, en dat is waar Johannes gedeeltelijk reageerde met: "Hij moet toenemen, ik moet afnemen."
 
Hoofdstuk 4 begint zo: "Dus toen de Heer vernam dat de Farizeeën te horen kregen dat Jezus meer discipelen maakte en doopte dan Johannes (hoewel Jezus zelf niet doopte, maar zijn discipelen), verliet Hij Judea en keerde terug naar Galilea. Nu moest Hij door Samaria heen.
 
De Heer zei dat Hij wist dat de Farizeeën Hem niet zouden volgen door Samaria, dus gebruikte Hij het als een soort filter, zodat ze gedwongen zouden worden om terug te gaan naar Johannes. Het betekende dat zij moesten terugkeren naar Johannes en zijn doop van bekering. Als Hij het hun had toegestaan, zouden de Farizeeën Jezus gevolgd hebben, zonder dat zij eerst de doop van bekering van Johannes hadden ontvangen.
 
Hoofden gebogen en ogen gesloten...
Hij begon toen te praten over de moderne westerse praktijk om de hand op te heffen om 'Jezus aan te nemen’, en hoeveel mensen zich nooit bekeren, maar direct wedergeboren worden - en nooit echt met hun hart afrekenen en hun vroegere zondige leven. Dat is wat de Farizeeën gedaan zouden hebben - Jezus volgen zonder zich eerst van hun zonden bekeerd te hebben. Ze zouden hun zondige wegen hebben vastgehouden terwijl ze Jezus 'accepteerden' - en dat is niet juist.
 
De opmerking van de Heer over hoe mensen vandaag de dag in Hem geloven zonder met hun vorige leven af te rekenen - bekering -, betekent dat iemand tot de Heer komt met deze zondeproblemen uit hun verleden, die dus nog steeds aanwezig zijn en die een plaats in hun hart en leven innemen.
 
Ze geven hun leven niet aan Jezus, maar nodigen Jezus uit in hun zondige leven. Dat is de omgekeerde wereld.
 
Het betekent heel vaak, omdat ze zich niet eerst bekeerd hebben, maar direct naar Jezus toe zijn gegaan, dat ze met de zonde zullen worstelen in plaats van te kunnen zeggen: 'Geen zonde, ik heb me van je bekeerd en ben een andere weg gegaan'. Velen hebben hun vorig zondig leven niet afgesloten als ze tot Jezus komen, dus worstelen ze voortdurend tussen hun vorige leven en hun nieuwe leven in Christus.
 
Denk aan de fundamentele leer van het geloof....
Zoals vermeld in Hebreeën 6: 1-2: Bekering van dode werken, geloof in God, onderwijs over dopen, handoplegging, opstanding van de doden en eeuwig oordeel.
 
Let op de vooruitgang van bekering van dode werken tot de uiteindelijke leer over het oordeel. Hoe velen van ons zijn begonnen met 'geloof in God', dan met de doop van water en Heilige Geest, dan met het handen opleggen van mensen voor genezing of gebed, dan met het zoeken naar de hemel - zonder dat zij zich eerst bekeerd hebben?
 
Is het een wonder dat velen worstelen met de zonde? De mensen kennen diepere dingen in de Heer, maar worstelen nog steeds met oude zonden omdat ze zich nooit bekeerd hebben, voordat ze tot Jezus kwamen.
 
Het is nog niet te laat....
Het is mogelijk voor iemand die direct tot Jezus kwam zonder eerst berouw gehad te hebben en zonder eerst met diens zondige verleden in het reine te komen, om te stoppen waar hij nu is, en zich te bekeren van die dingen - zelfs als dat 10 of 30 jaar geleden was. Als je nooit je zondig verleden in de ogen hebt gekeken, en je er van bekeerd hebt, naar God de Vader toe, laat dat goddelijke verdriet over je heen wassen; het zou een goede zaak kunnen zijn om dit alsnog te doen. En als je dat eenmaal gedaan hebt, ga dan verder.
 
Het kan een eenvoudige handeling zijn, het hoeft niet lang te duren -  dat moment dat jij je zondige verleden in herinnering brengt en de Vader hardop vertelt dat jij je van die zonden bekeert - je keert je van hen af in goddelijk verdriet. Hij laat de herinnering aan ons verleden bij ons achter, zodat we niet naar hen terugkeren, als een soort waarschuwing. Indien jij je er niet van bekeert, dan worden het verzoekingen. Zo weet je hoe je hart is. Als jij je van je zonden uit het verleden bekeert hebt, zijn die zonden niet langer verleidingen. Als je er in je hart nog wat lust voor hebt, zullen ze je verleiden. Bekeer je en jaag naar het doel, om de prijs der roeping Gods, die van boven is in Christus Jezus.
 
In Handelingen 2: 38 toen de mensen de uitleg van Petrus over de Pinksterdag hoorden en vroegen wat ze moesten doen om gered te worden, zei Petrus: 'Bekeer je'. Hij zei niet 'geloof', maar ‘bekeer je’ - bekering is het eerste woord van verlossing. Zonder dit woord kan iemand worstelen met oude zonden gedurende zijn nieuwe leven in Christus. Tot volgende week, zegen,
John Fenn/wk/ak
www.cwowi.org en e-mail mij op [email protected]
 

Hallo allemaal,
Meer dan ooit sinds ik een discipel van de Heer ben, zie ik gelovigen die denken dat ze volwassen zijn vanwege de rijkdom aan beschikbare leringen en wat ze denken te weten, maar die niet de meest basale leringen van Jezus doen - wat ik 'Jezus 101' zou noemen. De basis beginselen van een christen zijn. Het zijn huichelaars van de hoogste orde, maar zoals bij de meeste huichelaars zien zij hun eigen huichelarij niet.
 
Velen van ons hebben bijvoorbeeld ervaren dat ze ‘ontvriend’ zijn op Facebook. En als je een kerkganger bent, heb je ongetwijfeld ook ervaren dat je ‘ontvriend’ bent lang voordat Facebook ooit met die term kwam, lol. Het 'ontvrienden' van een kerkvriend of sociale-mediavriend is een goed voorbeeld van degenen die denken dat ze volwassen zijn, maar in feite baby's in Christus zijn.
 
Wat doe je als iemand in de kerk een einde maakt aan de vriendschap, of jou op sociale media ontvriend en blokkeert?
 
Jezus' geboden: Verzoening is bijna altijd het doel
Jezus zei in Mattheüs 5:23-24 dat als je bij het altaar bent om een offer aan de Heer te brengen, maar je herinnert je dat je broer iets tegen je heeft, laat je offer dan achter en ga naar je broer toe om je te verzoenen.
 
In Mattheüs 18:15 zei Hij dat als uw broeder tegen u heeft gezondigd, ga dan naar hem toe en wordt verzoend.
 
Dat is basis Jezus. Paulus en Jakobus zouden hetzelfde benadrukken in Galaten 6:1-3 en Jakobus 5:16 toen ze zeiden dat ze herstel moesten zoeken met iemand die tegen ons in overtreding was, en onze fouten aan elkaar toegeven en voor elkaar bidden voor genezing van de relatie.
 
In de brieven van het Nieuwe Testament zijn de geboden om rekening met elkaar te houden, elkaar lief te hebben en te vergeven, ijverig te zijn om de eenheid van de Geest te bewaren in de band van vrede, en nog veel meer. Het doel is altijd verzoening.
 
De enige redenen die worden gegeven om niet te verzoenen is dat de andere persoon erop staat dat ze gelijk hebben en geen compromissen willen sluiten, of dat ze verdeeldheid en strijd veroorzaken en pijn doen, of dat ze weigeren zich te verzoenen, verder gaan in de zonde, of een verkeerde leer onderwijzen. (Mattheüs 18: 15-20, Galaten 6: 1-6, Romeinen 16: 17-18, II Timotheüs 2: 25-26).
 
Wie gehoorzaamt tegenwoordig de basis Jezus?
Een typische manier van ontvrienden op Facebook gaat zoiets als dit: Iemand krijgt een bericht van een ander op wiens post hij of zij heeft gereageerd en hij of zij zegt iets dergelijks: Het lijkt erop dat je me altijd probeert te corrigeren of aan te geven wat ik verkeerd of beledigend heb gedaan, dus ik denk dat het het beste is dat we als vrienden scheiden'. En dat is dat. Als de persoon reageert krijgen ze een 'deze persoon ontvangt nu geen berichten' of een andere melding dat ze alle mogelijkheden om contact met hen op te nemen hebben afgesneden.
 
De persoon die het ontvrienden doet, volgt niet de instructies van Jezus over het zoeken naar verzoening en het proberen vrede te sluiten, want ze geven de andere persoon niet de gelegenheid om de kwestie te onderzoeken en zich te verontschuldigen.
 
Ik krijg veel e-mails van mensen aan de ontvangende kant van een dergelijke behandeling; gekwetst, afgewezen, afgekeurd en zich afvragend wat ze deden, dat dit verschrikkelijk genoeg was om 'ontvriend en geblokkeerd' te worden. Hetzelfde ontvrienden gebeurt in de kerk. In feite is het ontvrienden op sociale media slechts een verlengstuk van wat er al lang vóór het computertijdperk in kerken bestond.
 
Hun probleem is met Jezus
Maar als iemand weigert om Jezus te gehoorzamen in een zaak, dan kun je er niet veel aan doen. Dat is hun hout, hooi en stro die zij in de hemel zullen meenemen om verantwoording af te leggen voor de Heer. Hij zal hen vragen waarom zij niet deden wat zij wisten dat goed was. Hun probleem is waarlijk met Hem, niet met jou.
 
En dat is het onderwerp van vandaag - wanneer iemand weigert om iets elementairs te doen dat door de Schrift heen geweven is - is zijn probleem met de Heer en zijn eigen hart. Ergens diep van binnen willen ze zichzelf naar voren schuiven zonder enige uitdaging of verantwoording te hoeven afleggen over wat ze zeggen. Ze willen gezag zonder verantwoordelijkheid.
 
Met de hierboven genoemde uitzonderingen moeten we zoveel mogelijk proberen om vreedzaam te leven zoals de Schrift zegt. Maar sommigen vinden het gemakkelijker om je uit hun leven te snijden dan om het harde werk van het maken van vrede te doen.
 
Jezus beweegt ons altijd in de richting van een ijverig streven om aan ons geloof morele uitmuntendheid, kennis, zelfbeheersing, consistentie, godsvrucht, broederliefde en onvoorwaardelijke liefde toe te voegen. Hij brengt ons altijd in liefde, vreugde, vrede, lankmoedigheid, zachtmoedigheid, vriendelijkheid, trouw.
 
Als we ons verwijderen van deze kwaliteiten van karakter en ziel, bewegen we ons weg van Hem. Volgende week een bezoek, waarbij de Heer me leerde hoe Hij omgaat met mensen die weigeren hun lesje te leren. Tot dan, zegen,
John Fenn/wk/ak
www.cwowi.org en e-mail mij op [email protected]