Seers, Prophets, personal prophecy, 2 of 3, Your spirit's gifts
Zieners, profeten, persoonlijke profetie, deel 2 van 3, De gaven van je geest
Hallo allemaal,
Vorige week vertelde ik hoe sommige mensen mij de handen oplegden en profeteerden, wat helemaal klopte – maar toen wilden ze verder gaan, en de tweede keer zagen ze louter in hun geest wat mijn gaven waren – ze voegden er een ‘zo zegt de Heer’ en een toekomende tijd aan toe, en noemden het God.
Veel manipulatoren die de wegen van de Vader niet kennen, denken dat wanneer ze de eigenschappen in iemands geest waarnemen, ze in profetie bewegen; of erger nog, zichzelf als een profeet beschouwen. Maar ze zijn gewoon goed geworden in het waarnemen in hun geest van de kwaliteiten van iemands geest. Dit kan ook worden aangeleerd door degenen die de Heer niet kennen; soms door demonen – vertrouwde (waarzeggende) geesten – die iemand dingen over een ander vertellen met het oog op manipulatie of zelfs misbruik.
Je hebt de eigenschappen van de geest van een ander waargenomen
Er zijn mensen die je leuk vindt en je weet niet waarom, net zoals er mensen zijn waar je niets mee hebt – niet omdat ze iets hebben gedaan, maar omdat het gewoon niet ‘klikt’. Je merkt dat het niet alleen om de persoonlijkheid gaat, er is iets diepers waardoor jouw geest niet houdt van wat er in hen is. Heel vaak komt dat doordat jouw geest iets in hun geest (of ziel) herkent dat in strijd is met de Geest van God, waardoor je ze niet mag.
Je doet boodschappen in de winkel en loopt weg terwijl je je afvraagt of de verkoper een christen is, of dicht bij rechtvaardigheid is, omdat er iets goeds of vredigs is, als een herkenning in je geest die je bij hen opmerkt. In Marcus 12:34 zei Jezus tegen de schriftgeleerde die correct antwoordde over de Schrift: “Je bent niet ver van het koninkrijk van God.” Jezus zag de geestelijke toestand van de man. Het was geen profetisch woord, het was een observatie die Jezus maakte over wat Hij waarnam van waar die man geestelijk stond. Wij doen dat ook.
Ook kunnen veel mannen en vrouwen die in hun jeugd een of andere vorm van misbruik hebben meegemaakt, in hun geest waarnemen wanneer iemand die ze zelfs maar terloops ontmoeten, in lust of andere dingen verwikkeld is, omdat hun geest het soort geesten herkent dat hen had misbruikt toen ze jonger waren. Onze geest kan op dat niveau van menselijke geest tot menselijke geest waarnemen of iemand zuiver is of dat er iets niet klopt aan die persoon. De wereld noemt het een ‘onderbuikgevoel’ of ‘intuïtie’, want zelfs niet-wedergeboren mensen bestaan nog steeds uit geest, ziel en lichaam.
Als iemand als kind misbruik heeft ondergaan, of bijvoorbeeld is opgegroeid in een gezin met verslaafden, kunnen, nu hij volwassen is, zijn geest en ziel waarnemen dat een vreemdeling die hij in het openbaar ziet een verslaafde is, omdat zijn geest de geesten rond die vreemdeling voelt – omdat dat soort geesten bij zijn ouders waren toen hij opgroeide.
Wat was dat?
Eenvoudige profetie is door God gegeven, ingegeven door de Heilige Geest. Het gaat niet om het achterhalen van de eigenschappen van iemands persoonlijkheid of gaven – hoewel dat deel kan uitmaken van een profetie. Profetie wordt gedefinieerd in 1 Korintiërs 14:3: “Wie profeteert, spreekt tot mensen ter opbouw, bemoediging en troost.” Het is de Vader, die Geest is, die iemands geest openbaring geeft over Zijn bemoediging en troost voor die andere persoon. Er is niets toekomstgerichts aan eenvoudige profetie. Soms zal de Heer ter bemoediging de gaven of talenten noemen die Hij in die persoon heeft gelegd, maar dat gebeurt in de bredere context van een boodschap aan hen. Dit komt omdat een profetie nog steeds over Jezus en Zijn werk en wil gaat.
Velen hebben geprofeteerd terwijl ze met een vriend aan tafel zaten om thee of koffie te drinken; je voelde in je geest dat je vriend op het punt stond een beslissing te nemen over iets. Je voelde een vrede om hem het een en ander te zeggen waardoor je hem troost gaf– dat was profetie. Als het voortkwam uit je medeleven als vriend, nee, dat was gewoon een vriend die zijn vriend troostte. Maar er zijn momenten waarop we vanuit een gevoel in onze geest, een gevoel van vrede of inspiratie, onze vriend iets vertellen – en dat is profetie. De gaven van de Geest komen niet met labels of een grootse aankondiging: “Let op, wat ik je geef is een profetie, zet er ‘zo zegt de Heer’ achteraan.” NEE. Paulus noemt de gaven in 1 Korintiërs 12:4-7 een “openbaring van de Geest, gegeven ten behoeve van allen.” Het is normaal en een gewoon onderdeel van het christendom, dat Christus in jou door jou heen werkt ten behoeve van een ander.
De context van het Nieuwe Testament was het huis, in relaties en in huisbijeenkomsten, dus dat is waar alle gaven van de Geest voor het eerst werden gebruikt. Een ouder die zijn kind troost na een zware dag op het werk, doet misschien gewoon wat ouders doen. Maar misschien vraagt die ouder, terwijl hij naar zijn kind luistert, de Vader om wijsheid en precies de juiste woorden om het kind te troosten – en uit zijn geest komt troost, bemoediging en wijsheid dat verder gaat dan wat hij oorspronkelijk had. Hij heeft zojuist geprofeteerd en misschien een woord van wijsheid aan zijn kind gegeven. Het vloeide uit zijn geest, via hun ziel, en ze spraken met hun lichaam – je kunt die stroom voelen, waarnemen; er is niets bevredigender dan vanuit de geestelijke mens naar buiten toe te leven.
Een woord van wijsheid is een goddelijke instructie over iets in de toekomst – zoals wanneer de Heer iemand wijsheid geeft over hoe een moeilijke situatie op het werk aan te pakken, of wat ze wel of niet kunnen vertellen over hun werkervaring tijdens het sollicitatiegesprek die ochtend. Een woord van kennis is goddelijke kennis over iets uit het verleden of het heden, en al deze manifestaties van de Geest van God zijn wat het zegt – manifestaties van de Geest.
Profetie zal geen beroep doen op ons ego: “Het getuigenis van Jezus is de geest van profetie.” Openbaring 19:10
De context was dat de apostel Johannes in de hemel was en begon zich neder te werpen aan de voeten van de man die hem rondleidde. De man was zeer ontsteld en drong er bij Johannes op aan dat niet te doen, want hij zei dat ook hij een medegelovige was. Hij zei dat profetie niet over hem ging (de man die Johannes deze dingen in de hemel liet zien), maar dat het getuigenis van Jezus is waar profetie om draait.
Dit betekent dat een persoonlijke profetie jou niet zal opbouwen, je niet zal vertellen tot wat voor een geweldige en krachtige bediening je geroepen bent (hoewel Hij je wel de reikwijdte van je bediening kan vertellen en de moeilijkheden die je zult ondervinden als je Zijn uitnodiging aanvaardt, zoals bij de ontmoeting van Paulus met Jezus op de weg naar Damascus). Als je gebruikt wordt om iemand een profetie te geven en het echt van de Geest komt, zul je geen gevoel van ego hebben, geen gevoel van ‘wauw, ik ben hier goed in’ – helemaal niets over jezelf. Het draait allemaal om Jezus, of je nu een profetisch woord geeft of ontvangt.
ALS een ‘profeet’ jou een lange en bloemrijke profetie geeft die pagina's en pagina's lang is als je het opschrijft, dan kwam die niet van God. MISSCHIEN was de eerste alinea door de Geest, maar bij de rest zou de ‘profeet’ in het vlees zijn, net zoals wat mij overkwam op die conferentie.
Elk voorbeeld in Handelingen van de Geest van God die tot iemand spreekt, is kort, to the point, direct, zonder enige opsmuk. Profetie gaat over Jezus, niet over jou of mij. ALS het je ego aanspreekt, je opbouwt over je roeping en doel, je laat denken dat je Gods geschenk aan de mensheid bent – dan is dat niet van God. Jezus is zachtmoedig, nederig van hart, toegankelijk en bescheiden. Elke persoonlijke profetie zal die geest van Jezus hebben. Zonder ego.
Volgende week: wat maakt een ziener/profeet tot een ziener/profeet. Tot dan, zegen,
John Fenn/AK
cwowi.org en stuur me een e-mail op [email protected]
Zieners, profeten, persoonlijke profetie, deel 2 van 3, De gaven van je geest
Hallo allemaal,
Vorige week vertelde ik hoe sommige mensen mij de handen oplegden en profeteerden, wat helemaal klopte – maar toen wilden ze verder gaan, en de tweede keer zagen ze louter in hun geest wat mijn gaven waren – ze voegden er een ‘zo zegt de Heer’ en een toekomende tijd aan toe, en noemden het God.
Veel manipulatoren die de wegen van de Vader niet kennen, denken dat wanneer ze de eigenschappen in iemands geest waarnemen, ze in profetie bewegen; of erger nog, zichzelf als een profeet beschouwen. Maar ze zijn gewoon goed geworden in het waarnemen in hun geest van de kwaliteiten van iemands geest. Dit kan ook worden aangeleerd door degenen die de Heer niet kennen; soms door demonen – vertrouwde (waarzeggende) geesten – die iemand dingen over een ander vertellen met het oog op manipulatie of zelfs misbruik.
Je hebt de eigenschappen van de geest van een ander waargenomen
Er zijn mensen die je leuk vindt en je weet niet waarom, net zoals er mensen zijn waar je niets mee hebt – niet omdat ze iets hebben gedaan, maar omdat het gewoon niet ‘klikt’. Je merkt dat het niet alleen om de persoonlijkheid gaat, er is iets diepers waardoor jouw geest niet houdt van wat er in hen is. Heel vaak komt dat doordat jouw geest iets in hun geest (of ziel) herkent dat in strijd is met de Geest van God, waardoor je ze niet mag.
Je doet boodschappen in de winkel en loopt weg terwijl je je afvraagt of de verkoper een christen is, of dicht bij rechtvaardigheid is, omdat er iets goeds of vredigs is, als een herkenning in je geest die je bij hen opmerkt. In Marcus 12:34 zei Jezus tegen de schriftgeleerde die correct antwoordde over de Schrift: “Je bent niet ver van het koninkrijk van God.” Jezus zag de geestelijke toestand van de man. Het was geen profetisch woord, het was een observatie die Jezus maakte over wat Hij waarnam van waar die man geestelijk stond. Wij doen dat ook.
Ook kunnen veel mannen en vrouwen die in hun jeugd een of andere vorm van misbruik hebben meegemaakt, in hun geest waarnemen wanneer iemand die ze zelfs maar terloops ontmoeten, in lust of andere dingen verwikkeld is, omdat hun geest het soort geesten herkent dat hen had misbruikt toen ze jonger waren. Onze geest kan op dat niveau van menselijke geest tot menselijke geest waarnemen of iemand zuiver is of dat er iets niet klopt aan die persoon. De wereld noemt het een ‘onderbuikgevoel’ of ‘intuïtie’, want zelfs niet-wedergeboren mensen bestaan nog steeds uit geest, ziel en lichaam.
Als iemand als kind misbruik heeft ondergaan, of bijvoorbeeld is opgegroeid in een gezin met verslaafden, kunnen, nu hij volwassen is, zijn geest en ziel waarnemen dat een vreemdeling die hij in het openbaar ziet een verslaafde is, omdat zijn geest de geesten rond die vreemdeling voelt – omdat dat soort geesten bij zijn ouders waren toen hij opgroeide.
Wat was dat?
Eenvoudige profetie is door God gegeven, ingegeven door de Heilige Geest. Het gaat niet om het achterhalen van de eigenschappen van iemands persoonlijkheid of gaven – hoewel dat deel kan uitmaken van een profetie. Profetie wordt gedefinieerd in 1 Korintiërs 14:3: “Wie profeteert, spreekt tot mensen ter opbouw, bemoediging en troost.” Het is de Vader, die Geest is, die iemands geest openbaring geeft over Zijn bemoediging en troost voor die andere persoon. Er is niets toekomstgerichts aan eenvoudige profetie. Soms zal de Heer ter bemoediging de gaven of talenten noemen die Hij in die persoon heeft gelegd, maar dat gebeurt in de bredere context van een boodschap aan hen. Dit komt omdat een profetie nog steeds over Jezus en Zijn werk en wil gaat.
Velen hebben geprofeteerd terwijl ze met een vriend aan tafel zaten om thee of koffie te drinken; je voelde in je geest dat je vriend op het punt stond een beslissing te nemen over iets. Je voelde een vrede om hem het een en ander te zeggen waardoor je hem troost gaf– dat was profetie. Als het voortkwam uit je medeleven als vriend, nee, dat was gewoon een vriend die zijn vriend troostte. Maar er zijn momenten waarop we vanuit een gevoel in onze geest, een gevoel van vrede of inspiratie, onze vriend iets vertellen – en dat is profetie. De gaven van de Geest komen niet met labels of een grootse aankondiging: “Let op, wat ik je geef is een profetie, zet er ‘zo zegt de Heer’ achteraan.” NEE. Paulus noemt de gaven in 1 Korintiërs 12:4-7 een “openbaring van de Geest, gegeven ten behoeve van allen.” Het is normaal en een gewoon onderdeel van het christendom, dat Christus in jou door jou heen werkt ten behoeve van een ander.
De context van het Nieuwe Testament was het huis, in relaties en in huisbijeenkomsten, dus dat is waar alle gaven van de Geest voor het eerst werden gebruikt. Een ouder die zijn kind troost na een zware dag op het werk, doet misschien gewoon wat ouders doen. Maar misschien vraagt die ouder, terwijl hij naar zijn kind luistert, de Vader om wijsheid en precies de juiste woorden om het kind te troosten – en uit zijn geest komt troost, bemoediging en wijsheid dat verder gaat dan wat hij oorspronkelijk had. Hij heeft zojuist geprofeteerd en misschien een woord van wijsheid aan zijn kind gegeven. Het vloeide uit zijn geest, via hun ziel, en ze spraken met hun lichaam – je kunt die stroom voelen, waarnemen; er is niets bevredigender dan vanuit de geestelijke mens naar buiten toe te leven.
Een woord van wijsheid is een goddelijke instructie over iets in de toekomst – zoals wanneer de Heer iemand wijsheid geeft over hoe een moeilijke situatie op het werk aan te pakken, of wat ze wel of niet kunnen vertellen over hun werkervaring tijdens het sollicitatiegesprek die ochtend. Een woord van kennis is goddelijke kennis over iets uit het verleden of het heden, en al deze manifestaties van de Geest van God zijn wat het zegt – manifestaties van de Geest.
Profetie zal geen beroep doen op ons ego: “Het getuigenis van Jezus is de geest van profetie.” Openbaring 19:10
De context was dat de apostel Johannes in de hemel was en begon zich neder te werpen aan de voeten van de man die hem rondleidde. De man was zeer ontsteld en drong er bij Johannes op aan dat niet te doen, want hij zei dat ook hij een medegelovige was. Hij zei dat profetie niet over hem ging (de man die Johannes deze dingen in de hemel liet zien), maar dat het getuigenis van Jezus is waar profetie om draait.
Dit betekent dat een persoonlijke profetie jou niet zal opbouwen, je niet zal vertellen tot wat voor een geweldige en krachtige bediening je geroepen bent (hoewel Hij je wel de reikwijdte van je bediening kan vertellen en de moeilijkheden die je zult ondervinden als je Zijn uitnodiging aanvaardt, zoals bij de ontmoeting van Paulus met Jezus op de weg naar Damascus). Als je gebruikt wordt om iemand een profetie te geven en het echt van de Geest komt, zul je geen gevoel van ego hebben, geen gevoel van ‘wauw, ik ben hier goed in’ – helemaal niets over jezelf. Het draait allemaal om Jezus, of je nu een profetisch woord geeft of ontvangt.
ALS een ‘profeet’ jou een lange en bloemrijke profetie geeft die pagina's en pagina's lang is als je het opschrijft, dan kwam die niet van God. MISSCHIEN was de eerste alinea door de Geest, maar bij de rest zou de ‘profeet’ in het vlees zijn, net zoals wat mij overkwam op die conferentie.
Elk voorbeeld in Handelingen van de Geest van God die tot iemand spreekt, is kort, to the point, direct, zonder enige opsmuk. Profetie gaat over Jezus, niet over jou of mij. ALS het je ego aanspreekt, je opbouwt over je roeping en doel, je laat denken dat je Gods geschenk aan de mensheid bent – dan is dat niet van God. Jezus is zachtmoedig, nederig van hart, toegankelijk en bescheiden. Elke persoonlijke profetie zal die geest van Jezus hebben. Zonder ego.
Volgende week: wat maakt een ziener/profeet tot een ziener/profeet. Tot dan, zegen,
John Fenn/AK
cwowi.org en stuur me een e-mail op [email protected]
RSS Feed