Thu, 03 Sep 2026 12:16:57 -0700WeeblySat, 29 Aug 2026 07:00:00 GMThttps://www.cwowi.eu/weekly-thoughts-nl-wekelijkse-gedachten/wat-moeten-we-geloven-over-israel-3-van-3What to believe about Israel? 3 of 3
Wat moeten we geloven over Israël? 3 van 3
 
Hallo allemaal,
 
Vorige week zagen we dat de cirkel rond is: de Heer wilde een koninkrijk van priesters waardoor de kennis van God onder de volken verspreid zou kunnen worden, en dat heeft Hij gekregen. Hij heeft nu dat volk via allen die in Jezus geloven, belast met het verspreiden van de kennis van God onder de volken. Dit is via Israël gebeurd, ook al heeft Israël Jezus verworpen. Kunnen we van Israël houden op basis van het feit dat het juist dat volk was dat ons Jezus heeft gegeven, die ons tot een koninkrijk van priesters voor de Vader heeft gemaakt? Is dat geen voorrecht en genade die het waard zijn om van te houden?
 
Toen ik jong was...
We hadden een vakantiehuisje in het noorden van Michigan aan een meer dat Burt Lake heette. Ik was dol op dat huisje. Het was alleen voor gebruik in de zomer, omdat het niet winterklaar was, maar zodra de schoolvakantie begon, reden we de 12 uur van ons huis in noord-centraal Indiana naar Burt Lake. We voeren met de boot over het meer naar het stadje Indian River, meerden aan bij een brug en liepen naar een restaurant voor het ontbijt. Daar, toen ik ongeveer 8 was, leerde mijn vader me zeilen en liet hij me urenlang helemaal alleen varen met dat kleine bootje.
 
Maar toen ik 10 was, verkocht mijn vader het huisje. Ik was gekwetst, zelfs boos dat er geen gezinsoverleg was geweest, dat er niet aan ons kinderen was gevraagd wat wij ervan vonden; het was gewoon plotseling weg. De zomer aan het meer waar ik me zo op had verheugd, ging niet door. Maar ik hield nog steeds van mijn vader. Ik was gekwetst en boos dat hij het huisje zomaar zonder enige waarschuwing had verkocht, maar ik hield nog steeds van mijn vader.
 
Kan een christen op dezelfde manier van Israël houden, zelfs als ze dingen doen die we haten of waar we het in ieder geval niet mee eens zijn? Betekent een warm gevoel voor de natie automatisch dat we het beleid van Israël en de manier waarop dat wordt uitgevoerd blindelings negeren? Nee, maar mensen die Israël haten staan erom bekend dat ze degenen die van Israël houden ervan beschuldigen dat ze hun ogen sluiten voor het beleid van Israël.
 
Als we nadenken over wat we van het moderne Israël vinden, moeten we bedenken dat het historische Israël een goddelijke bestemming had en heeft, een bestemming waarbij gelovigen in Jezus betrokken zijn. Mijn punt aan het begin was dat we het niet met iedereen over alles eens zijn, maar toch in gemeenschap met hen blijven – of in dienst bij hen blijven, of vrienden blijven, of bij die kerk blijven, of in dat huwelijk blijven, of in die familie blijven. Dit laat zien hoe we het geestelijke Israël kunnen liefhebben, terwijl we het toch niet eens hoeven te zijn met elk beleid van de moderne natie.
 
Ingeënt – Paulus’ antwoord op de kwestie van de ‘haat tegen Israël’ in zijn tijd: Efeziërs 2:11-18
"Bedenk daarom dat jullie, die van geboorte heidenen zijn en door degenen die zichzelf ‘de besnedenen’ noemen (wat met menselijke handen aan het lichaam wordt gedaan) ‘onbesnedenen’ worden genoemd – bedenk dat jullie destijds gescheiden waren van Christus, uitgesloten van het burgerschap van Israël en vreemdelingen waren ten opzichte van de verbonden der belofte, zonder hoop en zonder God in de wereld. Maar nu, in Christus Jezus, zijn jullie, die eens ver weg waren, dichtbij gebracht door het bloed van Christus.”
 
“Want Hijzelf is onze vrede, die de twee groepen tot één heeft gemaakt en de barrière, de scheidingsmuur van vijandschap, heeft afgebroken door in zijn vlees de wet met haar geboden en voorschriften opzij te zetten. Zijn bedoeling was om uit de twee in zichzelf één nieuwe mensheid te scheppen en zo vrede te stichten, en hen beiden in één lichaam met God te verzoenen door het kruis, waarmee Hij hun vijandschap tenietdeed. Hij kwam en verkondigde vrede aan jullie die ver weg waren, en vrede aan degenen die dichtbij waren. Want door Hem hebben wij beiden toegang tot de Vader door één Geest.”
 
We zien dus dat Israël haten neerkomt op jezelf haten, want Jezus heeft door Zijn bloed zowel Joden als heidenen tot één gemaakt. Bedenk dat het in de tijd van Paulus de ongelovige Joden waren die hem volgden en oproer en onrust veroorzaakten. Toch schreef hij dat er nu vrede met hen is door Christus – hoewel zij dat feit niet accepteerden omdat zij Jezus verwierpen.
 
Heb Israël lief omwille van het overblijfsel
In Romeinen 11:1-4 beschrijft Paulus het conflict waarover we hier spreken. Zij hebben Gods profeten gedood en vervolgen de kerk, dus hoe kunnen zij bemind worden? Paulus antwoordt in vers 5: „Toch is er op dit moment een overblijfsel gelaten naar de verkiezing der genade.”
 
Hij zegt: heb die Israëlieten (Joden) lief die tot de Heer zijn gekomen, want zij zijn het overblijfsel van gelovigen binnen het jodendom dat tot op de dag van vandaag bestaat. Hij verwoordt het op een andere manier in de verzen 17-20, waar hij over ons, niet-Joden, spreekt als een wilde olijftak die in de boom van het jodendom is geënt:
 
"Als sommige takken zijn afgebroken en jij, hoewel een wilde olijftak, tussen de andere bent geënt en nu deel hebt aan het voedende sap uit de olijfwortel, beschouw jezelf dan niet als superieur aan die andere takken. Als je dat wel doet, bedenk dan dit: jij ondersteunt de wortel niet, maar de wortel ondersteunt jou. Je zult dan zeggen: ‘Takken zijn afgebroken zodat ik kon worden geënt.’ Dat is waar. Maar zij zijn afgebroken vanwege hun ongeloof, en jij staat door het geloof. Wees niet hoogmoedig, maar vrees.”
 
Ook hier schrijft Paulus aan de gemeente in Rome, die bestond uit Joden en heidenen, en die onderwezen moest worden hoe zij in de liefde van Christus konden samenkomen, en hoe de ene groep tegenover de andere moest staan. En in de verzen 25-26 biedt hij hoop en een belofte met betrekking tot Israël als volk:
 
“Ik wil niet dat jullie onkundig zijn van dit mysterie, broeders en zusters, opdat jullie niet hoogmoedig worden: Israël heeft gedeeltelijk een verharding ondergaan totdat het volle aantal heidenen is binnengekomen, en dan zal heel Israël worden gered. Zoals geschreven staat: ‘De Verlosser zal uit Sion komen; Hij zal de goddeloosheid van Israël afwenden.’”
 
De toekomst van Israël omvat dat men gelooft dat Jezus hun Messias is. We kunnen van die toekomst houden zonder het eens te zijn met al het huidige beleid van de natie, precies zoals Paulus in zijn tijd onderwees.
 
Verder schrijft hij in 4:21-31 aan de Galaten, die worstelden met de vraag in hoeverre een heidense gelovige in de Joodse Jezus joods moest zijn, dat het hemelse Jeruzalem de moeder van ons allen is. Hij zei dat de huidige natie Israël het Israël naar het vlees is, dat de zoon van de belofte heeft vervolgd; en degenen die moeite hebben met het moderne Israël zouden terecht kunnen zeggen dat het naar het vlees is, want zij aanvaarden Jezus niet als Messias. Maar het hemelse Jeruzalem is de plaats van burgerschap voor allen die in Jezus geloven, Jood of heiden, want Hij heeft beide groepen tot één gemaakt door Zijn bloed.
 
Laten we het overblijfsel van Joodse gelovigen liefhebben, het eeuwige doel liefhebben, het goddelijke plan voor de natie liefhebben, zelfs als er onenigheid bestaat over de politiek. Als je worstelt met haat tegen Israël, overweeg dan om te groeien in liefde, door je aandacht te verleggen van websites die haat aanwakkeren naar websites die spreken over Gods eeuwige plan voor juist die zeer gebrekkige natie en dat volk. En heb Gods plan lief, heb je Joodse Messias lief en Zijn plan om terug te keren naar Israël, naar Jeruzalem, om vanuit dat volk en die hoofdstad over de wereld te regeren.
 
Volgende week een nieuw onderwerp, tot dan, zegen,
John Fenn/AK
cwowi.org en stuur me een e-mail op cwowi@aol.com
 ]]>Sat, 22 Aug 2026 07:00:00 GMThttps://www.cwowi.eu/weekly-thoughts-nl-wekelijkse-gedachten/wat-moeten-we-geloven-over-israel-2-van-3What to believe about Israel? 2 of 3
Wat moeten we geloven over Israël? 2 van 3
 
Hallo allemaal,
 
Vorige week hebben we gekeken naar het liefhebben van Israël vanwege zijn goddelijke bestemming, terwijl je het toch oneens kunt zijn met sommige of alle aspecten van het hedendaagse Israëlische beleid. Sommigen kunnen die twee niet van elkaar scheiden; zij denken dat als je voor Israël bent, je een idioot bent, dat je gebrekkig beleid negeert, niet gered bent of erger nog, lol. Anderen vragen zich af hoe een christen Israël zou kunnen haten.
 
Ik werd benaderd door een bekende joodse gelovige in Jezus, die zijn eigen tv-programma heeft, om twee interviews te doen. Voordat de uitnodiging officieel werd gedaan, vroeg hij me: „Geloof je in de vervangingstheologie?“
 
Vervangingstheologie
Vervangingstheologie is het geloof dat de kerk Israël volledig heeft vervangen als Gods uitverkoren volk en daarmee het verbond en de beloften heeft geërfd die aan Israël waren gegeven. Het maakt het moderne Israël irrelevant, net als elke andere natie. Het geeft christenen een reden om Israël te haten, waarbij ze het eens zijn met degenen die niet willen dat het bestaat, of er in ieder geval tegen zijn.
 
Ik geloof niet in de vervangingstheologie, hoewel ik intellectueel begrijp hoe degenen die denken dat de kerk de natie Israël volledig heeft vervangen, dit kunnen geloven. Ik ben iemand die een idee kan scheiden van een persoon, hun idee kan onderzoeken en het ermee eens of oneens kan zijn, en toch van hen kan houden; daarom voel ik me niet beledigd door meningsverschillen over deze of enige andere leerstelling.
 
Als je mij kent, weet je dat context alles is bij het goed begrijpen van passages in de Bijbel. We beginnen dus bij het begin van Israël als natie.
 
De stam Levi was niet Gods eerste keuze als priesterfamilie – alle eerstgeborenen waren dat
In Exodus 13:1-2 eiste God de eerstgeborenen van elk gezinslid op als priesters voor Hem. „Heilig (zet apart voor mijn gebruik) voor mij alle eerstgeborenen… zij zijn van mij.”
 
Dit was Zijn eerste keuze en dat is belangrijk om het Nieuwe Testament te begrijpen. Hij had hen ‘vrijgekocht’ door het bloedoffer van het paaslam, waardoor alle eerstgeborenen van Israël werden gered van de dood in de plaag van de eerstgeborenen. Ze waren nu dus van Hem. Het was het bloed van het lam waardoor zij uit (van tussen) de doden werden geboren. „Wijd voor Mij alle eerstgeborenen… onder de kinderen van Israël... zij zijn van Mij.“
 
Hij voegt aan de eerstgeborenen toe: In Exodus 19:5-6 zei God het volgende:
”Als jullie Mij nu volledig gehoorzamen en Mijn verbond nakomen, dan zullen jullie van alle volken Mijn kostbare bezit zijn. Hoewel de hele aarde van Mij is, zullen jullie voor Mij een koninkrijk van priesters en een heilig volk zijn."
 
Ik kan dit niet genoeg benadrukken: het plan van de Vader was dat het hele volk van Israël een koninkrijk van priesters zou zijn dat de wetten van Mozes zou vertegenwoordigen voor de overige volken van de aarde. Dus zouden alle eerstgeborenen uit alle stammen priesters zijn geweest, EN in tweede instantie de rest van het volk in verschillende functies. Zij hadden een volk van priesters voor God moeten zijn, dat Zijn wegen aan de volken van de aarde zou overbrengen. Zijn plan was dat via Israël alle niet-Joodse volken – de heidenen – tot God zouden komen.
 
Israël verwerpt zijn priesterschap
Dat was in Exodus 19. Maar in Exodus 20:18-21 verwierp het volk zijn roeping als een volk van priesters, door te zeggen dat Mozes en zijn familie met God moesten spreken en hen moesten vertellen wat Hij zei:
"Zij bleven op afstand staan en zeiden tegen Mozes: ‘Spreek zelf tot ons, dan zullen wij luisteren. Maar laat God niet tot ons spreken, anders zullen wij sterven.’
 
Wat moest de Vader doen? Het volk als geheel verwierp zijn priesterambt, hoewel Hij nog steeds de eerstgeborenen had. Maar de Vader paste Zijn plannen aan om rekening te houden met hun ongeloof, zoals te zien is in Exodus 32:25-29 bij het Gouden Kalf.
Alleen de Levieten, van alle stammen, stonden op uit ijver voor de Heer en doodden 3.000 van de afgodendienaars. Voor een deel:
 
"Mozes... stond bij de ingang van het kamp en zei: ‘Wie voor de Heer is, kom naar mij toe.’ En alle Levieten schaarden zich om hem heen. Toen zei hij tegen hen: ‘Dit zegt de Heer, de God van Israël: ‘Laat ieder man een zwaard aan zijn zijde binden. Ga het kamp door, van het ene uiteinde naar het andere, en dood ieder zijn broer, zijn vriend en zijn buurman.’ De Levieten deden wat Mozes hun had opgedragen, en die dag stierven er ongeveer drieduizend mensen. Toen zei Mozes: Vandaag hebt u zich aan de HEER gewijd, want ieder heeft zich gewijd in zijn zoon en in zijn broer, opdat Hij u vandaag een zegen mag schenken.”
 
Dat was de instelling van de stam Levi als priesterlijke stam. De Heer maakte dit officieel in Numeri 3:12:
„Zie, Ik heb de Levieten uit het midden van de zonen van Israël genomen in plaats van alle eerstgeborenen die de baarmoeder openen… daarom zullen de Levieten van Mij zijn.”
 
Kijk naar de ontwikkeling die de Heer doorliep: eerst kocht Hij de eerstgeborenen vrij met het bloed van het paaslam toen zij nog in Egypte waren. Dus de eerstgeborenen van alle stammen zouden priesters voor Hem zijn. Vervolgens breidde Hij dat in Exodus 19:6 uit tot het hele volk. Toen zij hun nationale priesterschap verwierpen, had Hij in ieder geval nog de eerstgeborenen die Hij met het bloed van het lam had vrijgekocht.
 
Maar toen de Levieten (de familie van Mozes en Aäron) zich bij het incident met het gouden kalf onderscheidden door hun ijver voor heiligheid en de zaken van God, besloot Hij de eerstgeborenen vrij te stellen van priesterlijke taken en ook de andere elf stammen vrij te stellen, waarbij Hij de stam Levi aanwees als de priesters. „Ik heb de Levieten uit het midden van de zonen van Israël genomen in plaats van alle eerstgeborenen... daarom zijn de Levieten van Mij.”
 
MAAR wacht, er is meer!
Dat de Heer de eerstgeborenen en de andere elf stammen vrijstelde van hun priesterlijke taken, betekende niet dat Hij geen groter plan had dat nog steeds in werking was. Door een compromis te sluiten met Israël vanwege hun ongeloof, kon Hij met de Levieten samenwerken om de wet van Mozes vast te stellen. Maar er was nog steeds het feit dat Hij de eerstgeborenen had vrijgekocht door het bloed van het paaslam. Ze waren vrijgesteld van priesterlijke taken, maar de eerstgeborenen waren nog steeds vrijgekocht en behoorden Hem toe door het bloedoffer van het lam. Daarom konden ouders, INDIEN zij hun eerstgeborene aan het tempelwerk wilden wijden, dat doen, of zij konden hun eerstgeborene van de Heer terugkopen.
 
Numeri 18:15-16 vertelt ons dat de Heer ouders toestond hun eerstgeborene van Hem terug te kopen als zij niet wilden dat deze priester in de tempel zou worden. Dit is bijvoorbeeld de reden waarom we eeuwen later zien dat Hanna ervoor kiest haar eerstgeboren zoon, Samuel, af te staan om in de tempel te dienen, in plaats van hem terug te kopen (1Samuël 1). Het is ook de reden waarom Jozef en Maria in Lucas 2:22-24 in de tempel zijn om hun eerstgeboren zoon, Jezus, terug te kopen van de dienst in de tempel.
 
Laten we nu vooruitspoelen naar de opgestane en opgevaren Heer Jezus. Hij maakte het plan compleet, als het definitieve en ware Paaslam, door zoveel mogelijk gelovigen te redden uit hun eigen ‘Egypte’, zodat zij een koninkrijk van priesters zouden worden, zoals Hij in Exodus 19:6 had gewild. Daarom schreven Johannes en Petrus:
 
“En Hij heeft ons voor onze God tot een koninkrijk van priesters gemaakt en wij zullen op aarde regeren.” “En Hij heeft ons tot koningen en priesters gemaakt voor God, Zijn Vader...” “En jullie zijn een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap, een heilige natie, een bevoorrecht volk, opdat jullie de lof zouden verkondigen van God, die jullie uit de duisternis in het licht heeft geroepen. Jullie waren vroeger geen volk, maar nu zijn jullie het volk van God.” Openbaring 5:10; 1:6 en 1Petrus 2:9-10
 
De Vader heeft Zijn zin gekregen – Hij heeft nu een koninkrijk van priesters, meer nog, een koninklijk geslacht zoals Petrus schreef, een koninklijk priesterschap die op een dag op aarde zullen regeren. Maar het feit dat wij, gelovige heidenen, door het geloof in Jezus zijn opgenomen als deel van de familie van priesters samen met het gelovige Israël, doet niets af aan Gods doel voor de moderne natie Israël.
 
Volgende week: wat er van de eerstgeborene is geworden, wat er uiteindelijk met Israël zal gebeuren, en meer. Tot dan, zegen,
John Fenn/AK
cwowi.org en stuur me een e-mail op cwowi@aol.com
 ]]>Sat, 15 Aug 2026 07:00:00 GMThttps://www.cwowi.eu/weekly-thoughts-nl-wekelijkse-gedachten/o-que-acreditar-acerca-de-israelWhat to believe about Israel? 1 of 3
Wat moeten we geloven over Israël? 1 van 3
 
Hallo allemaal,
 
Wat moeten christenen geloven over de moderne staat Israël?
 
We moeten een onderscheid maken tussen gerechtvaardigde kritiek op Israël en haat tegen de staat omdat deze joods is.
 
Er zijn mensen die zichzelf christenen noemen en die de moderne staat Israël haten. Maar van Israël houden vanwege zijn geestelijke waarde betekent niet dat je het niet oneens kunt zijn met het beleid van de moderne staat.
 
Het is dezelfde redenering in de politiek: als iemand het oneens is met het beleid van een ambtenaar die tot een etnische minderheid behoort, wordt hij ervan beschuldigd racistisch te zijn. Sommigen vinden het moeilijk te begrijpen dat je tegen een beleid kunt zijn zonder tegen de persoon te zijn die dat beleid ondersteunt. Hun hypocrisie en onvolwassenheid komen aan het licht doordat ze het niet op alle punten eens zijn met hun baas, collega’s of met het bedrijfsbeleid, maar daar toch blijven werken. Ze zijn het niet op alle punten eens met hun partner, maar blijven toch getrouwd. Ze zijn het niet met iedereen in hun uitgebreide familie eens, maar onderhouden toch een band met hen allemaal. Ze zijn het niet eens met het overheidsbeleid van het land waarvan ze staatsburger zijn en/of waar ze wonen, maar blijven daar toch wonen.
 
Maar als het om Israël gaat, haten ze Israël en als je het niet met hen eens bent, breken ze het contact met je af, verwijderen ze je als vriend, enzovoort. Laten we dus de Schrift eens onder de loep nemen. Want in de tijd van Paulus vervolgde Israël de gemeente, en hij moest toen dezelfde vragen beantwoorden die wij vandaag de dag hebben over hoe we het gebrekkige beeld van Israël kunnen verzoenen met het feit dat Jezus Joods is, terugkeert naar Jeruzalem en de wereld zal regeren vanuit de stad Jeruzalem.
 
En ik wil hier uit ervaring nog het volgende aan toevoegen: er zijn vaak geesten gehecht aan iemand die een onlogische en heftige haat tegen Israël koestert – niet alleen het oneens zijn met het moderne Israëlische beleid, maar haat. Wanneer haat de logica te boven gaat en men niet in staat is het geestelijke en hogere doel van de natie lief te hebben, heeft die persoon meestal een demon die hem of haar tot haat verleidt.
 
Los van liefde of haat, het eens of oneens zijn, doe een stap terug naar respect en eerbied voor de zaken van God, want de Vader heeft bepaald dat Israël als natie zal blijven bestaan, Jeremia 31:31-36:
31 Zie, de dagen komen, spreekt de HEERE, dat Ik een nieuw verbond zal sluiten met het huis van Jakob en met het huis van Juda:
32 niet naar het verbond dat Ik met hun vaderen gesloten heb op de dag dat Ik hen bij de hand nam om hen uit het land Egypte te leiden; want zij hebben Mijn verbond verbroken, hoewel Ik hun echtgenoot was, spreekt de HEERE;
33 Maar dit is het verbond dat Ik na die dagen met het huis van Israël zal sluiten, spreekt de HEER: Ik zal Mijn wet in hun binnenste leggen en die in hun hart schrijven; Ik zal hun God zijn, en zij zullen Mijn volk zijn.
34 En zij zullen niet langer ieder zijn naaste en ieder zijn broeder onderwijzen, zeggende: ‘Ken de HEER’, want zij zullen Mij allen kennen, van de kleinste tot de grootste onder hen, spreekt de HEER; want Ik zal hun ongerechtigheid vergeven en hun zonden niet meer gedenken.
35 Zo heeft de HEER gesproken, die de zon geeft als licht overdag, en de wetten van de maan en de sterren als licht ’s nachts, die de zee verdeelt en waarvan de golven brullen; de HEER der heerscharen is Zijn naam;
36 Als deze wetten voor Mijn aangezicht wijken, zo zegt de HEER, dan zal ook het nageslacht van Israël voor altijd ophouden een volk voor Mijn aangezicht te zijn.
 
Laten we ook niet vergeten dat volgens Daniël 12:1, de aartsengel Michaël de leiding heeft over het volk van Israël. Dus als iemand het beleid van de moderne natie niet ziet zitten, moet hij op zijn minst het eeuwige plan van de Vader voor die natie respecteren, en het feit dat de machtigste engel van allemaal de leiding heeft over de bescherming van die natie. Wie eer en respect voor de zaken van God negeert, staat aan dezelfde kant als de onrechtvaardige rechter uit Lucas 18:1-8, die noch God noch mens vreesde.
 
Als iemand de Vader en onze Heer liefheeft – aangezien ons Leven uit de Vader voortvloeit – moet er in ons ook liefde zijn voor het eeuwige doel van de Vader voor Israël, zelfs als men het oneens is met het beleid van de moderne natie. Zijn eeuwige plan is nog steeds van kracht en werkt door, ondanks de tekortkomingen en zwakheden van de mens, en daar kunnen we van houden.
 
Er zijn verschillende zaken waarmee christenen rekening moeten houden wanneer ze over Israël en het jodendom spreken
 
Het etnische Israël – Gods verbond met Abraham verzekerde hun plaats als een uniek volk, vooral vanaf Genesis 32, toen Jakobs naam werd veranderd in Israël, oftewel ‘degene die met God worstelt’. Als men het verbond van Abraham met God niet aanvaardt, dan is Genesis 32:24-29 het bewijs, want vanaf dat moment waren zij een volk, de kinderen van Israël.
 
Israël werd een natie net na de uittocht uit Egypte – In Exodus 19:6 bepaalde God dat zij voor Hem een natie van priesters zouden zijn, om de volken van de aarde Zijn wegen te tonen.
 
Israël in het Beloofde Land – In Genesis 12:1-7 verscheen de Heer (opnieuw) aan Abraham toen hij het land had bereikt, en zei dat het door God aan hem en zijn nakomelingen was gegeven. In Genesis 15:7 zei God opnieuw uitdrukkelijk dat het land waarin Abraham zich vestigde, voor hen bestemd was. Dit wordt herhaald in Deuteronomium 29:13. (Handelingen 7:2/Gen. 12:1,7)
 
Israël is geschapen met een goddelijk doel – In Genesis 12:1-3 en hoofdstuk 15 zegt God tegen Abraham, de vader van het Joodse volk, dat in hem alle volken gezegend zullen worden. Israël is geschapen om een zegen te zijn voor alle volken, en dat doel is niet afhankelijk van het feit of elke afzonderlijke Jood met God wandelt.
 
Door de eeuwen heen zijn veel Joden niet trouw geweest in hun wandel met God, maar Zijn hogere doel voor de natie en dat volk is altijd aan het werk geweest.
 
Dit is belangrijk om te begrijpen – Gods trouw aan Zijn belofte aan Israël is niet afhankelijk van hun trouw aan Hem. De tijd die we ‘De Grote Verdrukking’ noemen, draait volledig om het ontrouwe Israël dat tot geloof komt in Jezus als hun Messias. Van de twee getuigen die de regen kunnen tegenhouden en water in bloed kunnen veranderen – Elia als vertegenwoordiger van de profeten en Mozes als vertegenwoordiger van de Wet – tot de 144.000 Joodse evangelisten die het land doorkruisen, tot de wederkomst van Jezus op de Olijfberg: de laatste jaren van dit tijdperk draaien om het feit dat Israël Jezus als Messias erkent. Bij Zijn wederkomst zullen sommigen Hem volgens Zacharia 13:6 vragen: „Wat zijn dat voor wonden aan Uw handen?“ En Hij zal antwoorden: „Dat zijn de wonden waarmee Ik in het huis van mijn vrienden ben verwond.“
 
Is dit niet dezelfde trouw die Hij ons betoont? Is Hij niet trouw geweest tegenover ons, terwijl wij Hem ontrouw zijn geweest? Is Hij niet beter voor jou geweest dan jij voor jezelf? Hetzelfde geldt voor het verbond dat met Abraham en zijn nakomelingen naar het vlees is gesloten – Hij is hen door de eeuwen heen trouw gebleven. Hun roeping en bestemming als volk worden niet veranderd of tenietgedaan door hun ontrouw.
 
Een van de redenen waarom een christen Israël zou moeten liefhebben, is dus dat zij door God zijn uitverkoren, door God zijn gesticht, door God het land hebben gekregen waarvan zij een deel bewonen, en een groter goddelijk doel hebben.
Ook het feit dat Jezus Joods is en naar Israël terugkeert, zijn redenen om van Israël te houden.
 
Volgende week: Het overblijfsel binnen Israël, twee tot één gemaakt, en meer. Tot dan, zegen,
John Fenn/AK
cwowi.org en stuur me een e-mail op cwowi@aol.com
 ]]>Sat, 08 Aug 2026 07:00:00 GMThttps://www.cwowi.eu/weekly-thoughts-nl-wekelijkse-gedachten/emoties-en-gevoelens-beheersen-met-logica-3-van-3-naar-beide-kanten-kijkenControlling Emotions and feelings with logic. 3 of 3 Looking both ways 
Emoties en gevoelens beheersen met logica. 3 van 3 Naar beide kanten kijken 
 
Hallo allemaal,
 
Ik was 15 en had een leerlingrijbewijs. Mijn moeder zat op de passagiersstoel en gaf me aanwijzingen terwijl ik reed. Toen we bij een kruispunt kwamen, stopte ik, en ze zei: „Kijk naar beide kanten, kijk dan nog een keer, en als je wegrijdt, kijk dan weer naar beide kanten.” Ze legde uit dat een tegemoetkomende auto soms door een deel van het carrosserieframe wordt geblokkeerd, dus je kijkt één keer, dan nog een keer, en als je wegrijdt, kijk je nogmaals.
 
Emotionele redenering kijkt niet beide kanten op. Ze kijkt maar één kant op. Ze zoekt anderen om die ene kant te ondersteunen, waardoor het voor hen de waarheid wordt, hoewel anderen kunnen zien dat ze niet beide kanten opkijken.
 
Laten we eens kijken hoe we de Schrift kunnen begrijpen door emotie en logica in evenwicht te brengen, wat een basis biedt voor het nemen van belangrijke levensbeslissingen.
De vraag is: volgt emotie de waarheid, of vervangt emotie een zorgvuldige afweging van de waarheid?
 
Gezonde christelijke leer spreekt zowel het hart als het verstand aan. Zoals Jezus zei, omvat het grootste gebod dat je God liefhebt met heel je hart, ziel, kracht en verstand (Marcus 12:30). Bijbels onderscheidingsvermogen onderdrukt emoties niet; het zorgt ervoor dat emoties worden gevormd door Gods waarheid in plaats van door overtuigende persoonlijkheden of online inhoud. Emoties zijn niet de vijand. Leren om gedachten en emoties in balans te brengen is de sleutel.
 
Maar weet allereerst dat niemand dit voor jou kan doen.  Niemand kan voor je bidden om je die doorbraak te geven waardoor je het niet meer moeilijk hebt. Geen enkel visioen van Jezus of de hemel zal daar verandering in brengen. De Bijbel is heel duidelijk: we moeten allemaal ons denken vernieuwen, onze oude wegen en gedachten achter ons laten en ons richten op Zijn hogere wegen en gedachten. Er is niet één grote, mystieke geestelijke sleutel die, als je die eenmaal onder de knie hebt, alle hemelse zaken voor je zal ontsluiten. We zijn ons hele leven lang discipelen, studenten, leerlingen. Het is werk om emoties ondergeschikt te maken aan wat we in Christus weten. Maar het is mogelijk. Het is basic Christendom, maar toch beginnen veel mensen nu pas te leren hoe ze verbeeldingen en gedachten in gehoorzaamheid aan Christus gevangen kunnen nemen. Gehoorzaamheid betekent dat je je gedachten in overeenstemming moet brengen met Jezus. Gehoorzaamheid betekent dat je jezelf vertelt wat je zult voelen en wat je zult denken. Je doet dit door de redenering te onderbouwen met gezond verstand, en met bijbelverzen, gebaseerd op het feit dat je Hem kent. Niet alleen gelooft, maar Hem kent.
 
Laten we eens enkele emotionele triggers in kaart brengen:
 
Urgentie: „Je moet dit nu geloven, anders mis je wat God aan het doen is.”
Angst: „Als je deze leer in twijfel trekt, verzet je je tegen God.”
Woede: Andere christenen, kerken of leiders voortdurend afschilderen als vijanden.
Trots/ego: „Alleen de werkelijk geestelijken begrijpen dit geheim.”
Geestelijk eiland: volgelingen aanmoedigen om alle andere voorgangers, kerken of leraren te wantrouwen.
Zij hebben gelijk, alle anderen hebben ongelijk: gewaagde beweringen doen, terwijl ze zelden uitleg geven of de Schrift in zijn context toelichten.
Persoonlijkheidsgericht: de ervaringen of openbaringen van een leraar worden belangrijker dan de bijbeltekst.
 
Het bovenstaande zijn symptomen van op gevoelens gebaseerde theologie, wat een vals geloof is. Sommige bedieningen gebruiken angst en manipulatie zodat mensen blijven komen. Mensen wordt verteld dat als ze hun kerk verlaten, ze zich blootstellen aan de duivel. Als ze de volgende dienst missen, zetten ze de deur open voor de duivel. Als ze niet doneren aan dit of dat project of niet elke week hun tiende geven, zal Satan hun financiën afnemen. Een groot deel van de christelijke cultuur gebruikt angst om gemeenten of kijkers in het gareel te houden en terug te laten komen, wat leidt tot problemen met zelfbeeld, onzekerheid over hun wandel met God en zelfs zonden zoals ik hierboven heb genoemd.
 
Emoties in evenwicht brengen met redenering: de Bereërs
In Handelingen 17:1-12 zien we een emotioneel geladen situatie. In de verzen 1-5 wordt ons verteld dat Paulus in Thessaloniki aankomt en daar drie zaterdagen achter elkaar in de synagoge over Jezus sprak. Paulus verwees altijd naar de Schrift om uit te leggen hoe Jezus de typen, schaduwen en profetieën van het Oude Testament vervulde en in feite de Messias is.
Er wordt ons verteld dat veel van de Grieken geloofden, maar dat ongelovige Joden, ‘gedreven door afgunst’, naar de markt gingen, daar slechte mannen aantroffen die rondhingen, en hen opstookten tot een woedende menigte.
 
Het Griekse woord dat in andere vertalingen met ‘gedreven door afgunst’ of ‘tot jaloezie aangewakkerd’ wordt vertaald, is het Griekse woord ‘zeloo’. In het Grieks van de 1e eeuw is dit een woord dat wordt gebruikt voor heet, borrelend, kokend water. Deze ongelovige Joden waren een emotionele ketel met borrelend, kokend water.
 
Meer dan jaloers, meer dan afgunstig: ze kookten van woede en zetten mannen aan die niets beters te doen hadden, om onrust te stoken, waarna ze het huis van Jason bestormden, waar de (huis)kerk was gevestigd. Vrienden haalden Paulus en Silas uit de stad en brachten hen op weg naar Berea, zo’n 44 mijl (71 km) verderop. Ook daar ging Paulus de synagoge binnen en onderwees hij dezelfde dingen over Jezus. Maar van de Bereërs staat er: „… zij onderzochten dagelijks de Schriften om te zien of deze dingen waar waren, en daarom geloofden velen van hen…“
 
Ze hadden zich kunnen laten meeslepen door de emoties van de rel in Thessaloniki, waar Paulus net vandaan was gekomen, maar dat deden ze niet. Ze kozen ervoor om te bestuderen wat Paulus zei, en daarom geloofden velen van hen. Ze vergeleken hoofdstukken en verzen met de beweringen van Paulus, en geloofden daardoor de waarheid. Hun geloof in Jezus was niet gebaseerd op emotie, maar op logica, redenering en het toetsen van de leer van Paulus aan de hand van hoofdstukken en verzen. Daarom geloofden ze.
 
Bijbelse principes voor onderscheidingsvermogen – De Bijbel moedigt gelovigen consequent aan om zorgvuldig na te denken, en niet alleen emotioneel te reageren.
Handelingen 17:11: De Bereërs luisterden gretig en onderzochten dagelijks de Schriften om te verifiëren wat ze hoorden.
1Tessalonicenzen 5:21: „Onderzoek alles; houd vast aan wat goed is.”
1Johannes 4:1: „Geloof niet elke geest, maar toets de geesten.”
Jakobus 1:19: Wees snel om te luisteren, traag om te spreken en traag om boos te worden.
Efeziërs 4:14–15: Groei in volwassenheid, zodat je niet „heen en weer geslingerd“ wordt door elke nieuwe leer.
 
Praktische vragen om te stellen
Vraag jezelf het volgende af voordat je een online leer aanvaardt of deelt:
Op welke tekst is dit gebaseerd? Legt de leraar de tekst uit in zijn context, of citeert hij alleen losse verzen?
Zou ik dit aan de hand van de Bijbel alleen kunnen uitleggen? Of vertrouw ik vooral op het charisma of de persoonlijke verhalen van de spreker?
Welke emotie probeert dit op te wekken? Angst? Woede? Opwinding? Trots? Schuldgevoel?
 
Leidt deze emotie mij naar Christus of naar impulsieve reacties? Wekt het angst op, brengt het mij in verwarring, wordt het gepresenteerd als ‘hogere kennis’?
Zouden volwassen christenen met verschillende achtergronden dit herkennen als getrouwe bijbelse leer?
 
Gezonde online gewoonten
Lees het hele hoofdstuk, niet alleen het geciteerde vers. Vergelijk verschillende betrouwbare leraren in plaats van te vertrouwen op één influencer. Blijf verbonden met een plaatselijke kerk waar de Schrift in gemeenschap kan worden besproken. Bid om wijsheid voordat je conclusies trekt. Wacht even voordat je emotioneel geladen berichten deelt. Evenwicht is de sleutel. Wees je bewust van wat er allemaal te vinden is, maar geef je niet over aan iets waarvan je niet zeker weet dat het de waarheid is.
 
Leer een leerstelling van twee kanten te bekijken: kijk naar je eigen zelfbeeld en naar eventuele twijfels of angsten die je hebt over je positie in Christus. Lees de Schriftgedeelten die de nadruk leggen op de realiteit van de nieuwe schepping – je gelooft, dus heb je Christus in je, de hoop op heerlijkheid. Rust daarin, zoek verzen die dat feit ondersteunen, namelijk dat Christus in je is.
Rust in die vrede. Vrede in je geest is de boodschap van de Vader aan jouw geest dat alles goed is tussen jou en Hem. Kies ervoor om de waarheid van het Nieuwe Testament te geloven. Train je emoties om het Woord en het Levende Woord Zelf te gehoorzamen.
 
Volgende week een nieuw onderwerp. Zegen,
John Fenn/AK
cwowi.org en stuur me een e-mail op cwowi@aol.com
 ]]>Sat, 01 Aug 2026 07:00:00 GMThttps://www.cwowi.eu/weekly-thoughts-nl-wekelijkse-gedachten/emoties-en-gedachten-beheersen-met-logica-een-leugen-voorafgaand-aan-een-zonde-2-van-3Controlling emotions and thoughts with logic:A lie before a sin 2 of 3
Emoties en gedachten beheersen met logica: Een leugen voorafgaand aan een zonde 2 van 3
 
Hallo allemaal,
 
Voordat Adam en Eva zondigden, geloofden ze een leugen: „Jullie zullen niet sterven.” (Genesis 3:4; Satan weerlegde Eva’s bewering dat God had gezegd dat ze zouden sterven als ze van die boom zouden eten.)
 
Elke zonde is terug te voeren op een leugen die iemand geloofde, hoe lang geleden die persoon die leugen ook geloofde. Een kind kan seksueel misbruikt worden en de leugen geloven dat het zijn of haar eigen schuld was, of dat hij of zij het verdiende, of dat hij of zij het zelf heeft veroorzaakt – allemaal leugens – maar dit bepaalt vaak iemands relaties, zijn of haar hele leven lang. Ik heb nog nooit een zonde gevonden die geen leugen als wortel had – ik veronderstel dat dit komt doordat de eerste zonde op aarde geworteld was in het geloven van een leugen, zodat alle latere zonden terug te voeren zijn op die oorspronkelijke leugen.
 
In mijn generatie, lang vóór het internet, waren er ‘meisjesbladen’. Veel jongens en meisjes leerden daaruit over s*xualiteit en uit de popcultuur van die tijd hoe mannen en vrouwen met elkaar omgaan – wat allemaal leugens zijn en niet de manier waarop God mannen en vrouwen heeft bedoeld om met elkaar om te gaan in het leven, de liefde, s*x en het huwelijk. Ze geloofden een leugen. Meisjes groeien op tot vrouwen die hun lichaam haten omdat ze de leugen geloofden dat ze een bepaald lichaamstype of uiterlijk moeten hebben.
 
Ik heb verschillende vrouwen gekend die, na vele jaren huwelijk en het krijgen van kinderen, besloten dat ze lesbisch waren en hun echtgenoten verlieten voor een andere vrouw. In de gevallen die ik persoonlijk ken, hadden hun echtgenoten geen emotionele band met hun vrouwen; ze waren erg logisch ingesteld, waardoor de vrouw de leugen geloofde dat ze op die lesbische manier wel een emotionele band met een andere vrouw kon opbouwen.
 
Een jongen kan misbruikt zijn of van nature zachtaardiger zijn dan sommige mannen, en misschien wordt hij daardoor gepest, en gelooft hij de leugen dat hij veilige liefde bij andere mannen kan vinden, op zoek naar die emotionele band en liefde – omdat hij een leugen heeft geloofd. Er zijn vrouwen die heel vrouwelijk zijn en anderen die meer mannelijke trekken hebben, en mannen die vrouwelijker zijn en anderen die puur mannelijk zijn – Satan spreekt leugens en leidt mensen de zonde in.
 
Er worden ook leugens verteld over God de Vader, en wanneer mensen die geloven, hebben ze vaak wel een band met Jezus maar niet met de Vader, omdat ze Hem vrezen als een Grote Onbekende. Jezus’ uitspraak in Johannes 14:9: ‘Wie mij gezien heeft, heeft de Vader gezien’, slaat voor hen nergens op. Wanneer leugens over God worden onderwezen, kunnen christenen gaan twijfelen aan hun verlossing, twijfelen of ze ‘goed genoeg’ zijn, of denken dat ze de onvergeeflijke zonde hebben begaan, ook al geloven ze in Jezus en houden ze van Hem.
 
Iemand kan te zwaar zijn omdat hij of zij ergens in het verleden geloofde dat eten troost bracht – hij of zij geloofde een leugen. Iemand kan denken dat de volgende uitverkoop, de volgende promotie of meer geld hem of haar gelukkig zal maken – hij of zij geloofde een leugen. Het kennen van de Vader en Zijn liefde – de liefde van Christus – is het geneesmiddel tegen alle leugens.
 
Jezus leerde in de gelijkenis van de zaaier in Marcus 4:17 dat iemand die ‘geen wortel in zichzelf heeft’, beproevingen (druk van omstandigheden) of vervolging (de mening van anderen over hem) niet kan doorstaan en struikelt. Efeziërs 4:17 onthult dat verankering en gronding te vinden zijn in de (agape-)liefde van Christus die in onze geest gekend is, want deze gaat het verstand te boven. ALS iemand de liefde van de Vader – de liefde van Christus – onvoorwaardelijke liefde, misschien voor het eerst in zijn leven, leert kennen, kan hij de grondleggende leugen gemakkelijker ontkrachten.
 
Satan staat aan de buitenkant en kijkt naar binnen
Jezus zei in Johannes 8:44 dat wanneer Satan een leugen spreekt, hij dat uit zichzelf doet. Met andere woorden, hij heeft niemand die het met hem eens is. We zouden kunnen zeggen dat hij van buitenaf toekijkt. Hij bevindt zich in het rijk der duisternis, in dat koninkrijk dat voor hem is bereid en waarin alles wat van God is volledig ontbreekt, omdat hij dat zo wilde – maar hij wil zijn koninkrijk en de invloed ervan uitbreiden. Hij spreekt een leugen uit, om te zien wie hem zal geloven.
 
In Amos 3:3 gaat God de strijd aan met het afgodische Israël en vraagt Hij: „Kunnen twee samen wandelen, tenzij zij het eens zijn?“
 
Wanneer iemand een van Satans leugens gelooft, gaat hij akkoord met die leugen, en voor hem wordt het de waarheid. Denk aan Eva die daar stond met die vrucht. ‘We zullen niet sterven?’ Oké, ik zal het proberen… Ze was het eens met de leugen en voor haar werd het een waarheid, ‘haar waarheid’, en ze handelde ernaar. Tegenwoordig, wanneer iemand een leugen gelooft, is het ‘zijn of haar waarheid’, en kan hij of zij boos worden op iedereen die ‘zijn of haar waarheid’ niet ook gelooft. Maar ze spreken de waarheid – voor hen is die leugen waar geworden.
 
Dus als iemand zich niet gered voelt, is dat voor hem of haar de waarheid. Hun vrienden weten dat ze van God houden, dat Hij met hen heeft gecommuniceerd, dat Hij Zich trouw aan hen heeft getoond, maar als ze zich niet gered voelen, dan is dat voor hen de waarheid. Ze hebben een leugen geloofd. In de bovenstaande voorbeelden geloofden ze een leugen en voor hen wordt die de waarheid, zoals weerspiegeld in hun relaties, misschien in hun woonsituatie en hun algehele levensstijl.
 
Leugens zoeken altijd naar bevestiging dat ze daadwerkelijk de waarheid zijn. Daarom zoekt iemand die een leugen heeft geloofd – bijvoorbeeld dat hij weliswaar van God houdt, maar bang is dat Hij hem op de dag des oordeels zal verwerpen – naar bijbelteksten die de leugen ondersteunen dat hij verworpen zal worden. Hij negeert alle verzen die bevestigen dat gelovigen burgers van de hemel zijn, en zoekt in plaats daarvan naar verzen die de leugen ondersteunen die hij heeft geloofd.
 
Het proces om iemand ertoe te brengen een emotionele beslissing te nemen of een emotioneel geloof aan te nemen, is een daad van verleiding
Het geloven in een leugen is een emotionele beslissing. Genesis 3:6 onthult het emotionele denken van Eva: „Toen zij zag dat de boom goed was om te eten, en aangenaam voor de ogen, en wijsheid kon geven, nam zij van de vrucht van de boom en at, en gaf ook aan haar man....”
 
De drie onderstreepte woorden komen in het Hebreeuws nog duidelijker naar voren. Het woord ‘goed’ betekent letterlijk ‘mooi’, en is hetzelfde woord dat voor elke scheppingsdag wordt gebruikt toen God zei: ‘Het is goed (mooi).’ Het volgende woord, ‘aangenaam’, betekent ‘begeerlijk’ of ‘verlangen’, zoals in Psalm 38:9: „O Heer, mijn verlangen ligt open voor U, mijn zuchten is voor U niet verborgen.” Dit spreekt diep van emotioneel verlangen, want we zien het terug in de zin van Eva: „...en mooi (verlangen) voor de ogen...”
 
Het laatste woord, ‘om wijs te maken’, sluit aan bij de emotionele redenering die Eva gebruikte toen zij de leugen geloofde. Het is meer een verleidingsproces, want deze uitdrukking is in het Hebreeuws het woord ‘sakal’, wat betekent ‘verstandig zijn, succesvol zijn, deskundig zijn en in aanzien staan’. Zij combineerde de emotionele elementen – het klonk goed, het zag er goed uit – en berekende in haar gedachten het effect terwijl zij de voorgelegde leugen overwoog. Paulus is het ermee eens dat Eva werd verleid en daardoor misleid, zoals vermeld in 1 Timoteüs 2:14: „Adam werd niet misleid bij de overtreding, maar de vrouw, die misleid was...” Het Griekse woord dat Paulus gebruikte en dat vertaald wordt met ‘misleid’, is ‘exapateo’, oftewel ‘verleiden door misleiding’. Eva werd verleid om een emotionele beslissing te nemen.
 
Dit is het proces dat iemand doormaakt wanneer hij of zij op basis van emotie redeneert, bij het nemen van een op emotie gebaseerde beslissing. De leugen komt eerst, en er wordt grondig over nagedacht. Het klinkt juist, ziet er mooi uit – misschien is het wel een leer van God – en het wordt overwogen en bevestigd door anderen te zoeken die hetzelfde zeggen.
 
Volgende week sluiten we af met zeer praktische stappen waarmee je kunt nagaan of je emotioneel gemanipuleerd wordt, en hoe je een evenwicht kunt vinden tussen redeneren en emoties.
 
Tot dan, zegen,
 
John Fenn/AK
cwowi.org en stuur me een e-mail op cwowi@aol.com
 ]]>Sat, 25 Jul 2026 07:00:00 GMThttps://www.cwowi.eu/weekly-thoughts-nl-wekelijkse-gedachten/emoties-en-gedachten-beheersen-versus-logica-1-van-3Controlling emotions and thoughts vs logic. 1 of 3
Emoties en gedachten beheersen versus logica. 1 van 3
 
Hallo allemaal,
 
Ongeveer zes jaar geleden schreef ik een serie ‘Weekly Thoughts’ over dit onderwerp, maar sinds 2019 is er veel veranderd, dus het is de moeite waard om deze serie bij te werken. In deel 1 van deze serie kijken we naar hoe de samenleving en de christelijke cultuur door social media zijn veranderd, met als gevolg dat miljoenen mensen leven op basis van emotionele beslissingen. Ze hebben de vaardigheden om emotie en logica in balans te brengen verloren of nooit gehad. In deel 2 en 3 kijken we naar hoe we balans in ons leven kunnen vinden, door emotie en logica in Christus in balans te brengen.
 
Toen ik deel uitmaakte van de staf van een megakerk (1994-2000), vroeg de voorganger me wat ik vond van de opkomst van ‘zoekersgevoelige’ of ‘zoekersvriendelijke’ kerken. Mijn voorganger deed bij elke dienst een oproep om naar voren te komen, maar kerken die hun diensten vormgaven naar het voorbeeld van rockconcerten en ‘feel-good’-theologie waren in opkomst. Gevoelens, positief denken en het afmeten van iemands wandel met God aan de hand van hoe men zich voelde en hoe soepel het leven verliep, begonnen de overhand te krijgen. Oproepen tot bekering en het noemen van zonde en bekering in kerkdiensten werden zeldzaam.
 
Hoe mensen zich voelden over zichzelf en de Heer, verving het leren, de logica en de zorgvuldige analyse van het Woord van God. Veel gelovigen van alle leeftijden hebben het vermogen verloren om het Woord van God tot hun uiteindelijke autoriteit te maken; in plaats daarvan kiezen ze ervoor om hun gevoelens tot hun uiteindelijke autoriteit te maken. Hoewel we het hier over christenen hebben, zien we in alle lagen van de samenleving dat mensen meer op emotie dan op logica leven.
 
Leven op basis van gevoelens betekent dat het leven nooit rust kan vinden, omdat emoties als een achtbaan op en neer gaan, afhankelijk van de prikkels die men ontvangt of de gedachten en angsten die men voelt. Dit leidt tot instabiliteit in het leven, omdat hun denken zo veranderlijk is als water, wat alleen maar kan uitmonden in verwarring, woede, onrust en emotionele en mentale aandoeningen. Jakobus schreef in 3:15 dat wijsheid van de aarde gebaseerd is op zintuigen (gevoelens). De wijsheid van boven is rein, vredig, zachtmoedig en toegankelijk.
 
2Corintiërs 10:5
“...gedachten en verbeeldingen die zich tegen de kennis van God verheffen, omverwerpen, en elk bedenksel gevangen nemen tot gehoorzaamheid aan Christus;”
 
De RAND Corporation voerde een onderzoek uit, gepubliceerd in 2019 onder de titel ‘News for a Digital Age’, waarin werd onderzocht hoe het nieuws in de afgelopen 30 jaar werd overgebracht. Uit dit en andere onderzoeken bleek dat nieuws vóór ongeveer 2007 feiten bracht, analyses waarin beide kanten van een kwestie werden belicht, en verslaggeving van gebeurtenissen zonder emotionele lading.
 
Na 2007, wat samenviel met de zeer snelle opkomst van sociale media, waaronder Facebook, Twitter/X en YouTube, ging het nieuws over op het brengen van emotionele inhoud. Meer specifiek, de nieuwsverslaggeving werd subjectief in plaats van objectief. De nadruk lag op een polemische stijl waarin een bepaald standpunt werd verdedigd, in plaats van alleen feiten te rapporteren. Angst, negativiteit, walging, verdriet en woede raakten verweven met krantenkoppen en sociale media. Proportioneel nam het aantal emotioneel neutrale krantenkoppen, analyses en inhoudelijke berichtgeving af.
 
De christenen die al sinds ten minste het jaar 2000 in Christus zijn, of die tussen toen en nu tot Christus zijn gekomen, hebben alleen informatie gekend die via emotie werd overgebracht. Denk daar eens over na. Hoeveel miljoenen gelovigen hebben geen idee hoe ze moeten redeneren en hun gedachten en emoties aan Christus moeten onderwerpen? In zoeker-vriendelijke kerken wordt het woord ‘discipline’ zelden gehoord. Onderwijs over hoe je controle kunt krijgen over je gedachten en gevoelens – wat best moeilijk is als het een nieuwe vaardigheid is – vereist meer dan slechts één zondagspreek. Het vraagt inspanning van de persoon zelf, en het is heel nuttig om iemand aan je zijde te hebben die je helpt de strijd aan te gaan met gedachten en gevoelens, om ze onder de heerschappij van Christus te brengen.
 
Het is dus logisch dat ze hun wandel met de Heer op dezelfde manier zien: als ze zich gered voelen, als ze voelen dat Hij dichtbij is, als ze het voelen, dan moet het wel waar zijn. Ze hebben nooit geleerd hoe ze op de juiste manier moeten denken, door middel van analyse en logica, waarbij ze gevoelens afwegen tegen feiten. Ze hebben nooit geleerd om bijbelteksten als de uiteindelijke autoriteit te beschouwen, deels omdat hun gevoelens hen ertoe zullen brengen elk vers op te zoeken dat de angst om hun redding te verliezen ondersteunt of de angst dat ze niet goed genoeg zijn. (Vul de lege ruimte in voor andere angsten, zorgen, onvermogen om zichzelf te vergeven, twijfels)
 
Ze voelen het, dus is het een feit. Ze reageren onmiddellijk emotioneel, omdat ze nooit hebben geleerd om naar beide kanten te luisteren zonder aanstoot te nemen, voordat ze een mening vormen. Ze hebben geleerd om te reageren in plaats van te antwoorden. Een reactie is onmiddellijk, een antwoord is afgewogen, doordacht, een combinatie van logica en emotie, en biedt vaak een oplossing of gedachte voor de langere termijn – een ‘groter geheel’. Een reactie kijkt alleen naar het hier en nu.
 
De generatie vanaf 2000
Uit een MIT-onderzoek uit 2018 bleek dat inhoud vol emoties zich sneller verspreidde en meer mensen bereikte dan objectief nieuws op basis van analyse en feiten. Een paper van de New York University toonde aan dat toen sociale media de ‘Vind ik leuk’-knop introduceerden, algoritmen die emoties – goed of slecht – beloonden door meer inhoud te sturen die bij hun ‘voorkeuren’ paste.
 
Algoritmen versterken de impact van een onderwerp door bij te houden wat iemand op een socialemediaplatform heeft bekeken, en sturen vervolgens soortgelijke onderwerpen van vergelijkbare socialemedia-influencers naar die persoon. Al die stemmen werken samen om dat onderwerp van belang te bevestigen, waarbij elk ander standpunt wordt uitgesloten. Dat betekent dat ze alleen die ene kant zien, omdat dat is wat de algoritmen hen blijven sturen. Wanneer dat gebeurt, heeft iemand het vermogen verloren om gezond verstand, logica en redenering te gebruiken.
 
We zien dit terug in de obsessie met onderwerpen die variëren van de vorm van de aarde tot buitenaardse wezens die in menselijke lichamen onder ons leven, tot UFO’s en buitenaardse wezens, tot bijna-doodervaringen of een obsessie met extreem geven of vasten – vul maar in. Dit zijn allemaal randzaken die ‘daarbuiten’ aan de rand zouden moeten blijven, terwijl we in ons dagelijks leven de Heer en Zijn koninkrijk in ons leven zoeken. Wat vraagt Jezus vandaag van mij? Hoe kan ik vandaag groeien in een karakter dat op Christus lijkt? Hoe kan ik mijn denken vernieuwen om over dit of dat onderwerp te denken zoals Hij denkt?
 
Toen Paulus en Petrus de vrucht van de Geest en het christelijke karakter opsomden, waarschuwden ze ook tegen het besteden van tijd aan zaken die controversieel zijn of onenigheid zaaien, wetende dat deze verwarring en verdeeldheid veroorzaken. Het is niet altijd leuk om in Christus te groeien, maar het is wel leuk om de nieuwste ‘buzz’ op deze of gene site te bekijken.
 
Satan wil onrust, terwijl God vrede en stabiliteit biedt. Dingen in Gods orde brengen is een proces, dat begint met het leren beheersen van emoties en gedachten en het leren denken volgens Zijn wegen. Dat is voor volgende week; tot dan, zegen,
John Fenn/AK
cwowi.org en stuur me een e-mail op cwowi@aol.com
 ]]>Sat, 18 Jul 2026 07:00:00 GMThttps://www.cwowi.eu/weekly-thoughts-nl-wekelijkse-gedachten/verkeerd-begrepen-gelijkenissen-3-van-3Misunderstood parables 3 of 3
Verkeerd begrepen gelijkenissen 3 van 3
 
Hallo allemaal,
 
Jezus sprak over de goedheid en vrijgevigheid van onze hemelse Vader.
 
Hij begon in Lucas 11:2-4 met het Onze Vader, toen de discipelen hadden gevraagd hoe ze moesten bidden. Het thema in Zijn instructie over het gebed is ten eerste dat verzoeken tot de Vader gaan, en ten tweede dat Hij goed, vrijgevig en gul is. Hij begint met te zeggen dat de Vader ons ons dagelijks brood geeft, onze overtredingen vergeeft en ons niet in verzoeking laat vallen. Ter ondersteuning van Zijn leer vertelde Hij de gelijkenis van de vriend om middernacht. Hij beschrijft een hypothetische situatie waarin een man die onverwachte bezoekers heeft, om middernacht naar het huis van zijn vriend gaat om wat eten te krijgen. Jezus' punt was dat de man niet uit bed komt vanwege de vriendschap, maar wel vanwege het vervelende geklop van zijn vriend.
 
Hij vertelde die gelijkenis als een tegenbeeld van de vrijgevige hemelse Vader. Eerst het Onze Vader, dan de onwillige vriend, en tot slot: “Maar ik zeg jullie: iedereen die vraagt, zal vinden; iedereen die zoekt, zal ontvangen; en voor iedereen die klopt, zal de deur worden geopend.”
 
Jezus sluit Zijn leer over de goedheid van de Vader in Lucas 11 verzen 11-13 hiermee af:
11 “Wie van jullie vaders, als zijn zoon om een vis vraagt, zal hem in plaats daarvan een slang geven?
12 Of als hij om een ei vraagt, zal hij hem een schorpioen geven?
13 Als jullie dan, hoewel jullie slecht zijn (Grieks: zondaars), weten hoe jullie goede gaven aan jullie kinderen moeten geven, hoeveel te meer zal jullie Vader in de hemel de Heilige Geest geven aan hen die Hem vragen!”
 
Hiermee sluit Zijn les over de goedheid van onze Vader af. Als we Lucas 11:1-13 als een complete leer beschouwen, zien we dat vers 13 teruggrijpt op het Onze Vader, dat Hij ons dagelijks brood geeft, ons onze zonden vergeeft en ons niet in verleiding brengt. Opnieuw maakt Hij gebruik van contrasten, door te stellen dat als een gewone zondaar weet hoe hij zijn kinderen goede gaven moet geven, hoeveel te meer zal onze hemelse Vader ons dan de Heilige Geest geven (en daarmee impliciet de dingen van de Geest)?
 
De onrechtvaardige rechter: Lucas 18:1-8
De gelijkenis maakt opnieuw gebruik van contrasten om te leren dat de Vader een goede en geduldige Vader is, maar als we het niet in de context plaatsen, zullen we het punt missen dat Jezus probeert te maken. Aan het einde van Lucas 17 had Jezus onderwezen over recht leven, leven in afwachting van Zijn terugkeer en koninkrijk. Hoofdstuk 18:1 begint: “Verder sprak Hij een gelijkenis dat mensen moeten bidden en niet moedeloos moeten worden.” Het Griekse woord dat met ‘verder’ is vertaald, is het voegwoord ‘de’, een woord dat een vorige zin met de huidige verbindt. Het betekent ‘verder, bovendien, inderdaad nu, daarbovenop’. Hij gaat verder met Zijn onderricht over rechtvaardig leven, leven alsof we verwachten dat Zijn koninkrijk elk moment kan komen. Binnen die context vertelt Hij een gelijkenis over hoe we (over deze dingen) moeten bidden en niet moedeloos moeten worden.
 
Lucas 18:1-8
18 Daarnaast vertelde Jezus zijn discipelen een gelijkenis om hen te laten zien dat ze altijd moeten bidden en niet mogen opgeven.
2 Hij zei: “In een bepaalde stad was er een rechter die God niet vreesde en zich niets aantrok van wat mensen dachten.
3 En er was een weduwe in die stad die steeds naar hem toe kwam met het verzoek: ‘Doe mij recht tegenover mijn tegenstander.’
4 “Een tijdlang weigerde hij. Maar uiteindelijk zei hij bij zichzelf: ‘Ook al vrees ik God niet en kan het me niet schelen wat mensen denken,
5 toch, omdat deze weduwe me blijft lastigvallen, zal ik ervoor zorgen dat ze recht krijgt, zodat ze me uiteindelijk niet komt aanvallen!’”
6 En de Heer zei: “Luister naar wat de onrechtvaardige rechter zegt.
7 Zal God dan geen recht doen aan zijn volk, dat dag en nacht tot Hem roept, en waarover Hij geduldig is?
8 Ik zeg jullie: Hij zal ervoor zorgen dat zij recht krijgen, en snel. Maar wanneer de Mensenzoon komt, zal Hij dan geloof vinden op aarde?”
 
Ook hier gebruikt Jezus tegenstellingen om de goedheid en het geduld van de Vader te onderwijzen, en in deze gelijkenis, van Zichzelf.
Hij vertelt over een rechter die corrupt is. De rechter houdt zich niet aan de wet, vreest God niet en geeft er niets om wat anderen denken. In het jodendom van de eerste eeuw is dit het ergste soort mens, en toch is hij een rechter. Een weduwe komt naar hem toe met een rechtvaardige zaak, maar hij weigert haar recht te doen op basis van de principes van wet en rechtvaardigheid. Pas nadat hij constateert: ‘Omdat deze weduwe me blijft lastigvallen, zal ik ervoor zorgen dat ze gerechtigheid krijgt, zodat ze niet boos wordt en me gaat aanvallen!’, komt hij in actie. Het Griekse woord ‘me aanvallen’ is hier ‘hupopiazo’ en betekent ‘in het gezicht slaan’. In de gelijkenis was de corrupte rechter bang dat ze hem zou slaan, zo intens was ze in haar voortdurende terugkeer naar de rechter om gerechtigheid te krijgen.
 
Veel predikers en lezers zijn daar gestopt en dachten dat Jezus zei dat de Vader in de hemel de onrechtvaardige rechter is, maar niets is minder waar. Hier maakt Jezus Zijn punt duidelijk: "Luister naar wat de corrupte rechter zegt. En zal God dan geen gerechtigheid brengen voor Zijn eigen volk dat dag en nacht tot Hem roept, met wie Hij lankmoedig is? Ik zeg jullie: Hij zal ervoor zorgen dat ze gerechtigheid krijgen. Maar wanneer de Mensenzoon komt, zal Hij dan geloof vinden op aarde?"
 
Zijn laatste retorische vraag of Hij bij Zijn terugkeer geloof op aarde zal vinden, verbindt deze gelijkenis met de context van hoofdstuk 17:20-37 over de toestand op aarde wanneer Hij terugkeert. Het gaat niet over nu. Het gaat niet over jou en mij die bidden voor iets dat niet wordt verhoord. De context van de gelijkenis van de onrechtvaardige rechter gaat over de omstandigheden op aarde in de allerlaatste dagen vóór Jezus’ terugkeer – tijdens de verdrukking. MAAR... het toont eens te meer het geduld en, in het Grieks, de lankmoedigheid van de Vader.
 
Het woord ‘langmoedigheid’ is het Griekse woord ‘makro-thumeo’ (makrothumeo). Macro is het maximum, in tegenstelling tot ‘micro’. Het wordt gedefinieerd als: "Langmoedigheid is die eigenschap van zelfbeheersing in het aangezicht van provocatie, waarbij men niet overhaast wraak neemt of onmiddellijk straft. Het is het tegenovergestelde van woede, en wordt geassocieerd met barmhartigheid, en wordt gebruikt voor God, in Romeinen 2:4, 1 Petrus 3:20, en in de Septuaginta (Griekse vertaling van het Oude Testament) in Exodus 34:6. (W.E. Vine's Expository Dictionary of NT Words)
 
Wanneer Jezus in vers 7 zegt: " Zal God dan geen gerechtigheid brengen voor Zijn volk dat dag en nacht tot Hem roept, met wie Hij lankmoedig is?“ klinkt dit in het Grieks als volgt: ”Zal God dan (daarnaast) geen wraak nemen voor de uitverkorenen die dag en nacht tot Hem roepen, met wie Hij ‘zelfbeheersing oefent in het aangezicht van provocatie, die niet overhaast wraak neemt of onmiddellijk straft’?
Ik zeg dat Hij de wraak voor hen snel zal uitvoeren. Maar zal de Mensenzoon, wanneer Hij komt, wel geloof vinden op aarde?"
 
Deze gelijkenis moedigt ons aan om te bidden en de moed niet te verliezen, want er zal uiteindelijk gerechtigheid zijn. We zien het misschien niet in dit leven, maar Jezus verzekert ons dat wanneer de tijd komt, gerechtigheid snel zal komen. Het kan worden vergeleken met de instructies van de Vader aan de menigte martelaren in Openbaring 6:9-11. Zij stonden voor de troon van de Vader en riepen om gerechtigheid en wraak tegen degenen die hen hadden vermoord. De Vader zei hen dat het nog even zou duren, en zij kregen de witte gewaden van gerechtigheid en werden verteld te wachten. Dus zelfs nadat ze gestorven zijn en rechtstreeks naar de hemel zijn gegaan, stonden er mensen voor de Vader die vragen dat er gerechtigheid geschiedt op aarde... Wat Jezus hier in Lucas 18:1-8 wil zeggen, is dat hoewel het misschien niet onmiddellijk komt, er zeker gerechtigheid zal komen voor degenen die kwaad hebben gedaan. En daar kunnen we moed uit putten. Uiteindelijk zal alles rechtgezet worden.
 
Volgende week een nieuw onderwerp, tot dan, zegen,
John Fenn/AK
cwowi.org en stuur me een e-mail op cwowi@aol.com
 ]]>Sat, 11 Jul 2026 07:00:00 GMThttps://www.cwowi.eu/weekly-thoughts-nl-wekelijkse-gedachten/verkeerd-begrepen-gelijkenissen-2-van-3Misunderstood parables 2 of 3
Verkeerd begrepen gelijkenissen 2 van 3
 
Hallo allemaal,
 
De drie gelijkenissen in Johannes 10:1-18 vormen een logische gedachtegang. In de eerste leert Jezus dat Hij op wettige wijze naar de aarde is gekomen, en dat degene die op een andere manier is gekomen de dief en rover is. Hij belooft dat Hij op een dag Zijn schapen met Zijn stem uit de aarde zal leiden. In de tweede gelijkenis verzekert Hij ons dat Hij de beschermer en bewaker van Zijn schapen is, en dat degene die op een andere manier de aarde onwettig is binnengekomen, alleen maar wil ‘stelen, doden en vernietigen’. In de derde vertelt Hij ons dat Hij niet zomaar een herder is, maar ‘de goede herder’ die Zijn leven zal geven voor de schapen. En Hij zal niet terugdeinzen wanneer Hij de ‘wolf’ (duivel) ziet aankomen, maar zal inderdaad Zijn leven geven voor de schapen.
 
De derde gelijkenis: Johannes 10:11-18:
11 “Ik ben de goede herder; de goede herder geeft Zijn leven voor de schapen.
12 Hij die een huurling is, en geen herder, die niet de eigenaar van de schapen is, ziet de wolf komen, en verlaat de schapen en vlucht; en de wolf grijpt ze en verstrooit de kudde.
 
13 Hij vlucht omdat hij een huurling is en niet om de schapen geeft.
 
14 Ik ben de goede herder, en Ik ken de Mijnen, en de Mijnen kennen Mij,
15 net zoals de Vader Mij kent en Ik de Vader ken; en Ik geef Mijn leven voor de schapen.
16 En Ik heb nog andere schapen die niet van deze kudde zijn; ook die moet Ik leiden, en zij zullen naar Mijn stem luisteren; en zij zullen één kudde worden, met één herder.
17 Daarom heeft de Vader Mij lief, omdat Ik Mijn leven geef om het weer terug te nemen.
18 Niemand neemt het Mij af, maar Ik geef het uit eigen beweging. Ik heb de macht om het te geven en de macht om het weer op te nemen. Dit gebod heb Ik van Mijn Vader ontvangen.”
 
Hier is Jezus niet degene die door de deur binnenkwam, zoals in de eerste gelijkenis. En Hij zegt niet dat Hij de deur is, zoals in de tweede gelijkenis. Hier is Hij de ‘goede herder’ die Zijn leven geeft voor de schapen. Jezus identificeert religieuze leiders als huurlingen, niet als herders, die weglopen wanneer de ‘wolf’ (de duivel) komt, omdat zij meer om hun eigen leven geven dan om het leven van de schapen.  Hij rent niet weg als Hij de wolf ziet, maar zal Zijn leven opofferen voor de schapen. Zijn schapen.
 
In vers 16 verwijst Jezus naar jou en mij en alle heidenen als Hij zegt dat Hij andere schapen heeft die niet van deze stal zijn. In deze gelijkenis is de stal Israël en heeft Hij het over heidense volken die tot Hem komen. Maak niet de fout om de gelijkenissen door elkaar te halen; elk heeft duidelijk zijn eigen definitie van termen. Hier is de stal Israël, en de andere schapen die niet van Israël zijn, zullen ook Zijn stem horen, en we zullen allemaal één kudde worden met Hem als de enige herder. Dit verwijst duidelijk naar het feit dat Joodse en heidense gelovigen één zijn in Hem. Paulus schrijft hierover in Romeinen 11, Efeziërs 2 en Galaten 3.
 
Jezus onderwees vaak gelijkenissen in een reeks opeenvolgende lessen, waarbij de ene voortbouwde op de andere. Ik hoop dat je Johannes 10:1-18 nooit meer op dezelfde manier zult lezen. Nu gaan we naar een andere reeks van drie lessen, gepresenteerd als een les/gebed, gelijkenis, les, allemaal in 13 verzen. En deze drie gaan over de goede en vrijgevige aard van de Vader God.
 
Lucas 11:1-13, maar de verzen 2-4 vormen de eerste les
2 "Onze Vader die in de hemel is, heilig (gewijd) is Uw Naam. Laat Uw koninkrijk komen, laat Uw wil geschieden, zoals in de hemel, zo ook op aarde.
3 Geef ons dagelijks ons dagelijks brood.
4 Vergeef ons onze zonden; want ook wij vergeven iedereen die ons iets schuldig is. En breng ons niet in verzoeking; maar verlos ons van het kwade.“
 
Opgemerkt moet worden dat het Griekse ‘breng ons niet’ overeenkomt met Jakobus 1:13, waar staat: ”Laat niemand, wanneer hij verzocht,  of op de proef gesteld wordt (hetzelfde Griekse woord), zeggen dat God hem dit aandoet, want God wordt niet verzocht, of op de proef gesteld door het kwade, en Hij verzoekt, en stelt ook niemand op de proef met het kwade." Jezus spreekt in het Onze Vader over het verlangen dat de Vader ons leven zo leidt dat we het kwaad helemaal vermijden – dat ons leven niet in situaties terechtkomt die kwaadaardig zijn. (We brengen onszelf vaak in die posities, maar de Vader doet ons dat niet aan)
 
Het Onze Vader is geschreven in de aoristus met imperatieve werkwoorden. De aoristus duidt op een voltooide handeling; we zouden het kunnen zien als een uitspraak van degene die bidt, maar ook in de conjunctieve imperatief, wat in modern Engels neerkomt op: ‘Moge Uw naam geheiligd worden, moge Uw koninkrijk komen.’ Maar de aoristus geeft later in het gebed een voltooide handeling weer. In het moderne Engels zouden we zeggen: “U geeft ons ons dagelijks brood. U vergeeft ons onze zonden. Wij vergeven iedereen die ons iets verschuldigd is. U brengt ons niet in verleiding, of beproevingen.”
 
Mijn gedachte: Wanneer je bidt, neem dan feitelijke uitspraken op in je verzoek, zoals hier te zien is. Onthoud ten eerste tot wie je je richt. Vader God, U bent heilig en rechtvaardig en goed, U bent alle aanbidding, lof en eer waardig. Vader, ik kom vrijmoedig voor Uw troon, zoals Hebreeën 4:16 zegt, en ik vraag ________. Onthoud tot wie je spreekt.
 
Het thema van deze 3 lessen is de goedheid van onze hemelse Vader. Jezus gaat verder in de verzen 5-9:
5 Toen zei Jezus tegen hen: “Stel dat je een vriend hebt, en je gaat midden in de nacht naar hem toe en zegt: ‘Vriend, leen me drie broden;
6 een vriend van mij die op reis is, is bij mij gekomen, en ik heb geen eten om hem aan te bieden.’
7 Stel dat degene die binnen is antwoordt: ‘Val me niet lastig. De deur is al op slot, en mijn kinderen en ik liggen in bed. Ik kan niet opstaan om je iets te geven.’
8 Ik zeg je: ook al zal hij niet opstaan en het brood geven omdat hij zijn vriend was, toch zal hij vanwege zijn volharding zeker opstaan en hem geven wat hij nodig heeft.
9 “En ik zeg jullie: vraag en het zal jullie gegeven worden; zoek en jullie zullen vinden; klop en de deur zal voor jullie worden geopend.
10 Want iedereen die vraagt, ontvangt; wie zoekt, vindt; en voor wie klopt, zal de deur worden geopend.
 
Bedenk dat Lucas in Lucas 1:3 schrijft dat zijn verslag van Jezus’ leven in chronologische volgorde is geschreven, net als Handelingen. Het zijn twee delen van één werk in chronologische volgorde, beginnend in Lucas 1 wanneer Gabriël de vader van Johannes de Doper vertelt dat hij en Elisabeth een zoon zullen krijgen die de weg van de Heer zal bereiden, tot aan Paulus die in vrede in zijn eigen woning in Rome woont, in Handelingen 28.
Dus als we Lucas 11:1-13 lezen, is dit één geheel. De versie van Mattheüs in 6:9-15 laat de lessen na het Onze Vader weg die Lucas hier wel opneemt als onderdeel van de chronologische volgorde. Daarom is de versie van Lucas het completere verslag van Jezus’ gedachten en de context waarin Hij onderwees.
 
Nadat Hij het Onze Vader heeft uiteengezet, vertelt Jezus een gelijkenis om de goedheid van de Vader te benadrukken. Velen lezen over de slaperige vriend en de man die midden in de nacht herhaaldelijk op de deur bonkt, en stoppen daar. Ze denken, of zo is hun geleerd, dat je moet blijven bonken en bonken en bonken, in de veronderstelling dat hun Vader in de hemel de slaperige vriend is die niet echt lastiggevallen wil worden door hun verzoeken.
 
Jezus maakt duidelijk dat de man in vers 8 niet opstaat en zijn vriend op basis van zijn vriendschap geeft wat hij wil, maar vanwege zijn volharding. DAN zegt Jezus dit: "En ik zeg jullie: vraag en het zal je gegeven worden, zoek en je zult vinden, klop en de deur zal voor je worden geopend. Iedereen die vraagt, ontvangt; wie zoekt, vindt; en voor wie klopt, wordt de deur geopend."
 
De gelijkenis van de vriend om middernacht is geen les over de Vader God van het Onze Vader, die niet echt lastiggevallen wil worden door onze gebedsverzoeken. NEE! Hij bevestigt de aoristus waarin Hij het gebed uitsprak; Vader, U vergeeft ons onze zonden, U geeft ons ons dagelijks brood, U brengt ons niet in slechte verleidingen en beproevingen... wanneer ik vraag, zal het mij gegeven worden, wanneer ik zoek, zal ik vinden, wanneer ik klop, zal er geopend worden, want iedereen die vraagt ontvangt, wie zoekt, vindt, en wie klopt, voor hem wordt de deur geopend. Het is allemaal één les.
 
Jezus benadrukt Zijn punt nog meer in les 3, waarmee Hij opnieuw het Onze Vader bevestigt, dat ons de goedheid van onze Vader God leert. En dat is voor volgende week, tot dan,
zegen,
John Fenn/AK
cwowi.org en stuur me een e-mail op cwowi@aol.com
 ]]>Sat, 04 Jul 2026 07:00:00 GMThttps://www.cwowi.eu/weekly-thoughts-nl-wekelijkse-gedachten/verkeerd-begrepen-gelijkenissen-deel-1-van-3Misunderstood parables, 1 of 3
Verkeerd begrepen gelijkenissen, deel 1 van 3
 
Hallo allemaal,
 
We hebben de neiging om de Bijbel zo te lezen dat alles in elkaar lijkt over te lopen. Nergens is dit meer het geval dan in bepaalde leringen die Jezus gaf in Johannes en Lucas. Vandaag gaan we kijken naar Johannes 10:1-17. Er staan 3 afzonderlijke gelijkenissen in die verzen en om ze goed te begrijpen moeten we ze allemaal bekijken. Alle 3 zijn met elkaar verbonden en de derde komt bevestigt de eerste....
 
Dit wordt leuk! Eerste gelijkenis: Johannes 10:1-6
1 “Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: wie niet door de deur de schaapskooi binnengaat, maar op een andere manier klimt, die is een dief en een rover.
2 Maar wie door de deur binnengaat, is de herder van de schapen.
3 Voor hem opent de poortwachter, en de schapen luisteren naar zijn stem; hij roept zijn eigen schapen bij naam en leidt ze naar buiten.
4 Wanneer hij al zijn eigen schapen buiten heeft verzameld, gaat hij voor hen uit, en de schapen volgen hem omdat ze zijn stem kennen.
5 Een vreemdeling zullen ze echter niet volgen, maar voor hem vluchten, omdat ze de stem van vreemden niet kennen.”
6 Jezus vertelde hun deze gelijkenis, maar ze begrepen niet wat de dingen betekenden die Hij tegen hen zei.
 
Laten we dit eens onder de loep nemen. We kunnen de dief en de rover identificeren als Satan. Het verschil tussen ‘dief’ en ‘rover’ moet worden opgemerkt. Het woord ‘dief’ is ‘kleptes’, waar we ‘kleptomaan’ van afleiden, iemand die dwangmatig steelt. Het beschrijft Satan als altijd uit op stelen. Het woord ‘rover’ is ‘lestes’, en betekent ‘iemand die openlijk steelt met de dreiging van angst of geweld’. Het werd door Jezus gebruikt toen Hij de geldwisselaars uit de tempel verdreef, waarbij Hij zei dat zij de mensen bedreigden met de angst voor God en met zondigden tegen Hem. Denk aan moderne bedieningen die de dreiging van de duivel of de angst voor God gebruiken om mensen te manipuleren om geld uit hen te kloppen... zij zijn de moderne geldwisselaars in de tempel.
 
Terug naar de duivel: Hij ‘klom op een andere manier’ de schaapskooi binnen. Daarom begrijpen we dat wij de schapen zijn, en dat Satan door misleiding onze ‘kooi’ is binnengedrongen – de kooi is de aarde. Satan kwam de schaapskooi binnen ‘op een andere manier’. Wat is die manier? Jezus zei dat Hij door de deur de aarde binnenkwam. Wat is de deur? Geboren worden uit een vrouw, dat is de deur. “Wie niet binnenkomt door uit een vrouw geboren te worden, maar op een andere manier de aarde binnengaat, is een dief en een rover. Maar wie door de deur is binnengegaan, door uit een vrouw geboren te worden, die is de herder van de schapen.”
 
“Voor Hem opent de poortwachter, en de schapen luisteren naar Zijn stem, en Hij roept Zijn eigen schapen bij naam en leidt ze naar buiten.”
 
Wie is de poortwachter?
Sommigen suggereren de Vader, ik geloof de Heilige Geest, want het Woord (Jezus) en de Geest werken in alle dingen in overeenstemming. Dit is wat zo spannend is: de ingebouwde code. In de gelijkenis is de schaapskooi de aarde. Maar Jezus zei dat de poortwachter (de Geest) de poort zou openen en dat Hij de schapen uit de kooi zou leiden – uit de aarde – zij zullen Zijn stem horen en Hem volgen.
 
Dit kan verwijzen naar de opname in plaats van naar individuele sterfgevallen, want de schapen zijn springlevend en gaan als een hele kudde de schaapskooi/de aarde uit, om de stem van de Herder te volgen. Het allereerste vers daarna, vers 4, zegt: “Wanneer Hij al Zijn eigen schapen buiten de schaapskooi/de aarde heeft verzameld, gaat Hij voor hen uit, en de schapen volgen Hem omdat zij Zijn stem kennen.”
Dit lijkt sterk op wat Johannes ervoer in Openbaring 4:1-2, wat al lang wordt opgevat als een type van de opname:
 
“Daarna keek ik en zag plotseling een open deur in de hemel, en de stem die mij eerder had geroepen (1:10, Jezus) en die klonk als een luide bazuin, zei: ‘Kom hierheen en Ik zal je dingen laten zien die hierna zullen gebeuren.’” En natuurlijk volgt Johannes die stem door de deur/poort en kijkt vanuit de hemel toe naar de gebeurtenissen van de Grote Verdrukking.
 
Jezus sluit de gelijkenis af in vers 5: “Een vreemdeling zullen ze niet volgen, maar zullen voor hem vluchten, omdat ze de stem van vreemdelingen niet herkennen.” Hier laat Hij zien dat de schapen uitsluitend gericht zijn op de stem van de Heer. We zullen geen valse herder volgen die de aarde is binnengedrongen door erin te klimmen. Hij is de valse herder en wij kennen zijn stem niet.
 
De tweede gelijkenis: Johannes 10:7-10
7 Jezus zei opnieuw tegen hen: “Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Ik ben de deur van de schapen.
8 Iedereen die vóór Mij is gekomen, is een dief en een rover, maar de schapen hebben niet naar hen geluisterd.
9 Ik ben de deur; als iemand door Mij binnenkomt, zal hij gered worden, en zal hij in- en uitgaan en weidegrond vinden.
10 De dief komt alleen om te stelen, te doden en te vernietigen; Ik ben gekomen opdat zij leven zouden hebben, en dat in overvloed.
 
Elke gelijkenis begint met een verklaring van Wie Hij is, en elke gelijkenis bouwt voort op de vorige. In de eerste gelijkenis zei Hij dat Hij de aarde binnenkwam via de deur. De dief klom op een andere manier naar binnen. De eerste gelijkenis leerde dat Hij de wettige herder is die op aarde kwam en op een dag Zijn schapen van de aarde zal leiden.
 
In vers 7 begint Jezus een nieuwe gelijkenis: “Ik ben de deur van de schapen.” Dit is een beetje een verkeerde vertaling; het woord ‘van’ zou ‘naar’ moeten zijn. Het is het bepaalde lidwoord ‘ho of he’, wat ‘naar’ betekent. “Ik ben de deur NAAR de schapen.” Het woord ‘van’ was logisch in de 17e eeuw; in die tijd werd het opgevat als ‘naar’, zoals in ‘de deur van de slagerij’ de deur ‘naar’ de slagerij is.
 
In de eerste gelijkenis leidt Hij de schapen uit de schaapskooi/de aarde door hen te roepen, wat tot stand komt doordat de Geest de deur opent en wij, de schapen, Zijn stem volgen. In de tweede gelijkenis verandert Hij de betekenis; in deze gelijkenis is Hij de deur naar de schapen. Hij is de deur, waardoor Hij Zichzelf zowel de weg naar de schapen maakt, als Degene die de toegang tot Zijn schapen bewaakt. Hij is de beschermer van de schapen. Hij toont dit door te onderwijzen over de aard van de dief en de rover, degene die op een andere manier de aarde is binnengekomen, door misleiding in plaats van door uit een vrouw geboren te zijn. Let op hoe beschermend Jezus wordt:
 
“Allen die vóór Mij kwamen, zijn dieven en rovers, maar de schapen luisterden niet naar hen. Ik ben de deur. Als iemand door Mij binnenkomt, zal hij gered worden en kan hij in- en uitgaan en weide vinden. De dief komt alleen om te stelen en te doden, maar Ik ben gekomen opdat zij (de schapen) leven zouden hebben, en dat in overvloed.” De ‘allen die vóór mij kwamen’ verwijst naar de valse goden en profeten die door de eeuwen heen probeerden Zijn schapen ten val te brengen, maar zij waren dieven en rovers. Herinner je je Elia in de grot, die dacht dat hij de laatste ware gelovige was? De Heer vertelde hem dat er in werkelijkheid meer dan 7.000 waren die hun knieën niet voor Baäl hadden gebogen. (1 Koningen 19:18)
 
In de eerste gelijkenis legde Hij uit dat Hij op wettige wijze naar de aarde kwam en dat de duivel op een andere manier binnenkwam, door misleiding met het motief om te stelen en te roven. In de tweede gelijkenis benadrukt Hij Zichzelf als de beschermer van de schapen, die zowel de deur als de wachter is, terwijl Hij degene die op een andere manier binnenkwam duidelijk identificeert als de dief en rover. In de derde gelijkenis brengt Hij de twee gelijkenissen samen en vermeldt Hij het doel van Zijn leven.
 
In de derde zal Hij uitleggen dat Zijn ‘taak’ als Herder vereist dat Hij sterft om die schapen te beschermen.
 
Dat en het begin van nog drie gelijkenissen achter elkaar zoals deze, is voor volgende week. Tot dan, zegen.
John Fenn/AK
cwowi.org en stuur me een e-mail op cwowi@aol.com
 ]]>Sat, 27 Jun 2026 07:00:00 GMThttps://www.cwowi.eu/weekly-thoughts-nl-wekelijkse-gedachten/de-mozaische-wet-is-niet-voor-de-rechtvaardigen-gegeven-deel-3-van-3The Mosaic law wasn't made for the righteous, 3 of 3
De Mozaïsche wet is niet voor de rechtvaardigen gegeven, deel 3 van 3
 
Hallo allemaal,
 
Laten we deze verzen overwegen nu we deze serie afsluiten:
 
“De kracht van de zonde is de wet.” 1 Korintiërs 15:56b
“De wet wekt toorn op.” Romeinen 4:15a
 
Als je onder religieus wetticisme leeft, ken je deze waarheden
Omdat de wet voortdurend op zonde wijst, geeft ze kracht om die zonden te begaan, en het maakt je boos. Of het begin van boosheid – frustratie op zijn minst, afhankelijk van de mate waarin je het wetticisme hebt aanvaard. Boos omdat men nooit goed genoeg kan zijn voor de wetgever. Boos op zichzelf omdat men denkt dat er iets mis is met hen, dat ze niet aan de verwachte normen kunnen voldoen.
 
Tussen het wetticisme dat de zonde sterker maakt en hen boos maakt, verprutst die persoon zijn leven en wordt vervolgens boos op God. In feite leven we in de tijd van het Nieuwe Testament en als de Vader en Jezus worden gepresenteerd via de verouderde verpakking van wetticisme uit het Oude Testament, kan iemand weg lopen van die verpakking terwijl hij in zijn hart verlangt om zijn Vader en Heer te kennen.
 
Een bijbeldocent van weleer merkte op dat in de kerken die hij bezocht, en die het meest predikten tegen seks voor het huwelijk, de meeste zwangere tienermeisjes waren. Bij degenen die het meest predikten over het kwaad van alcohol, waren  de meeste mensen die worstelden met alcoholisme. Leven onder een religieus wettelijk systeem geeft de zonde kracht. Het maakt mensen boos. Hoe strenger, hoe meer woede. Als een kind opgroeit onder een zeer strenge vader die alleen het verkeerde ziet, zal dat kind verkeerde dingen gaan doen en zal er woede ontstaan tussen vader en zoon. Later zeggen ze misschien dat ze de aandacht van hun ouder probeerden te trekken, of goedkeuring wilden krijgen. Maar het was de wettische kijk op opvoeding die hun zonde juist kracht gaf.
 
We hebben al besproken dat de wet niet voor een rechtvaardig persoon is gemaakt, en dat de wet een leermeester was die ons naar Christus leidde. Een leermeester was in de context van Paulus een meester-vakman, zoals we vandaag de dag een meester-timmerman, monteur, elektricien of loodgieter zouden hebben. Een leerling komt in zijn vak onder de begeleiding van een meester. Dat is de analogie die Paulus hier gebruikt. Zijn punt in Galaten 3 was dat zodra we zijn afgestudeerd als leerling, we onze leermeester – de Mozaïsche wet – niet langer nodig hebben.
 
In zijn tijd kreeg een zoon, zodra hij zijn leermeesterschap had afgerond, het volledige recht op het familiebedrijf. Hij werd dan erkend als een volwaardige zoon, een partner in het bedrijf van zijn vader. Dat is wat Paulus zei in Galaten 3:25-29: "Nu het geloof is gekomen, staat u niet langer onder de voogd, want u bent nu allen kinderen van de Vader door het geloof in Jezus Christus. Zoals velen van jullie die in Christus gedoopt zijn, hebben jullie nu Christus aangetrokken; er is geen Jood of Griek, geen man of vrouw, geen slaaf of vrije, want jullie zijn allemaal één (familie) in Christus Jezus."
 
De hierboven onderstreepte zin is een woordspeling die in het Engels en de meeste vertalingen verloren gaat. De doop is natuurlijk een volledige onderdompeling in water. De zin ‘jullie hebben nu Christus aangedaan’ betekent letterlijk: jullie zijn nu in Christus ondergedompeld. In het Grieks luidt het als volgt: “jullie die in water zijn ondergedompeld (in water zijn gezonken), zijn nu in Christus ondergedompeld”. Daarom zegt hij dat vanaf dit moment geen ras, geen geslacht en geen sociale status er nog toe doet, want we zijn allemaal in Christus ondergedompeld en zijn daarom één in Hem.
 
Nu we zijn afgestudeerd en onze volledige status in de familie van de Vader hebben bereikt, wat doet die genade dan voor ons?
“De genade van God is verschenen, die redding biedt aan alle mensen. Genade leert ons om goddeloosheid en wereldse begeerten te verwerpen, en om in zelfbeheersing, oprecht en godvruchtig te leven in deze huidige wereld, terwijl we wachten op de verschijning van onze grote God en Verlosser, de Heer Jezus Christus.” Titus 2:13-15
 
Genade onderwijst ons. Genade is niet alleen onverdiende gunst waarna je gewoon verdergaat met je leven. Nee, genade geeft ons de kracht om in Christus te leven. Eenmaal in de genade komen we allemaal in een ander soort ‘school’, want het woord ‘discipel’ betekent ‘leerling’. De wet toonde ons slechts dat we zondaars waren en leerde ons dat Christus zou komen om ons te bevrijden. Nu, in Christus, net als een zoon die zijn leertijd heeft afgerond en nu volwaardig partner is in het familiebedrijf, volgen we de Vader en de Zoon in hun werk. DAT is discipelschap.
 
God gaf Mozes 613 wetten, maar de meeste waren nogal vaag. Ik vroeg de Vader eens waarom Hij de wet van Mozes zo vaag had gemaakt en Hij zei: “Zodat ze met Mij zouden moeten wandelen om te weten hoe ze Mijn wegen op hun leven moeten toepassen.” De Farizeeën stelden nog eens 800 wetten op in een poging om in elke situatie in het leven tot in detail vast te leggen wat zij dachten dat God zou willen. Dat is wetticisme. Genade leert ons hoe we de wegen van de Vader moeten toepassen in de Geest van de wet, niet in de letter. Paulus zei: ‘De letter van de wet doodt, maar de Geest geeft leven.’ 2 Korintiërs 3:6. Hoe heb je je naaste lief als jezelf? Hoe begeert men de auto van de naaste niet? Hoe je dat in het leven toepast, daar gaat de openbaring van genade in het Nieuwe Testament over. In staat zijn om met God Zelf te wandelen, zodat Hij ons leven dieper in Zijn wegen en gedachten kan leiden.
 
“Het is een goede zaak dat het hart met genade wordt gesterkt.” Hebreeën 13:9
 
Ons hart wordt niet gesterkt door een leven volgens de wet. Ons hart wordt in Christus gesterkt door genade, en die genade leert ons rechtvaardig te leven.
 
“Maak de genade van God niet tot een licentie voor zonde.” Judas 4 (Ik gebruik hier het moderne woord ‘licentie’, afgeleid van het Griekse licentiousness: ‘losbandigheid’, omdat dat de vollediger betekenis van het Griekse woord is. Letterlijk: “Maak de genade van God niet tot losbandigheid”, wat wordt gedefinieerd als een moreel ongeremd leven, vooral op seksueel gebied.) Toen hij schreef dat we de genade van God niet tot een licentie voor zonde moesten maken, betekent dit ook dat we een verantwoordelijkheid hebben als rentmeesters van de genade.
 
Het kan worden vergeleken met een ouder die zijn tiener voor een dag de autosleutels geeft. Met de genade komt de verwachting dat die auto rechtmatig en op de juiste manier wordt gebruikt, in het besef dat de auto niet van hen is. Genade brengt altijd verantwoordelijkheid en verantwoording met zich mee. Altijd. Genade is onverdiende gunst en bekrachtiging, maar het is ook verantwoordelijkheid jegens degene die de genade heeft gegeven.
 
Dit legt de verantwoordelijkheid bij ons, om van binnenuit te leven, in plaats van een reeks externe regels te gehoorzamen.
Hebreeën 10:15-17 onthult dit: “Dit is het verbond dat Ik met hen zal sluiten. Ik zal Mijn wetten in hun harten en in hun gedachten schrijven.”
 
Om dat te kunnen doen, moest Hij ons volledig vernieuwen, opnieuw scheppen door Zijn Geest. Het Oude Testament bewees dat Hij geen geboden kon geven en vervolgens van zondaars kon verwachten dat ze die zouden gehoorzamen. Om dit dilemma op te lossen werd Hij door het kruis en de opstanding in staat gesteld om de menselijke geest volledig te herscheppen door Zijn Geest, zodat het in hun aard ligt om goddelijke dingen te doen. Dus nu bevat onze aard Gods wetten. Niet de letter van de wet, maar de Geest van de wet – de bedoeling.
 
De wet die in mijn geest geschreven staat, zegt dat ik mijn bejaarde buurman moet liefhebben als mijzelf. Maar hoe doe ik dat?
Plotseling voel ik me ertoe aangezet om hem te helpen met het stapelen van wat brandhout voor de winter dat hij langzaam en met veel moeite dichter bij zijn deur brengt. DIE toepassing van de wet is wat de Vader heeft gedaan. Hij heeft Zijn wet, Zijn wegen, Zichzelf in onze harten geschreven, zodat Hij ons kan aansporen om het gebod toe te passen op een buurman en zijn brandhout, en om misschien op een andere dag iets aardigs te doen voor een collega, en een andere keer een serveerster een grotere fooi te geven dan ze verdient. Zodra we beseffen dat we bevrijd zijn van uiterlijk wetticisme, kunnen we van binnenuit leven en de Vader en Heer vurig vragen hoe zij willen dat hun wegen in onze levens worden toegepast.
 
Wat een opwindend leven hebben we in Christus, en zoveel vrijheid – en de verantwoordelijkheid die bij die vrijheid hoort. Volgende week een nieuw onderwerp, tot dan, zegen,
John Fenn/AK
cwowi.org en stuur me een e-mail op cwowi@aol.com
 ]]>