God making examples of people, 1 of 4
God maakt mensen tot voorbeeld, 1 van 4
Hallo allemaal,
Ik ben de oudste van vier kinderen, met een leeftijdsverschil van ongeveer twee jaar tussen ieder kind. Toen ik in de laatste klas van de middelbare school zat, verontschuldigde mijn moeder zich omdat ze me als een volwassene behandelde. Ze legde uit dat ze vergat dat ik nog een kind was, omdat ik zo groot was. (Van mijn elfde tot mijn achttiende, nadat mijn vader het gezin had verlaten. Ik ben 1,98 m lang.)
Met het eerste kind zijn de ouders voor de eerste keer ouders. Toen Chris, onze eerstgeborene, nog maar een paar maanden oud was, huilde hij ‘s nachts. We wisten niet waarom – nat? Honger? Wilde hij bij mama en papa in bed liggen? Uit wanhoop vroeg Barb hulp aan een vriendin die moeder was van vier kinderen. Jeanne vroeg Barb om haar te laten zien hoe Chris 's nachts gekleed en toegedekt was. Ze concludeerde: “Chris heeft het koud. Dek hem beter toe.” Dat deden we, en Chris begon meteen de hele nacht door te slapen. Hoe konden we weten dat hij het koud had? Hij was ons eerste kind. We waren jong en dom, lol.
Wij eerstgeborenen zijn het experiment. Wij zijn de eerste keer dat ze een baby in de modder laten spelen. Ik denk dat als ik vies werd, mijn moeder alles liet vallen waar ze mee bezig was, in paniek me helemaal schoon waste, mijn mond afveegde met de sterkste zeep die we in huis hadden, in de hoop dat ik niet ziek zou worden. Tegen de tijd dat mijn jongste broertje en zusje er waren, haalde ze waarschijnlijk haar schouders op en zei ze ‘Het is maar zand’ en ging ze weer verder met waar ze mee bezig was.
Als het op discipline aankwam...
Voor hetzelfde vergrijp kreeg ik als kind een pak slaag op mijn achterwerk, terwijl mijn jongere broers en zussen veel mildere straffen kregen. Wat een dubbele moraal! Zij kregen te horen: ‘Je mag naar de wedstrijd, maar niet naar het feest daarna.’ Echt waar? Ik zou een pak slaag op mijn achterwerk hebben gekregen, een week geen tv hebben mogen kijken, een week geen toetje hebben gekregen EN niet naar de wedstrijd OF het feest hebben mogen gaan.
De bloemetjes en de bijtjes...
Als een 4-jarige vraagt: “Waar komen baby's vandaan?”, zal een ouder het op een 4-jarig niveau uitleggen. Als dat kind 14 is en specifieke antwoorden wil over baby's en relaties tussen een man en een vrouw, zal een ouder het op een heel ander niveau uitleggen. Een 4-jarige krijgt een bepaald niveau van openbaring, een 14-jarige krijgt een ander niveau van openbaring.
Op dezelfde manier beschouwde de Heer Israël als Zijn eerstgeborene. *“Toen Israël nog een kind was, heb Ik hem liefgehad en Mijn zoon uit Egypte geroepen.” In het denken van de Vader werd Israël geboren, ter wereld gebracht, door de Zee. Israël was toen in Zijn ogen een kind. *Hosea 1:1
Als eerstgeboren kind ontvingen zij de eerste openbaring van de Heer en Zijn wegen. Zij zijn als de 4-jarige, wij zijn als de 14-jarige. Zij ontvingen een zeer fundamentele openbaring van God en Zijn wegen, wij ontvangen en ontvingen een veel hogere openbaring.
Hebreeën 1:1-3 vertelt ons dit:
"God sprak op vele manieren en in vele delen (stukjes en beetjes, hier en daar) tot onze vaderen (door de profeten). Maar in deze laatste dagen heeft Hij tot ons gesproken door Zijn Zoon, die Hij tot erfgenaam van alle dingen heeft gemaakt, door wie Hij het universum heeft geschapen, die de schittering is van Zijn (Vaders) heerlijkheid en de afdruk van Zijn (Vaders) karakter, en die alle dingen in stand houdt door het Woord van Zijn (Vaders) macht..."
Jezus is de hoogste openbaring van de Vader; Hij is het Woord van de kracht van de Vader. Dit laat ons zien dat de Vader Zijn wegen aan Israël openbaarde als aan een vierjarige, terwijl de volledige openbaring van Zijn karakter werd geopenbaard in de persoon van Zijn Zoon die vlees geworden is: Jezus Christus.
Maar zelfs dat is geen volledige openbaring, want we bevinden ons als het ware in een gesloten systeem, waarbij het tijdperk van de mens bij Zijn terugkeer ten einde loopt. “Nu zijn wij kinderen van God, maar wat wij zullen zijn, is nog niet geopenbaard. Want wanneer Hij komt, zullen wij aan Hem gelijk zijn, omdat wij Hem zullen zien zoals Hij is. En iedereen die deze hoop heeft, reinigt zichzelf.” 1 Johannes 3:2-3
Deze tijd van het bestuur van de mens zal ten einde komen, en dan zal er een grotere openbaring van de Vader en Heer plaatsvinden: we zullen Hem in volle glorie zien, zonder dat de sluier van ons aardse lichaam ons afschermt, omdat onze hemelse lichamen in staat zullen zijn om Zijn volle glorie te zien en er deel van uit te maken. Verbazingwekkend!
Terug naar Israël als Zijn jongste eerstgeborene
Als eerstgeborenen, die een beperkte openbaring van de ware aard van de Vader kregen, werden zij vaak harder behandeld. Wij zijn, in mijn voorbeeld, de jongere broers en zussen van Israël. Paulus schrijft inderdaad in 1 Korintiërs 10:6 en 11 dat wat er met Israël gebeurde, als voorbeeld voor ons diende. We kunnen het vergelijken met een eerstgeboren kind dat strengere discipline krijgt dan latere broers en zussen, waarbij wat er met de eerstgeborene is gebeurd als een waarschuwing en voorbeeld voor de jongeren is.
Israël werd geboren toen ze in 1400 v.Chr., zo'n 4000 jaar geleden, uit de zee kwamen. Er was geen moderne communicatie, reizen, toegang tot voedsel, gezondheidszorg of onderwijs. Ze leefden in een cultuur waarin mensen hun hele leven lang slaven hadden. Ze leefden in een cultuur waarin mannen, vrouwen en kinderen in oorlogen met opzet en zonder genade werden gedood. Ze leefden in een tijdperk waarin een monarchie de familie van de vorige koning en zijn hele familie op brute wijze vermoordde. Ze leefden in een tijdperk van perverse heidense praktijken, variërend van het offeren van baby's en volwassenen tot zelfverminking in verschillende vormen.
God keurt dat allemaal niet goed, maar Hij moest ermee omgaan omdat Zijn zoon, Israël, ermee te maken had. (Hetzelfde geldt voor Paulus die schrijft over slavernij onder Romeins bewind; God keurt het niet goed, maar Hij moet ermee omgaan omdat de mens zich bezighoudt met mensenhandel.) Dus stelde God wetten op over hoe Israël met deze kwesties moest omgaan.
Als je vier kinderen hebt en je oudste steelt op een avond voor het eerst de gezinsauto, dan zal diens straf veel zwaarder zijn dan de ware aard van hun ouders is. Maar het moet een voorbeeld worden voor de jongere broers en zussen, omdat de aard van de daad fatale gevolgen kan hebben.
Als je kind thuiskomt van school en vertelt over klasgenoten die betrokken zijn bij een misdrijf of gevaarlijk gedrag, of zelfs iets dat op het niveau van een misdrijf komt, dan zou je drastisch, misschien zelfs agressief, moeten optreden tegen dat kind en degenen die je kind beïnvloeden. Je reactie is niet je ware aard, maar je keurt dat soort gedrag niet goed en je moet regels opstellen voor je kind om ermee om te gaan.
Soms dwingen de acties van anderen je om te doen wat je niet wilt doen.
Kijk hier eens naar: zelfs Hebreeën 10:5-6 zegt dat God geen behagen schepte in de offers en brandoffers van het Oude Testament - toch maakte Hij ze onderdeel van de wet van Mozes. Het sturen van Zijn Zoon is waar Hij wel behagen in vond. Hetzelfde geldt voor Israël. God sprak tot de vaderen op één niveau over Zichzelf en Zijn wegen ‘in vele delen en op vele manieren’, maar de ultieme openbaring, de volledige openbaring van Zichzelf, is Jezus.
Deze serie gaat over de voorbeelden die de Vader of Heer van bepaalde mensen in de Bijbel heeft gegeven, en waarom zij voorbeelden voor ons zijn geworden. Ook in het Nieuwe Testament heeft Hij vele malen voorbeelden voor ons gegeven.
Daar beginnen we volgende week mee. Tot dan, zegen,
John Fenn/AK
cwowi.org en stuur me een e-mail op [email protected]
God maakt mensen tot voorbeeld, 1 van 4
Hallo allemaal,
Ik ben de oudste van vier kinderen, met een leeftijdsverschil van ongeveer twee jaar tussen ieder kind. Toen ik in de laatste klas van de middelbare school zat, verontschuldigde mijn moeder zich omdat ze me als een volwassene behandelde. Ze legde uit dat ze vergat dat ik nog een kind was, omdat ik zo groot was. (Van mijn elfde tot mijn achttiende, nadat mijn vader het gezin had verlaten. Ik ben 1,98 m lang.)
Met het eerste kind zijn de ouders voor de eerste keer ouders. Toen Chris, onze eerstgeborene, nog maar een paar maanden oud was, huilde hij ‘s nachts. We wisten niet waarom – nat? Honger? Wilde hij bij mama en papa in bed liggen? Uit wanhoop vroeg Barb hulp aan een vriendin die moeder was van vier kinderen. Jeanne vroeg Barb om haar te laten zien hoe Chris 's nachts gekleed en toegedekt was. Ze concludeerde: “Chris heeft het koud. Dek hem beter toe.” Dat deden we, en Chris begon meteen de hele nacht door te slapen. Hoe konden we weten dat hij het koud had? Hij was ons eerste kind. We waren jong en dom, lol.
Wij eerstgeborenen zijn het experiment. Wij zijn de eerste keer dat ze een baby in de modder laten spelen. Ik denk dat als ik vies werd, mijn moeder alles liet vallen waar ze mee bezig was, in paniek me helemaal schoon waste, mijn mond afveegde met de sterkste zeep die we in huis hadden, in de hoop dat ik niet ziek zou worden. Tegen de tijd dat mijn jongste broertje en zusje er waren, haalde ze waarschijnlijk haar schouders op en zei ze ‘Het is maar zand’ en ging ze weer verder met waar ze mee bezig was.
Als het op discipline aankwam...
Voor hetzelfde vergrijp kreeg ik als kind een pak slaag op mijn achterwerk, terwijl mijn jongere broers en zussen veel mildere straffen kregen. Wat een dubbele moraal! Zij kregen te horen: ‘Je mag naar de wedstrijd, maar niet naar het feest daarna.’ Echt waar? Ik zou een pak slaag op mijn achterwerk hebben gekregen, een week geen tv hebben mogen kijken, een week geen toetje hebben gekregen EN niet naar de wedstrijd OF het feest hebben mogen gaan.
De bloemetjes en de bijtjes...
Als een 4-jarige vraagt: “Waar komen baby's vandaan?”, zal een ouder het op een 4-jarig niveau uitleggen. Als dat kind 14 is en specifieke antwoorden wil over baby's en relaties tussen een man en een vrouw, zal een ouder het op een heel ander niveau uitleggen. Een 4-jarige krijgt een bepaald niveau van openbaring, een 14-jarige krijgt een ander niveau van openbaring.
Op dezelfde manier beschouwde de Heer Israël als Zijn eerstgeborene. *“Toen Israël nog een kind was, heb Ik hem liefgehad en Mijn zoon uit Egypte geroepen.” In het denken van de Vader werd Israël geboren, ter wereld gebracht, door de Zee. Israël was toen in Zijn ogen een kind. *Hosea 1:1
Als eerstgeboren kind ontvingen zij de eerste openbaring van de Heer en Zijn wegen. Zij zijn als de 4-jarige, wij zijn als de 14-jarige. Zij ontvingen een zeer fundamentele openbaring van God en Zijn wegen, wij ontvangen en ontvingen een veel hogere openbaring.
Hebreeën 1:1-3 vertelt ons dit:
"God sprak op vele manieren en in vele delen (stukjes en beetjes, hier en daar) tot onze vaderen (door de profeten). Maar in deze laatste dagen heeft Hij tot ons gesproken door Zijn Zoon, die Hij tot erfgenaam van alle dingen heeft gemaakt, door wie Hij het universum heeft geschapen, die de schittering is van Zijn (Vaders) heerlijkheid en de afdruk van Zijn (Vaders) karakter, en die alle dingen in stand houdt door het Woord van Zijn (Vaders) macht..."
Jezus is de hoogste openbaring van de Vader; Hij is het Woord van de kracht van de Vader. Dit laat ons zien dat de Vader Zijn wegen aan Israël openbaarde als aan een vierjarige, terwijl de volledige openbaring van Zijn karakter werd geopenbaard in de persoon van Zijn Zoon die vlees geworden is: Jezus Christus.
Maar zelfs dat is geen volledige openbaring, want we bevinden ons als het ware in een gesloten systeem, waarbij het tijdperk van de mens bij Zijn terugkeer ten einde loopt. “Nu zijn wij kinderen van God, maar wat wij zullen zijn, is nog niet geopenbaard. Want wanneer Hij komt, zullen wij aan Hem gelijk zijn, omdat wij Hem zullen zien zoals Hij is. En iedereen die deze hoop heeft, reinigt zichzelf.” 1 Johannes 3:2-3
Deze tijd van het bestuur van de mens zal ten einde komen, en dan zal er een grotere openbaring van de Vader en Heer plaatsvinden: we zullen Hem in volle glorie zien, zonder dat de sluier van ons aardse lichaam ons afschermt, omdat onze hemelse lichamen in staat zullen zijn om Zijn volle glorie te zien en er deel van uit te maken. Verbazingwekkend!
Terug naar Israël als Zijn jongste eerstgeborene
Als eerstgeborenen, die een beperkte openbaring van de ware aard van de Vader kregen, werden zij vaak harder behandeld. Wij zijn, in mijn voorbeeld, de jongere broers en zussen van Israël. Paulus schrijft inderdaad in 1 Korintiërs 10:6 en 11 dat wat er met Israël gebeurde, als voorbeeld voor ons diende. We kunnen het vergelijken met een eerstgeboren kind dat strengere discipline krijgt dan latere broers en zussen, waarbij wat er met de eerstgeborene is gebeurd als een waarschuwing en voorbeeld voor de jongeren is.
Israël werd geboren toen ze in 1400 v.Chr., zo'n 4000 jaar geleden, uit de zee kwamen. Er was geen moderne communicatie, reizen, toegang tot voedsel, gezondheidszorg of onderwijs. Ze leefden in een cultuur waarin mensen hun hele leven lang slaven hadden. Ze leefden in een cultuur waarin mannen, vrouwen en kinderen in oorlogen met opzet en zonder genade werden gedood. Ze leefden in een tijdperk waarin een monarchie de familie van de vorige koning en zijn hele familie op brute wijze vermoordde. Ze leefden in een tijdperk van perverse heidense praktijken, variërend van het offeren van baby's en volwassenen tot zelfverminking in verschillende vormen.
God keurt dat allemaal niet goed, maar Hij moest ermee omgaan omdat Zijn zoon, Israël, ermee te maken had. (Hetzelfde geldt voor Paulus die schrijft over slavernij onder Romeins bewind; God keurt het niet goed, maar Hij moet ermee omgaan omdat de mens zich bezighoudt met mensenhandel.) Dus stelde God wetten op over hoe Israël met deze kwesties moest omgaan.
Als je vier kinderen hebt en je oudste steelt op een avond voor het eerst de gezinsauto, dan zal diens straf veel zwaarder zijn dan de ware aard van hun ouders is. Maar het moet een voorbeeld worden voor de jongere broers en zussen, omdat de aard van de daad fatale gevolgen kan hebben.
Als je kind thuiskomt van school en vertelt over klasgenoten die betrokken zijn bij een misdrijf of gevaarlijk gedrag, of zelfs iets dat op het niveau van een misdrijf komt, dan zou je drastisch, misschien zelfs agressief, moeten optreden tegen dat kind en degenen die je kind beïnvloeden. Je reactie is niet je ware aard, maar je keurt dat soort gedrag niet goed en je moet regels opstellen voor je kind om ermee om te gaan.
Soms dwingen de acties van anderen je om te doen wat je niet wilt doen.
Kijk hier eens naar: zelfs Hebreeën 10:5-6 zegt dat God geen behagen schepte in de offers en brandoffers van het Oude Testament - toch maakte Hij ze onderdeel van de wet van Mozes. Het sturen van Zijn Zoon is waar Hij wel behagen in vond. Hetzelfde geldt voor Israël. God sprak tot de vaderen op één niveau over Zichzelf en Zijn wegen ‘in vele delen en op vele manieren’, maar de ultieme openbaring, de volledige openbaring van Zichzelf, is Jezus.
Deze serie gaat over de voorbeelden die de Vader of Heer van bepaalde mensen in de Bijbel heeft gegeven, en waarom zij voorbeelden voor ons zijn geworden. Ook in het Nieuwe Testament heeft Hij vele malen voorbeelden voor ons gegeven.
Daar beginnen we volgende week mee. Tot dan, zegen,
John Fenn/AK
cwowi.org en stuur me een e-mail op [email protected]
RSS Feed